به گزارش گویای خبر به نقل از ایراسین، فولاد مبارکه به‌عنوان یکی از صنایع پیشران ایران، در تعامل با ایمیدرو جایگاه کامل‌تری می‌یابد؛ نهادی که ماموریت آن صرفاً اداره دارایی‌ها نیست، بلکه هدایت، پشتیبانی و تکمیل اکوسیستم معدن و صنایع معدنی کشور است.

بر اساس این گزارش، ایمیدرو از دل یک منطق توسعه‌گرا شکل گرفت: اینکه معدن و صنایع معدنی باید از سطح استخراج خام فراتر بروند و به موتور ارزش‌آفرینی، اشتغال و فناوری تبدیل شوند. همین نگاه باعث شد فولاد مبارکه از همان ابتدا در منظومه‌ای قرار گیرد که هدفش ساختن یک صنعت فولاد ملی، مبتنی بر زنجیره تامین داخلی و ظرفیت مهندسی بومی بود. از این منظر، فولاد مبارکه یکی از مهم‌ترین دستاوردهای سیاست صنعتی ایران در چارچوب ماموریت ایمیدرو است.

فولاد مبارکه در زنجیره ارزش

اهمیت فولاد مبارکه برای ایمیدرو تنها در اندازه تولید یا سهم بازار آن خلاصه نمی‌شود؛ این شرکت حلقه‌ای کلیدی در اتصال معدن، گندله، آهن اسفنجی، فولاد خام، ورق و صنایع پایین‌دست است. هرگونه تقویت در این حلقه، اثر مستقیم بر ده‌ها صنعت وابسته دارد؛ از لوله و پروفیل گرفته تا خودروسازی، لوازم خانگی و پروژه‌های زیرساختی. به همین دلیل، حمایت از فولاد مبارکه در واقع حمایت از یک منظومه صنعتی گسترده‌ است، نه یک شرکت تولیدیِ صرف.

منطق شراکت راهبردی

در تجربه سال‌های اخیر، رابطه ایمیدرو و فولاد مبارکه نشان داده که «حمایت» وقتی معنا پیدا می‌کند که به شراکت راهبردی تبدیل شود. این شراکت در تامین مواد اولیه، تسهیل برخی فرایندهای اداری و مالی، و هم‌راستا کردن تصمیمات توسعه‌ای جلوه پیدا کرده است. نکته مهم آن است که ایمیدرو در این خصوص، نقش یک شریک توسعه‌ای را ایفا می‌کند؛ شریکی که از شرکت بزرگ فولادی انتظار دارد در کنار تولید، به بومی‌سازی، نوآوری و تعمیق ساخت داخل نیز متعهد بماند.

عبور از تولیدمحوری به حکمرانی صنعتی

یکی از مهم‌ترین تحولاتی که در سال‌های اخیر در صنعت فولاد ایران شکل گرفته، تغییر نگاه از «تولید صرف» به «حکمرانی صنعتی» است. در این رویکرد، شرکت‌های بزرگ صنعتی افزون بر تولید، در حوزه‌هایی مانند فناوری، انرژی، محیط‌زیست، نوآوری و توسعه منطقه‌ای نیز نقش‌آفرینی می‌کنند. فولاد مبارکه در سال‌های اخیر تلاش کرده چنین جایگاهی را برای خود تعریف کند و ایمیدرو نیز با حمایت از این رویکرد، زمینه شکل‌گیری نسل جدیدی از بنگاه‌های صنعتی ایران را فراهم کرده است.

توسعه پروژه‌های زیرساختی، حرکت به سمت تولید هوشمند، سرمایه‌گذاری در حوزه انرژی و تمرکز بر بومی‌سازی فناوری، نشانه‌هایی از همین تغییر پارادایم است؛ تغییری که بدون هماهنگی میان سیاست‌گذاری کلان و اجرای صنعتی ممکن نخواهد بود. در این چارچوب، رابطه ایمیدرو و فولاد مبارکه بسیار فراتر از ارتباط دو نهاد صنعتی هم‌راستا در اقتصاد کشور است و نوعی مشارکت راهبردی برای آینده اقتصاد صنعتی ایران محسوب می‌شود.

همسنگران توسعه و آینده صنعت ایران

شاید مهم‌ترین ویژگی رابطه میان ایمیدرو و فولاد مبارکه را بتوان در مفهوم «همسنگری توسعه» خلاصه کرد. این دو مجموعه طی سال‌های گذشته، در بسیاری از بزنگاه‌های اقتصادی و صنعتی کشور، در کنار یکدیگر برای حفظ جریان تولید، تکمیل پروژه‌های ملی و توسعه زیرساخت‌های صنعتی ایستاده‌اند. تجربه نشان داده هر زمان این هم‌افزایی تقویت شده، صنعت فولاد ایران توانسته گام‌های بلندتری بردارد؛ از افزایش ظرفیت تولید و صادرات گرفته تا توسعه فناوری و ایجاد اشتغال پایدار.

یکی از محورهای مهم این ارتباط، تقویت توان داخلی در طراحی، ساخت و اجرای طرح‌های توسعه‌ای است. فولاد مبارکه در سال‌های اخیر نشان داده که می‌تواند از یک تولیدکننده بزرگ، به یک پایگاه یادگیری صنعتی و فناوری‌محور تبدیل شود؛ پایگاهی که در آن، داخلی‌سازی تجهیزات و اتکا به دانش بومی، بخشی از راهبرد رشد است. این رویکرد دقیقاً با ماموریت ایمیدرو هم‌خوان است؛ زیرا ایمیدرو زمانی موفق است که شرکت‌های مرتبط با آن صرفاً تولیدکننده نباشند، بلکه به بازیگران پیشرو در توسعه صنعتی بدل شوند. نماد روشن این هم‌سویی، حمایت از پروژه‌های توسعه‌ای بزرگی مانند نورد گرم ۲ است؛ طرحی که هم از منظر تکمیل زنجیره ارزش و هم از منظر کاهش وابستگی به واردات اهمیت دارد. پشتیبانی ایمیدرو از چنین پروژه‌هایی نشان می‌دهد که نگاه این سازمان به فولاد مبارکه، نگاه کوتاه‌مدت مالی نیست، بلکه نگاهی مبتنی بر آینده‌سازی صنعتی است. در این چارچوب، سودآوری شرکت نیز به‌عنوان ابزاری برای توسعه بیشتر دیده می‌شود، نه هدفی جدا از ماموریت ملی.

نقش حمایتی ایمیدرو در بازسازی فولاد مبارکه پس از حمله اخیر

در چنین شرایطی، ایمیدرو می‌تواند فراتر از یک نهاد بالادستی، به‌عنوان تکیه‌گاه فوری و راهبردی فولاد مبارکه وارد عمل شود. این حمایت می‌تواند از تسهیل تامین مواد، هماهنگی برای جبران اختلال‌های زنجیره تولید، پشتیبانی از بازسازی زیرساخت‌های آسیب‌دیده و بسیج ظرفیت شرکت‌های وابسته برای بازگشت سریع‌تر به مدار تولید تا همراهی در تصمیم‌سازی‌های مالی و فنی را در بر بگیرد. اهمیت این نقش در آن است که بازسازی یک واحد صنعتی فقط تعمیر تجهیزات نیست، بلکه بازگرداندن اعتماد، تداوم تولید و حفظ جایگاه زنجیره ملی ارزش است. در این میان، ایمیدرو می‌تواند با هماهنگ‌سازی ظرفیت‌های تخصصی و حمایتی، سرعت احیای عملیات را افزایش و هزینه‌های وقفه را کاهش دهد.

جمع‌بندی

رابطه ایمیدرو و فولاد مبارکه را باید نمونه‌ای از «حکمرانی توسعه» در صنعت ایران دانست؛ رابطه‌ای که در آن مالکیت، حمایت، نظارت و جهت‌دهی، همگی در خدمت یک هدف بزرگ‌تر قرار می‌گیرند: افزایش تاب‌آوری صنعتی و خلق ارزش داخلی. اگر فولاد مبارکه امروز به‌عنوان یکی از ستون‌های فولاد کشور شناخته می‌شود، بخش مهمی از این جایگاه را مدیون چارچوب نهادی و راهبردی ایمیدرو است. از سوی دیگر، موفقیت ایمیدرو نیز بدون شرکت‌هایی مثل فولاد مبارکه که توان تبدیل سیاست به محصول و برنامه به عمل را دارند، کامل نخواهد شد.
در یک نگاه کلان، این دو نهاد در دو سر یک ماموریت واحد ایستاده‌اند: ساختن صنعتی که هم سودآور باشد، هم ملی و هم آینده‌ساز.

نوشته <ul> <li> <h6>شراکت راهبردی ایمیدرو و فولاد مبارکه؛</h5> </li> <li><strong>از سیاست صنعتی تا تولید ملی</strong></li> </ul> اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.