«در اجرای ماده ۱ از قانون تشکیل سازمان میراث‌فرهنگی و گردشگری مصوب سال ۱۳۸۲ و مواد ۱۱ و ۱۲ از قانون الحاق جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون بین‌المللی حفظ میراث‌فرهنگی ناملموس مصوب سال ۱۳۸۴ و مواد ۲ و ۳ آیین‌نامه اجرایی قانون مذکور مصوب ۱۳۸۷/۱۱/۶ هیأت محترم وزیران و با رعایت مقررات آیین‌نامه اجرایی مذکور، میراث‌فرهنگی ناملموس با عنوان «مهارت سنتی تهیه کلوچه فومن» به شماره ۲۴۹۳، «مهارت‌های سنتی ساخت و نواخت تنبوره تالش» به شماره ۲۴۹۴، «مهارت دوخت لباس قاسم آبادی در شرق گیلان» به شماره ۲۴۹۵، «مهارت تهیه جوکول و کارکردهای فرهنگی آن» به شماره ۲۴۹۶، «مهارت سنتی دوخت عروسک ویو و باورهای مربوط به آن» به شماره ۲۴۹۷، «مهارت سنتی ساخت گمج» به شماره ۲۴۹۸، «مهارت ساخت عروسک جارو گیشه» به شماره ۲۴۹۹، «تصنیف میرزا کوچک خان جنگلی» به شماره ۲۵۰۰، «مهارت سنتی تهیه اربادوشاب (امبرا دشا)» به شماره ۲۵۰۱، «مهارت سنتی ساخت عروسک ماسوله» به شماره ۲۵۰۲، «شیوه تهیه سنتی درار، دلار یا دلال (نمک سبز گیلانی)» به شماره ۲۵۰۳، «آیین زار زار» به شماره ۲۵۰۴، «آیین ورزه امشته» به شماره ۲۵۰۵ در فهرست ملی میراث‌فرهنگی ناملموس در تاریخ ۱۴۰۰/۱۰/۲۱ به ثبت رسیده است. هرگونه اقدام که موجب حفظ و احیای این میراث شود، مورد تأکید است. »

همچنین پیش از این علی‌اصغر مونسان وزیر سابق میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی در نامه‌ای مشابه به استاندار وقت گیلان، میراث‌فرهنگی ناملموس با عنوان «مهارت پخت سنتی نان تمیجان» را که به شماره ۲۴۰۰ در تاریخ ۱۴۰۰/۴/۱ در فهرست ملی میراث‌فرهنگی ناملموس به ثبت رسیده است، ابلاغ کرده بود.