گویای خبر – به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی بانک سپه، در متن این پیام آمده است:
«بسم الله الرحمن الرحیم
هفته نخست شهریورماه موسم تجلی، شکوه و عظمت نام و یاد شهدای گرانقدر دولت است. که بر پیشانی آن شهیدان رجایی، باهنر، شهید رییسی می‌درخشد که دل در گرو خدمت صادقانه و عاشقانه به مردم و آرمان‌های مقدس نظام جمهوری اسلامی ایران داشتند، و نزد ایرانیان تبلور اخلاص، ساده زیستی، سخت‌کوشی و فداکاری در مسیر توسعه و سربلندی ایران عزیز هستند.
همچنین چهارم شهریورماه که به عنوان «روز کارمند» مزین شده، یادآور جلوه‌های زیبایی از تلاش و مجاهدت مستمر و بی‌منت زنان و مردان شریف و متعهدی است که عمر گرانمایه خویش را وقف خدمت به مردمبه گزارش گویای خبر به نقل از پایگاه اطلاع‌رسانی بانک سپه، کرده‌اند. این روز خجسته تجلی راستین روحیه خدمت‌گزاری خالصانه و فرصتی شایسته برای تجلیل و تکریم انسان‌های دلسوز، استوار و مصمم در سنگر پر افتخار خادمی ملت به شمار می‌رود.
تردیدی نیست دستیابی به اهداف و چشم‌اندازهای والای نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران ، در گرو همت و همراهی دولت و ملت به ویژه حضور کارکنانی متعهد، خبره و کارآزموده‌ای است که به حق بزرگ‌ترین سرمایه های هر سازمان بوده و به پشتوانه تخصص و توانمندی‌های خود در شرایط سخت و رویارویی با موانع دشوار، راهگشا و تصمیم‌ساز هستند و مسیر حرکت سازمان را به‌ سمت تعالی و پیشرفت هموار می‌سازند.
فرصت را مغتنم شمرده و این روز فرخنده را به یکابک دولتمردان و کارمندان شریف، کوشا و زحمتکش در جای جای میهن عزیزمان تبریک عرض می‌کنم و امیدوارم آنان همچون گذشته با انگیزه و پرتوان در مسیر خدمت جهادی به مردم و رشد و شکوفایی کشور گام بردارند.
همچنین صمیمانه از مجاهدت‌های و نقش‌آفرینی‌های متعهدانه، بی‌وقفه و صادقانه همکاران پرتلاشم در بانک سپه قدردانی و سپاس‌گزاری می‌نمایم و از پیشگاه خداوند متعال برای عزیزان آرزوی بهروزی، سربلندی و توفیق روزافزون دارم.»

نوشته پیام تبریک مدیرعامل بانک سپه به مناسبت فرارسیدن هفته دولت و روز کارمند اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.

گویای خبر – دعایی از پیشتازان بود و از سال چهل دو در صف مبارزه. همه این سال‌ها بدون آن که صدایش را بلند کند یا سایه‌ای بلندتر از قامت خود بسازد یا صدای قدم‌هایش خواب پروانه‌ای را آشفته کند با مردم زندگی کرد و از مردم بود: آرام، ملایم، متین، شکیبا و مهربان.
این ویژگی‌ها نه به شغل او وابسته بود و نه با گرم و سرد تنور سیاست تغییر می‌کرد. او زاده کویر بود و وسعت و سخاوت صحرا داشت.
فقط به درد قصه‌ها می‌خورد که بگویی کسی همراه امام در تبعید بوده، سفیر انقلاب شده، شش دوره نمایندگی مجلس را تجربه کرده، بیش از چهل سال نماینده امام و رهبری در موسسه‌‌ای مُعظَم بوده و صدها همکار و زیردست داشته است، آن‌گاه بدون بهره‌مندی از امکانات و امتیازات مرسوم، بی محافظ و راننده و منشی و دفتر و دستک و حتی تلفن همراه سوار بر پیکانی قدیمی، در اتاق کاری ساده زیسته است.
سادگی و صمیمیت به ذات کویری او راه یافته و آن شده بود که می‌نمود.
آخرین تماسم با او چند وقت پیش بود برای چاپ کتابی که شاید به نمایشگاه (۱۴۰۱) برسد. با شماره مستقیم دفترش تماس گرفتم. یکی از همکارانش برداشت و گفت: حاج آقا نیستند. گفتم: لطفاً بگویید فلانی تماس گرفته است. نیم ساعت بعد، تماس گرفت با آن لحن صمیمی و قربان‌صدقه‌ای‌اش که وقتی در گوش نجوا می‌کرد خودمانی‌تر و بی‌تکلف‌تر می‌شد و دل می‌ربود. با شوخی شروع کرد و حرف‌ها گذشت و مهربانی‌های همیشگی.
روحش به مینو در آرامش که مرگش نیز ساده و روان بود.
گمان دارم که در ملاقات با فرشته مرگ، خم شده و با تواضع همیشگی‌اش دست او را بوسیده، آن‌گاه عبایش را زیر بغل گرفته و دستی تکان داده و با لبخندی و عرقی سرد بر پیشانی‌نشسته، دنیای ما را به آرامی ترک کرده است.

نوشته دعایی؛ ساده و صمیمی، آرام و مهربان اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.