به گزارش گویای خبر به نقل از روابط عمومی سازمان منطقه آزاد چابهار، در این گردهمایی که با حضور نخبگان علمی، خانواده‌های آنان و مسوولان ارشد، دکتر صفرزایی، مدیرکل آموزش و پرورش استان سیستان و بلوچستان برگزار شد، مدیرعامل سازمان بر ارج نهادن به مقام علم و تربیت تأکید کرد.

وی آموزش را نه یک مسوولیت اجتماعی حاشیه‌ای، بلکه یک «وظیفه» ذاتی و بنیادین برای پیشرفت همه‌جانبه خواند و افزود: توسعه پایدار منطقه بدون سرمایه‌گذاری در نیروی انسانی ممکن نیست. برای منطقه‌ای آزاد مانند چابهار که مأموریت اصلی آن جذب سرمایه‌گذار خارجی و توسعه اقتصادی است، «توسعه انسانی» یک ضرورت عملگرایانه و اقتصادی است. به بیان دیگر، یک نیروی کار ماهر و تحصیل‌کرده محلی، تنها یک مزیت اجتماعی نیست، بلکه یک دارایی استراتژیک و پیش‌نیاز اصلی برای هرگونه پیشرفت پایدار است.

دکتر اربابی با اشاره به معضلات اجتماعی، تصریح کرد که ریشه چنین مشکلاتی، گناهکاری افراد نیست، بلکه قصور سیستم در فراهم کردن زمینه آموزش و اشتغال است. او تأکید کرد: «مقصر ماییم که زمینه شغل این فرد را فراهم نکردیم و به او آموزش ندادیم.» این نگاه انسان‌محور، رویکرد سازمان را از واکنشی به پیشگیرانه تغییر داده است.

دکتر اربابی در سخنان خود به مجموعه‌ای از اقدامات عینی اشاره کرد که نشان‌دهنده عمق این تعهد است:

ساخت ۱۰۰ کلاس درس: اقدامی زیربنایی برای افزایش ظرفیت و کاهش تراکم دانش‌آموزی در مدارس.

تأمین ۵۰۰ دستگاه کولر گازی: تلاشی برای بهبود شرایط فیزیکی کلاس‌ها در اقلیم گرم منطقه و افزایش رفاه دانش‌آموزان و معلمان.

توزیع ۱۲۰ هزار بسته لوازم‌التحریر: حمایتی مستقیم از خانواده‌ها برای کاهش بار مالی تحصیل و ایجاد انگیزه در میان دانش‌آموزان.

تخصیص ۱۶ میلیارد تومان برای ارتقای کیفیت آموزشی: این مبلغ در قالب تفاهم‌نامه‌ای رسمی با دکتر صفرزایی، مدیرکل آموزش و پرورش استان، امضا شد تا به طور هدفمند برای بهبود کیفیت آموزش در شهرستان‌های جنوب استان هزینه شود.

وی همچنین بیان کرد: این اقدامات، فراتر از اعداد و ارقام، ریشه در یک درک عمیق انسانی از نیازهای جامعه و قدردانی از تمام کسانی دارد که در مسیر موفقیت دانش‌آموزان نقش ایفا کرده‌اند.

مدیرعامل در بخشی از سخنان خود، با نگاهی قدرشناسانه به ارکان اصلی آموزش پرداخت و زحمات آنان را ستود، او خانواده را به عنوان اولین و مهم‌ترین گروه حامی معرفی کرد و با تأکید بر جایگاه پدر و مادر گفت: «اولین انسان‌هایی که از موفقیت شما خوشحال می‌شوند و خدای نکرده از سختی شما ناراحت می‌شوند، پدر و مادر هستند.»

در ادامه، مدیرعامل سازمان منطقه آزاد چابهار پیامی روشن خطاب به نخبگان جوان مطرح کرد. او با یادآوری گذشته خود و تحصیل در شرایط سخت، خطاب به دانش‌آموزان گفت: «شما آینده این استان و کشور هستید و باید با توکل به خدا، همت و تلاش، خود را برای خدمت به مردم آماده کنید.»

حسن ختام سخنان دکتر اربابی، تعهد قاطع سازمان منطقه آزاد چابهار برای افزایش حمایت‌ها در سال ۱۴۰۵ و قول تخصیص بودجه برای تقویت بخش آموزش بود.

نوشته تجلیل از نخبگان کنکور سراسری ۱۴۰۴ با حضور مدیرعامل سازمان منطقه آزاد چابهار اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.

گویای خبر – حال این سوال پیش می‌آید که چگونه می‌توان از ظرفیت این صنایع برای توسعه پایدار و دانش‌بنیان در شهرهای جنوبی این استان، یعنی کنگان، عسلویه، جم و دیر که در بیشتر ایام سال، جور آلودگی‌های مخاطره‌آمیز صنعت را می‌شکند، بهره گرفت؟ به عقیده کارشناسان انرژی این مهم تنها در سایه پیوند واقعی میان صنعت و دانشگاه و درک ظرفیت‌های بومی محقق خواهد شد.

حال با توجه به این که بندر کنگان، از دیرباز بندری تجاری و صیادی بوده، امروز می‌تواند به مرکز خدمات دانش‌بنیان برای تأسیسات دریایی و پایش خطوط لوله بدل شود. همچنین عسلویه که عنوان پایتخت انرژی ایران را یدک می‌کشد و نامش فراتر از مرزها رفته، هم‌اکنون نیازمند بازتعریف رابطه صنعت با محیط زیست و جامعه دانشگاهی است یا جم با سابقه دیرینه تاریخی و ظرفیت‌های منحصربه‌فردی که دارد، می‌تواند با میزبانی از مراکز نوآوری و پژوهشگاه‌های انرژی، حلقه اتصال میان پتروشیمی‌ها و دانشگاه‌ها باشد. افزون بر این، دیر نیز با برخورداری از ظرفیت‌های گسترده دریایی، آماده است تا در حوزه لجستیک، شیلات صنعتی و فناوری‌های دریایی به بازوی پشتیبان صنعت نفت تبدیل شود.

با وجود این تنوع نقش و ظرفیت، چهار شهر جنوبی استان بوشهر (کنگان، عسلویه، جم و دیر) همچنان در کیفیت و عمق حضورشان در چرخه‌های ملی و جهانی انرژی و نوآوری، کمتر از آنچه شأن و پتانسیل‌شان اقتضا می‌کند، دیده می‌شوند. زیرساخت‌های انسانی و دانشی آنها نتوانسته همپای زیرساخت‌های صنعتی رشد کند؛ بخش مهمی از تصمیم‌گیری و سرمایه‌گذاری‌های کلان در خارج از این مناطق انجام می‌شود و جریان انتقال فناوری، دانش و منافع اقتصادی به درون این شهرها، کند و گاه مقطعی است.

این شکاف باعث شده سهم آنها از ارزش‌افزوده و جایگاه اثرگذار در نقشه راه صنعت انرژی ایران محدود بماند؛ به‌گونه‌ای که ظرفیت‌های تجاری، علمی و زیست‌محیطی‌شان، به‌جای ایفای نقش راهبردی، بیشتر در حاشیه پروژه‌های بزرگ ملی قرار گیرد. آن‌چه اکنون ضرورت دارد، برنامه‌ای یکپارچه برای ارتقای توانمندی‌های بومی، پیوند نظام‌مند دانشگاه و صنعت و تعریف نقش‌های روشن این شهرها در زنجیره‌های بین‌المللی انرژی و خدمات دانش‌بنیان است تا از جایگاه «پایگاه عملیاتی» به سطح «کانون تصمیم و نوآوری» ارتقا پیدا کنند.

متاسفانه با وجود ده‌ها شرکت پتروشیمی و پالایشگاه، هنوز ارتباطی منسجم و پایدار میان صنعت و مراکز علمی و دانشگاهی در این شهرهای استان شکل نگرفته، بسیاری از فناوری‌ها همچنان وابسته به واردات‌اند و فرصت‌های اشتغال دانش‌بنیان برای جوانان محلی کمتر از ظرفیت واقعی است. این شکاف، اگر پر نشود، می‌تواند هم صنعت را پرهزینه‌تر کند و هم جامعه محلی را از توسعه پایدار محروم سازد.

به عقیده صاحب‌نظران حوزه انرژی، در شرایط کنونی، صنعت نفت و گاز برای افزایش بهره‌وری و کاهش هزینه‌ها نیازمند نوآوری بومی است. دانشگاه‌های بوشهر نیز برای پویایی و اثرگذاری، به میدانی واقعی برای کاربرد پژوهش‌های خود نیاز دارند. پیوند این دو، نه یک انتخاب پرطمطراق؛ بلکه ضرورتی استراتژیک است. بدون تردید چنین رویکردی، با ایجاد شبکه‌ای از متخصصان، کارآفرینان و مدیران فنی که در بطن مسائل واقعی صنعت کار می‌کنند، نه‌تنها شکاف میان «دانش» و «عمل» را پر می‌کند، بلکه ظرفیت رقابت‌پذیری منطقه را در سطح ملی و حتی فراملی بالا می‌برد.

وقتی دانشگاه و صنعت در یک مسیر همسو حرکت کنند، محصول این همکاری فراتر از پروژه‌های مقطعی خواهد بود؛ به شکل اکوسیستمی پایدار از نوآوری بومی، آموزش هدفمند و جذب سرمایه‌گذاری خارجی که می‌تواند بوشهر را از نقش حاشیه‌ای در نقشه انرژی به جایگاه بازیگر اصلی ارتقا دهد. این مسیر البته نیازمند مدیریت آینده‌نگر، حمایت نهادی و اعتماد متقابل میان پژوهشگر و مدیر صنعتی است تا هر پژوهش، به فناوری قابل پیاده‌سازی و هر ایده، به محصول یا خدمت واقعی بدل شود.
حال به باور کارشناسان انرژی، اگر اقدامات زیر به‌صورت هماهنگ و یکپارچه پیش بروند، می‌توانند ستون‌های اصلی یک نقشه راه توسعه دانش‌بنیان در جنوب بوشهر را تشکیل دهند: کنگان با راه‌اندازی مرکز پایش هوشمند دریا، به هاب تخصصی نظارت و ایمنی خطوط لوله و تأسیسات دریایی بدل می‌شود؛ جایی که داده‌های لحظه‌ای با تحلیل‌های دانشگاهی پیوند می‌خورند و تصمیم‌گیری‌ها سرعت و دقت می‌یابند.

عسلویه با شتاب‌دهنده انرژی و پتروشیمی، عملاً پلی میان سرمایه صنعتی و خلاقیت استارتاپ‌ها ایجاد می‌کند و مسیر ورود فناوری‌های نو به زنجیره تولید را هموار می‌سازد. جم از طریق پردیس پژوهشی مشترک برای انرژی‌های تجدیدپذیر و مدیریت پسماند، می‌تواند قطب تحقیق و نوآوری پایدار باشد و الگوهای صنعتی جدید را به شبکه پتروشیمی کشور تزریق کند. دیر با بندر دانش‌بنیان، ظرفیت لجستیک دریایی و فناوری‌های صیادی نوین را ارتقا می‌دهد و علاوه بر پشتیبانی صنعت نفت، محور توسعه شیلات صنعتی در خلیج فارس می‌شود.

اگر این چهار حرکت با سیاست‌های حمایتی هدفمند و شبکه‌سازی موثر میان دانشگاه‌ها، شرکت‌ها و نهادهای محلی همراه شوند، جنوب بوشهر می‌تواند از جایگاه مصرف‌کننده فناوری به سطح تولیدکننده و صادرکننده دانش و نوآوری ارتقا پیدا کند. با اندکی مهندسی شرایط و بهره‌گیری هوشمندانه از ظرفیت‌های فناوری و دانش‌بنیان، این منطقه توان آن را دارد که به «آزمایشگاه توسعه پایدار ایران» تبدیل شود. چنین آینده‌ای، زمانی معنا پیدا می‌کند که دانش و تجربه محلی در قلب تصمیم‌ها جای گیرد و هر پروژه صنعتی، جایی برای آزمون و پرورش ایده‌های نو فراهم کند. در این مسیر، تعامل روزمره میان متخصصان، کارآفرینان و دانشگاهیان می‌تواند فرهنگ نوآوری را به بخشی از زندگی اقتصادی و اجتماعی جنوب بوشهر بدل سازد.

در این صورت است که آزمایشگاه توسعه پایدار ایران، تنها یک عنوان نمادین نخواهد بود؛ بلکه بستری واقعی برای سنجش راه‌حل‌های بومی، آزمودن فناوری‌های نو و شکل‌گیری مدل‌های مشارکتی می‌شود که نه تنها نیازهای صنعت را پاسخ می‌دهد، بلکه کیفیت زندگی مردم را به طور محسوس ارتقا می‌بخشد.

نوشته <ul> <li> <h6>یادداشت حجت عبداللهی‌پور، مشاور عالی انجمن روابط عمومی و ارتباطات؛</h5> </li> <li><strong>ضرورت تبدیل جنوب بوشهر به میدان هم‌افزایی صنعت و دانش</strong></li> </ul> اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.