گویای خبر – کم‌توجهی و دوری از  شناخت مفاخر فرهنگی و بیگانگی با آثار زبان و ادبیات فارسی، کاهش تولیدات فاخر زبانی نقطه آسیب‌پذیری فرهنگ و  زبان فارسی است.

از مشکلات ایران فرهنگی در طول تاریخ دشمنی با این زبان و فرهنگ بوده است و این دشمنی از زمان حمله اسکندر به ایران آغاز شده و  در سده‌های نخست هجری تکرار شد و با حمله مغول به سرزمین‌های ایران به اوج خود رسید و البته هربار مهاجمان برغم آسیب‌های نخستین در دراز‌مدت نه تنها نتوانستند به این فرهنگ آسیب برسانند بلکه در فرهنگ ایرانی و زبان فارسی هضم و جزئی از آن شدند.

کارهای غیرفرهنگی برای مصادره، تحریف و وارونه نمایی از آثار و مفاخر ایرانی جریانی غیرفرهنگی است و مقابله و هوشیاری وظیفه پاسداران ایران فرهنگی است.

زبان، زادگاه، نژاد و زندگی نظامی گنجوی، بزرگ‌ترین سراینده حماسه‌های عاشقانه پارسی ثبت و ضبط است و برای شناخت این شاعر بلندآوازه پارسی‌گو هیچ منبعی مانند دیوان اشعار او گویا و مستند نیست که در آن خود را «دهقان فصیح پارسی‌زاد» معرفی کرده است و خیلی روشن درباره زبان خود گفته است:

نظامی که نظم دری کار اوست

دری نظم کردن سزاوار اوست

گواه اصالت شعر نظامی صدها نسخه خطی در موزه‌ها و کتابخانه‌های معتبر جهان است؛ به عنوان نمونه تنها فرهنگستان هنر ایران فهرستی از هفتاد نسخه خطی را که افزون بر ارزش تاریخی دارای ارزش هنری اعم از خط، نقاشی و نگارگری دارد، جمع‌آوری و معرفی نموده که قدیمی‌ترین آن مربوط به اوایل سده هشتم و تازه‌ترین آنها مربوط به دوره قاجار است.

اصالت و فراوانی نسخه‌های خطی شعر نظامی گنجوی آن‌گونه است که فقط در موزه ملک تهران ۲۲ نسخه خطی از شعر نظامی گنجوی نگهداری و در معرض دید عموم قرار گرفته است؛ و همین بس که بدانیم  فقط از مخزن‌الاسرار نظامی تاکنون  ۶۵ نسخه خطی در جهان شناسایی شده است.

اگر امروز زادگاه و مزار نظامی گنجوی از ایران جدا افتاده باشد؛ نمی‌توان پنهان کرد و نادیده گرفت که گنجه روزگاری مرکز شعر و ادب فارسی بوده به نحوی که جمال‌الدین خلیل شروانی در کتاب نزهه‌المجالس که در اوایل سده هفتم تالیف کرده است  از ۲۴ شاعر رباعی‌سرای پارسی‌گوی این شهر نام برده و نمونه شعر آنها را در اثر ارزشمند خود آورده است، اثری که نسخه خطی آن در کتابخانه سلیمانیه استانبول نگهداری می‌شود و برای نخستین بار هلموت ریتر آلمانی در سال ۱۹۳۳ م آن را به جهان ادبیات معرفی کرد و مرحوم دکتر امین ریاحی آن را تصحیح و همراه با توضیحات منتشر نموده است.

نکته‌ با اهمیت دیگر آن‌که نظامی در شعرش بیش از چهل بار از ایران یاد کرده و بارها زبان خود را پارسی و یا دری دانسته است، حال گیریم که با جعل و وارونه نمایی اشعاری را به نظامی گنجوی نسبت دادند؟ با صدها نسخه خطی نظامی و با تاثیر ژرف او بر شعر و ادبیات پارسی‌گویان جهان از شبه‌قاره تا خراسان و ایران و عراق  تا فرارودان چه‌خواهند کرد؟!

باید بدانیم و بدانند که فرهنگ از جنس اموال منقول نیست که خریدنی یا جداشدنی باشد؛ بخش عمده فرهنگ میراث ناملموس و متعلق به آن تمدن است و به عنوان هویت فرهنگی آن تمدن باقی خواهد ماند، حال آن‌که اسناد ملموس و کهن این پیوستگی و وابستگی در دسترس است.

نوشته نظامی گنجوی میراث معنوی حوزه تمدنی ایران فرهنگی اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.

وقتی که از زبان‌های ایرانی سخن گفته می‌شود مقصود تنها زبان فارسی نیست؛ در تعریف زبان‌های ایرانی مفهومی گسترده‌تر در نظر است. زبان‌های ایرانی مجموعه زبان‌هایی است که در زیرشاخه گروه گسترده زبان‌های هندواروپایی و دسته زبان‌های هندوآریایی یا هندوایرانی قرار دارد.

در یک تقسیم‌بندی پذیرفته‌شده، زبان‌های ایرانی را از نظر زمانی به سه دوره (باستان، میانه و جدید) تقسیم کرده‌اند. تحولات زبان در این سه دوره ناظر بر تحولات ساختاری زبان است، ولی این تحولات به‌تدریج و در دوره‌های زمانی شکل گرفته‌اند.

زبان‌های ایرانی دوره باستان به زبان‌هایی گفته می‌شود که از آغاز هزاره دوم قبل از میلاد (آن زمان که بین زبان‌های ایرانی و هندی جدایی افتاد) تا پایان دوره پادشاهی هخامنشیان (درحدود ۳۳۰ پیش از میلاد) رایج بوده است. این زبان‌ها شامل زبان‌های پارسی باستان، اوستایی، مادی، سکایی و زبان‌های پراکنده‌ای است که البته آثار زیادی از آنها به‌جا نمانده است.

زبان‌های دوره‌ میانه از اواخر دوره هخامنشی تا دوره سلوکیان و اشکانیان و تا پایان روزگار ساسانیان و ورود اسلام در سده هفتم میلادی رواج داشته‌اند و از مهم‌ترین آنها اوستایی، پهلوی، سُغدی، سکایی، بلخی و خوارزمی را می‌توان نام برد که برخی از آنها تا چند سده پس از ظهور اسلام نیز زنده بوده‌اند، مانند زبان خوارزمی در خراسان در بخش شمال شرق ایران.

زبان‌های دوره جدید که به دو شاخه شرقی و غربی تقسیم می‌شوند نیز متنوع و البته دارای خویشاوندی نزدیک با هم‌اند.

زبان پارسیِ امروزی یا پارسی پس از ظهور اسلام به زبانی گفته می‌شود که از سده‌های آغازین ورود اسلام به سرزمین ایران با الفبای کنونی شناخته می‌شود و آثار مکتوب به‌جامانده از آن به حدود هزار و دویست سال می‌رسد، مانند مقدمه منثور شاهنامه ابومنصوری.

بعضی از زبان‌های ایرانی هم هستند که چون به کتابت فراگیر نرسیده‌اند نتوانسته‌اند خود را حفظ کنند و از بین رفته‌اند.

پس هنگامی که گفته می‌شود «زبان‌های ایرانی»، مقصود فقط زبان فارسی نیست. اما یک نکته مهم درباره‌ زبان فارسی وجود دارد: این زبان از دوره باستان تا به امروز ضمن حفظ رابطه خویشاوندی با دیگر زبان‌های ایرانی همواره نقش میانجی و فراگویشی داشته است و در زمان‌های طولانی به‌خاطر همین میانجی و فراگویشی بودن و نیز ظرفیت‌های درونی ازجمله زیبایی آواشناختی، سادگی صرف و نحو، ترکیب‌‌پذیری و نیز پذیرش عمومی، زبان رسمی و اداری بوده و گویشوران سایر زبان‌های ایرانی با تولید محتوای مرغوب و مقبول برای جامعه گسترده ایرانی توانسته‌اند هم خود را در سطح ملی مطرح کنند و هم این زبان را به عنوان زبان ملی و مؤلفه هویت ملی ایرانیان حفظ نمایند.

نوشته زبان‌های ایرانی و زبان فارسی اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.

به گزارش گویای خبر، دکتر محمدزاده پژوهشگر زبان و ادبیات فارسی به عنوان نخستین سخنران این نشست، عنوان سخنرانی خود را «دهقان فصیح پارسی‌زاد» در موضوع زبان، زندگی و زادگاه نظامی گنجوی انتخاب کرده بود و در این‌باره سخن گفت و در پایان به پرسش‌های هفت نفر از شرکت‌کنندگان از کشورهای مختلف پاسخ داد.

دکتر محمدجعفر محمدزاده کم‌توجهی و دوری از مفاخر و آثار ادبیات فارسی و کمبود تولیدات فاخر زبانی را نقطه آسیب‌پذیر زبان فارسی دانست و گفت: از دیگر مشکلات پارسی‌گویان در طول تاریخ دشمنی با این زبان بوده است و این دشمنی از زمان حمله اسکندر به ایران آغاز شده و در سده‌های نخست هجری تکرار شد و با حمله مغول به سرزمین‌های ایران به اوج خود رسید و البته هربار مهاجمان نه تنها نتوانستند به زبان فارسی آسیب برسانند بلکه در فرهنگ ایرانی و زبان فارسی هضم و جزئی از آن شدند.
این پژوهشگر تاریخ زبان و ادبیات فارسی به کارهای غیر فرهنگی برای مصادره، تحریف و وارونه نمایی از آثار و مفاخر پارسی و ایرانی پرداخت و مقابله با این جریان غیر فرهنگی را وظیفه پاسداران زبان فارسی دانست.
مدیر رادیو ایران در ادامه سخنرانی خود به معرفی زبان، زادگاه، نژاد و زندگی نظامی گنجوی، بزرگترین سراینده حماسه‌های عاشقانه پارسی پرداخت و گفت: برای شناخت این شاعر بلندآوازه پارسی‌گو هیچ منبعی مانند مجموعه اشعار نظامی گنجوی نیست که در آن خود را دهقان فصیح پارسی‌زاد معرفی کرده است و خیلی روشن درباره زبان خود می‌گوید:

نظامی که نظم دری کار اوست
دری نظم کردن سزاوار اوست
این نویسنده و پژوهشگر زبان فارسی درباره اصالت اشعار پارسی نظامی گنجوی اظهار کرد: گواه اصالت شعر نظامی صدها نسخه خطی در موزه‌ها و کتابخانه‌های معتبر جهان است؛ به عنوان نمونه فرهنگستان هنر ایران تنها فهرستی از هفتاد نسخه که افزون بر ارزش تاریخی دارای ارزش هنری اعم از خط، نقاشی و نگارگری است را معرفی نموده که قدیمی‌ترین آن مربوط و اوایل سده هشتم و تازه‌ترین آنها مربوط به دوره قاجار است.
محمدزاده در اصالت و فراوانی نسخه‌های خطی شعر نظامی گنجوی گفت: فقط در موزه ملک تهران ۲۲ نسخه خطی نظامی گنجوی نگهداری و در معرض دید عموم قرار گرفته است و یا تنها از مخزن‌الاسرار نظامی ۶۵ نسخه خطی در جهان شناسایی شده است.
دکتر محمدجعفر محمدزاده در بخش دیگری از سخنرانی خود درباره زادگاه نظامی گفت: گیریم که امروز زادگاه و مزار نظامی گنجوی از ایران جدا افتاده باشد؛ چگونه می‌توان پنهان کرد که گنجه روزگاری مرکز شعر و ادب فارسی بوده به نحوی که جمال‌الدین خلیل شروانی در کتاب نزهه‌المجالس که در اوایل سده هفتم تالیف کرده است از ۲۴ شاعر رباعی‌سرای پارسی‌گوی این شهر نام برده و نمونه شعر آنها را در اثر ارزشمند خود آورده است، اثری که نسخه خطی آن در کتابخانه سلیمانیه استانبول نگهداری می‌شود و برای نخستین بار هلموت ریتر آلمانی در سال ۱۹۳۳ م آن را به جهان ادبیات معرفی کرد و مرحوم دکتر امین ریاحی آن را تصحیح و همراه با توضیحات منتشر نموده است.

وی در ادامه به تحریف و سرقت ادبی اشاره کرد و گفت: نظامی در شعرش بیش از چهل بار از ایران یاد کرده است و بارها زبان خود را پارسی و یا دری دانسته است، حال گیریم که با جعل و وارونه نمایی اشعاری را به نظامی گنجوی نسبت دادند با صدها نسخه خطی نظامی و با تاثیر ژرف او بر شعر و ادبیات پارسی‌گویان جهان از شبه‌قاره تا خراسان و ایران و عراق تا فرارودان چه‌خواهند کرد.
محمدزاده در پایان گفت: باید بدانیم و بدانند که فرهنگ از جنس اموال منقول نیست که خریدنی یا جداشدنی باشد؛ میراث ناملموس هر زبان و تمدنی متعلق بآن تمدن است و به عنوان هویت فرهنگی آن تمدن باقی خواهد ماند.

نوشته نظامی‌ گنجوی بزرگترین سراینده حماسه‌های عاشقانه پارسی‌گویان است اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.