به گزارش گویای خبر به نقل از روابط عمومی شرکت پالایش نفت تهران، رویکردهای نوین مهندسی نگهداری پیشگیرانه و پیش‌بینانه به ابزارهای کلیدی برای افزایش ضریب اطمینان، کاهش توقف‌های اضطراری، بهینه‌سازی هزینه چرخه عمر تجهیزات و ارتقای شاخص‌های HSE تبدیل شده‌اند.

در این گفت‌وگو با مدیر تعمیرات و نگهداری شرکت پالایش نفت تهران، به بررسی جایگاه راهبردی این حوزه در پایداری تولید، چالش‌های فنی و تأمین نیرو و تجهیزات، نقش فناوری‌های نوین و سرمایه انسانی و نیز تجربه‌های عملی در اجرای تعمیرات اساسی و مدیریت تجهیزات حیاتی می‌پردازیم؛ موضوعاتی که تصویر روشنی از مسیر آینده نگهداری و تعمیرات در پالایشگاه نفت تهران و صنعت پالایش نفت کشور ترسیم خواهد کرد.

– نقش نگهداری و تعمیرات را در پایداری تولید چگونه ارزیابی می‌کنید و این واحد چه سهمی در تحقق اهداف کلان سازمان دارد؟

نگهداری و تعمیرات یکی از ارکان اصلی پایداری تولید در پالایشگاه‌ها به شمار می‌رود. اجرای منظم برنامه‌­های تعمیراتی پیشگیرانه و پیش‌­بینانه به کاهش توقفات اضطراری و افزایش پایداری واحدهای فرایندی و حفظ ظرفیت عملیاتی منجر می‌­شود. از منظر راهبردی نیز این واحد نقش مهمی در تحقق اهداف کلان سازمان از جمله افزایش بهره‌وری، کاهش هزینه‌های عملیاتی، ارتقای ایمنی و حفظ سرمایه‌های فیزیکی ایفا می‌­کند و به عنوان یک بازوی پشتیبان برای حفظ تولید و ارزش افزوده پایدار عمل می‌­نماید.

– مهم‌ترین چالش‌های نگهداری و تعمیرات در پالایشگاه نفت تهران چیست و مدیریت شما برای تبدیل این چالش‌ها به فرصت چه بوده است؟

از مهم‌ترین چالش‌های مدیریت تعمیرات، علاوه بر کمبود نیروی انسانی و فرسودگی بخشی از تجهیزات، می‌توان به محدودیت تأمین قطعات خاص، شرایط سخت عملیاتی و ضرورت حفظ تولید پایدار همزمان با اجرای تعمیرات، اشاره کرد که به برنامه‌ریزی دقیق و تصمیم گیری سریع نیاز دارد. این نگرانی‌ها با افزایش سن نیروهای موجود و راه‌اندازی واحدهای جدید بیشتر می‌شود که  نیازمند جذب سریع و با کیفیت پرسنل جدید، آموزش‌های لازم برای آن‌ها و تامین به­‌موقع قطعات و تجهیزات یدکی با کیفیت است. برای مدیریت این چالش‌ها، رویکردهای مبتنی بر مدیریت دارایی‌های فیزیکی، اولویت‌بندی تجهیزات حیاتی، بومی‌سازی قطعات، استفاده از توان داخلی و بهینه‌سازی برنامه‌های تعمیرات اساسی در دستور کار قرار گرفته است. البته با جذب نیروی موقت تحت عنوان تعمیرات اساسی مخازن، بخشی از چالش کمبود نیروی انسانی رفع شده است ولی به دلیل ناهماهنگی‌های ناخواسته در جذب این نیروها، این مدیریت ناخواسته درگیر مشکلاتی هم شده ولی در مجموع مزایای آن برای سازمان قابل توجه می‌­باشد.

– به نظر شما دیجیتال‌سازی و استفاده از فناوری‌های نوین مانند  هوش مصنوعی، پایش وضعیت آنلاین و سیستم‌های (مکانیزه مدیریت نگهداری و تعمیرات) چه تأثیری بر آینده نگهداری و تعمیرات در صنعت پالایش خواهد داشت؟

تحول دیجیتال، آینده اداره نگهداری و تعمیرات را متحول کرده است. استفاده از سامانه­‌های مدیریت نگهداری و تعمیرات (سیستم مکانیزه مدیریت نگهداری و تعمیرات)، پایش وضعیت آنلاین تجهیزات، تحلیل داده‌های عملیاتی و بهره‌گیری از هوش مصنوعی، امکان پیش‌بینی خرابی‌ها و تصمیم‌گیری دقیق تر را فراهم می‌کند. در عصر حاضر یکی از مهم‌ترین عوامل سودآوری و پایداری تولید، قابلیت تصمیم‌­گیری سریع مبتنی بر اطلاعات درون سازمانی و درک شرایط و تغییرات در محیط خارجی است. این مهم، نیازمند توسعه سریع سامانه‌های اطلاعاتی نظیر CMMS و ERP همراه با طرح‌ریزی مکانیزم‌های تصمیم‌سازی مبتنی بر هوش مصنوعی است. این فن­آوری‌­ها، به کاهش هزینه‌های غیر ضروری، افزایش عمر تجهیزات و بهبود بهره‌وری نیروی انسانی منجر می‌شوند و مسیر حرکت به سمت تعمیرات هوشمند را هموار می‌­سازند.

– چگونه بین کاهش هزینه‌های نگهداری و افزایش ضریب اطمینان تجهیزات، تعادل برقرار می‌کنید؟

طرح‌ریزی برنامه‌های پیشگیرانه و پیش‌بینانه می‌بایست مبتنی بر درک اهمیت دارایی، شناخت ریسک‌های احتمالی و اندازه‌گیری اثربخشی فعالیت‌های تعمیراتی انجام گیرند طوری که به تدریج فعالیت‌های کم‌ارزش حذف شوند و فعالیت‌های با ارزش افزوده بیشتر که به افزایش قابلیت اطمینان و اثربخشی تجهیزات منجر می‌شوند، افزایش یابند. در عمل، تمرکز بر تعمیرات پیشگیرانه هدفمند و حذف فعالیت‌های کم‌اثر، به بهینه‌سازی منابع و افزایش بهره وری منجر می‌­شود. همچنین با شناسایی تجهیزات حیاتی و تخصیص منابع به بخش‌های حساس, ضمن کنترل هزینه‌ها, سطح پایداری تولید و ایمنی تجهیزات بهبود می‌یابند.

– نقش نیروی انسانی متخصص در موفقیت نظام نگهداری و تعمیرات را چگونه می‌بینید و چه برنامه‌هایی برای آموزش، جانشین‌پروری و انتقال دانش فنی اجرا کرده‌اید؟

نیروی انسانی متخصص، مهم‌ترین سرمایه واحد تعمیرات است. تجربه، مهارت فنی و تعهد کاری کارکنان، نقش مستقیمی در کیفیت اجرای تعمیرات و کاهش خطاهای عملیاتی دارد. برگزاری دوره‌های آموزشی مستمر، انتقال دانش فنی، جانشین‌پروری و ایجاد انگیزه سازمانی از اولویت‌های اصلی برای ارتقای سرمایه انسانی محسوب می‌­شود.

– در تعمیرات اساسی پالایشگاه، چه شاخص‌­هایی را برای ارزیابی موفقیت پروژه مد نظر قرار می‌­دهید و مهم‌ترین در‌س‌­آموخته‌های شما از آخرین تعمیرات اساسی چه بوده است؟

موفقیت تعمیرات اساسی با شاخص‌­هایی مانند رعایت زمان‌بندی پروژه، عدم یا کم بودن آمار حوادث و شبه‌حوادث، تحقق شاخص‌های HSE، کنترل هزینه‌­ها، عدم وقوع تعمیرات اضطراری پس از راه‌اندازی واحد و تحقق ظرفیت­ طراحی، پس از راه‌اندازی ارزیابی می‌­شود. همچنین میزان کاهش توقفات اضطراری پس از تعمیرات اساسی و افزایش قابلیت اطمینان تجهیزات، از معیارهای کلیدی عملکرد محسوب می‌شوند.

– ایمنی، بهداشت و محیط زیست چه جایگاهی در تصمیم‌گیری‌های واحد نگهداری و تعمیرات دارد و چگونه این فرهنگ در میان کارکنان نهادینه شده است؟

موضوعات مرتبط با ایمنی، بهداشت و محیط زیست، در عمل جنبه‌های کلیدی از انجام فعالیت اصلی محسوب می‌­شوند و کارایی و اثربخشی اقدامات، منوط به رعایت الزامات ایمنی، بهداشتی و محیط زیستی است.  در این راستا تمامی عملیات با انجام ارزیابی ریسک، رعایت دستورالعمل‌های ایمنی و آموزش کارکنان انجام می‌شود. هدف اصلی، پیشگیری از حوادث، حفاظت از نیروی انسانی و کاهش اثرات زیست محیطی در کنار حفظ تولید  پایدار است.

– با توجه به فرسودگی بخشی از تجهیزات پالایشگاهی در کشور، چه استراتژی‌هایی برای افزایش عمر مفید دارایی‌ها اتخاذ کرده‌اید؟

طرح‌ریزی و توسعه فعالیت‌های پیش‌بینانه و پیشگیرانه نظیر پایش وضعیت، روانکاری اصولی، تعویض زمان‌بندی‌­شده قطعات و اصلاح فرایندهای بهره‌برداری همراه با بهینه‌سازی برنامه‌های نگهداری و تعمیرات و استفاده از قطعات با کیفیت بالاتر از اقدامات کلیدی در این حوزه می‌باشند. در این راستا بازسازی تجهیزات فرسوده و به‌روزرسانی فناوری‌های قدیمی نقش موثری در افزایش عمر مفید و بهبود عملکرد دارایی در سراسر چرخه عمر آن­ها ایفا می‌نمایند.

– به نظر شما تفاوت مدیریت نگهداری و تعمیرات در پالایشگاه‌های نفت با سایر صنایع سنگین چیست؟

در پالایشگاه‌ها به دلیل پیوستگی فرایند تولید، حساسیت ایمنی بالا، پیچیدگی تجهیزات و استراتژیک بودن محصولات اصلی، نگهداری و تعمیرات، نقش بسیار با اهمیتی ایفا می‌نماید، بنابراین، مدیریت تعمیرات نیازمند دقت بیشتر، هماهنگی گسترده بین واحدها و آمادگی برای شرایط اضطراری است. این ویژگی‌ها باعث

می‌شود تصمیم‌گیری‌ها سریع‌تر، مبتنی بر ریسک و با رویکرد پیشگیرانه انجام شود.

– جایگاه مدیریت دارایی‌های فیزیکی در شرکت پالایش نفت تهران را چطور ارزیابی می‌کنید و تاکنون چه اقداماتی در این خصوص صورت گرفته است؟

بدون تردید یکی از اهداف غایی شرکت، مدیریت بهینه دارایی‌­ها، صیانت از منابع و خلق ارزش افزوده از دارایی‌ها با نگاه بلند مدت است. در این خصوص طی سال جاری، با ایجاد ساختار سیستم مدیریت دارایی در نمودار سازمانی اداره نگهداری و تعمیرات، گام بلندی برای نهادینه نمودن تفکر استراتژیک در حوزه مدیریت بهینه دارایی­‌ها و بهینه‌سازی منابع برداشته شده است. در حال حاضر کارگروه استقرار سیستم مدیریت دارایی با همکاری تمامی ادارات به ویژه بهره‌برداری، خدمات فنی و مهندسی، نگهداری و تعمیرات، برنامه‌ریزی، ریسک و تعالی سازمانی، معاونت مالی، تامین منابع و سرمایه‌گذاری، مدیریت بازرگانی، توسعه سرمایه انسانی و بهداشت، ایمنی و محیط زیست، تشکیل شده و طرح‌ریزی و پیاده‌سازی سیستم مدیریت دارایی بر مبنای استاندارد ISO55001 ویرایش ۲۰۲۴ در حال پی‌گیری است. در این ارتباط کلیه برنامه­‌های پیش‌بینانه و پیش‌گیرانه تعمیراتی مربوط به تجهیزات پر اهمیت یا دارای ریسک عملیاتی بالا بررسی و بهینه شده و صلاحیت‌های لازم برای نگهداشت و بهره‌برداری بهینه از آن‌ها شناسایی می‌­شود. این پروژه با همراهی تمامی پرسنل شرکت، همکاری خاص اعضای کارگروه استقرار سیستم مدیریت دارایی و حمایت مدیران سازمان در حال پی‌گیری است و انتظار می‌­رود تا مهرماه سال ۱۴۰۵ سیستم مدیریت دارایی در شرکت پالایش نفت تهران با کیفیت مناسب آماده ممیزی برون‌سازمانی شود. هدف نهایی ایجاد یک سیستم نگهداشت و تعمیرات چابک، هوشمند، بهینه و پایدار در راستای اهداف کلان صنعت پالایش کشور است.

نوشته <ul> <li> <h6>در گفت‌وگو با محمود نیکوصورت گرفت:</h5> </li> <li><strong>تشریح نقش راهبردی نگهداری و تعمیرات شرکت پالایش نفت تهران در پایداری تولید و تحقق اهداف کلان</strong></li> </ul> اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.

به گزارش گویای خبر، شرکت پالایش نفت تهران نیز که از آن به‌عنوان یکی از مهم‌ترین و استراتژیک‌ترین پالایشگاه‌های کشور یاد می‌شود، طی سال‌های اخیر نگاه ویژه‌ای به پژوهش، فناوری و همکاری‌های علمی داشته و تلاش کرده است با اتکا به توان داخلی، مسیر خودکفایی و ارتقای بهره‌وری را با سرعت بیشتری طی کند.

در این میان، اداره پژوهش و فناوری نقشی محوری بر عهده دارد. واحدی که با اتصال صنعت به دانشگاه، تعریف پروژه‌های فناورانه، بومی‌سازی تجهیزات و ورود به حوزه‌های نوینی همچون هوش مصنوعی و دیجیتال‌سازی، در تلاش است پایه‌های تحول فناورانه در پالایشگاه تهران را تقویت کند.

با توجه به اهمیت موضوع، طی گفت‌وگویی با رمضان خلیلی مدیر اداره پژوهش و فناوری شرکت پالایش نفت تهران، دیدگاه وی را درباره تازه‌ترین اقدامات پژوهشی، همکاری‌های دانش‌بنیان، پروژه‌های محیط ‌زیستی، ظرفیت‌های بومی‌سازی، نقش فناوری‌های نوین در آینده صنعت پالایش نفت و مواردی از این دست جویا شویم.

رویکرد کلی و اهداف راهبردی شرکت پالایش نفت تهران در حوزه پژوهش و فناوری را چگونه تعریف می‌کنید؟

رویکرد کلی شرکت پالایش نفت تهران در حوزه پژوهش و فناوری بر دانش‌محوری، نوآوری، ارتقای بهره‌وری است. اهداف راهبردی آن شامل بهبود فرآیندهای پالایش، کاهش آلاینده‌ها، توسعه فناوری‌های نوین و همکاری با مراکز علمی ، دانشگاه‌ها و شرکت‌های دانش‌بنیان می‌باشد.

واحد پژوهش و فناوری چه جایگاهی در تحقق اهداف کلان شرکت، به‌ویژه در زمینه بهینه‌سازی تولید و ارتقای کیفیت محصولات دارد؟

واحد پژوهش و فناوری به‌عنوان بازوی علمی و نوآورانه شرکت عمل می‌کند و پل ارتباطی میان صنعت و دانش است.

این واحد با شناسایی نیازهای فناورانه و ارائه راهکارهای پژوهشی، مسیر دستیابی به اهداف کلان شرکت را هموار می‌سازد. واحد پژوهش و فناوری در راستای رسالت خود با دانشگاه‌ها، پژوهشگاه‌ها و شرکت‌های دانش‌بنیان همکاری می‌کند تا دانش روز را وارد چرخه تولید و معرفی نماید که در این خصوص پروژه پژوهشی زنجیره ارزش گوگرد و سامانه پایش و مانیتورینگ محیطی با استفاده از بالون مقید را که در حال پیگیری و انجام است را می توان نام برد.

چقدر از نیازهای فناورانه شرکت در داخل مجموعه و از طریق همکاری با دانشگاه‌ها و شرکت‌های دانش‌بنیان تأمین می‌شود؟

بخش قابل توجهی از نیازهای فناورانه شرکت به عنوان نمونه در حوزه تعمیرات و تعمیرات تخصصی از طریق ظرفیت‌های داخلی تحقیق و توسعه تأمین می‌گردد. در کنار آن، همکاری‌های مؤثری با دانشگاه‌ها و شرکت‌های دانش‌بنیان برقرار شده است که شامل اجرای پروژه‌های مشترک، بهره‌گیری از نتایج پژوهش‌های دانشگاهی و استفاده از توان چابک شرکت‌های دانش‌بنیان در توسعه محصولات می‌باشد. این ترکیب، ضمن حفظ استقلال فناورانه، دسترسی به نوآوری‌های روز را نیز تضمین کرده و هم‌افزایی مطلوبی در مسیر تحقق اهداف راهبردی شرکت ایجاد نموده است.به طور نمونه ساخت و نصب دستگاه واتر پلاس ضد رسوب‌زا جهت آب خنک‌کننده ورودی کمپرسورهای آب و بخار و واحد KHDS که توسط یکی از شرکت‌های دانش بنیان به طور آزمایشی نصب خواهد شد.

لطفاً درباره مهم‌ترین پروژه‌های پژوهشی اخیر شرکت توضیح دهید؛ به‌ویژه پروژه‌هایی که منجر به صرفه‌جویی ارزی یا ارتقای کیفیت فرآورده‌ها شده‌اند.

از مهم‌ترین پروژه‌های پژوهشی شرکت می‌توان به احیای خارج از راکتور کاتالیست‌های مستعمل واحد آیزوماکس پرداخت که در حال حاضر حدود 80 تن کاتالیست مستعمل احیا نشده در پالایشگاه موجود است که با توجه به محدودیت‌های ناشی ازشرایط تحریمی، احیا و استفاده از این حجم کاتالیست و بهره‌برداری مجدد از آن‌ها می‌تواند نقش موثری در کاهش وابستگی به تامین خارجی، کاهش اثرات محیط زیستی، صرفه‌جویی اقتصادی و استمرار تولید ایفا نماید. هم‌چنین در حوزه تعمیرات تخصصی از جمله ساخت و تولید دستگاه درایور روشنایی High Power Supply و نصب دستگاه Auto drain بر روی مخازن نفت خام اشاره نمود.

در زمینه بومی‌سازی تجهیزات و کاتالیست‌ها چه اقداماتی صورت گرفت؟

در این زمینه همکاری با شرکت‌های دانش‌بنیان برای تأمین و ساخت کاتالیست‌های مورد نیاز و ایجاد زیرساخت‌های تحقیق و توسعه در پالایشگاه برای طراحی و ساخت تجهیزات مورد نیاز مانند چندین نمونه ساخت دستگاه Flame scanner جهت دیگ‌های بخار و همین طور ارتقای و طراحی و ساخت جکت‌دار کردن فلومتر کوریولیس واحد گوگردسازی و قرار دادن آن در مدار تولید می‌توان اشاره نمود.

در زمینه فناوری‌های نوین مانند هوش مصنوعی و دیجیتال‌سازی چه فعالیت‌هایی در دستور کار قرار گرفته است؟

در این زمینه نشست و جلساتی با حضور اساتید وکارشناسان دانشگاهی پیرامون کاربردهای هوش مصنوعی در صنعت نفت تشکیل و دیدگاه‌های کارشناسان شرکت نیز مطرح گردید. همچنین پیشنهادات متعددی از ادارات مختلف، در خصوص همکاری به این امور ارسال گردیده تا زمینه‌ها و فرصت‌های همکاری در حوزه هوش مصنوعی در پالایشگاه مورد بررسی قرار گیرد.

یکی از محورهای مهم پژوهش در صنعت نفت، کاهش آلاینده‌ها و مدیریت پسماند است. چه فعالیت‌هایی در این خصوص در شرکت انجام شده؟

فعالیت‌ها و کارهای پژوهشی که در این خصوص می‌توان نام برد طرح پژوهشی طراحی وساخت ربات لجن روب مخازن نفت خام و هم چنین با توجه به وجود کاتالیست‌های مستعمل واحد ایزومریزاسیون جهت استحصال و استخراج فلزات گرانبها از کاتالیست‌های مذکور علاوه بر صرفه‌جویی اقتصادی این کاتالیست‌ها نیز جمع‌آوری و امحا خواهند شد. یادآور می‌شود که پروژه تصفیه اسپنت کاستیک واحد بازیافت آب نیز در مرحله مطالعات امکان‌سنجی قرار دارد.

نقش واحد پژوهش و فناوری در پروژه‌های زیست‌محیطی نظیر کیفی‌سازی بنزین و کاهش گوگرد سوخت چیست؟

واحد پژوهش و فناوری شرکت پالایش نفت تهران در خصوص پروژه‌های زیست محیطی مانند تولید بنزین از لجن بیولوژیکی با استفاده از سامانه زباله‌سوز و استفاده از حرارت خروجی دودکش‌ها که در مرحله امکان‌سنجی می‌باشد نقش محوری در ارتقای استانداردهای زیست ‌محیطی ایفا خواهد نمود.

رویکرد شما در تعامل با دانشگاه‌ها، مراکز تحقیقاتی، شرکت‌های دانش بنیان و استارت آپ‌ها و استفاده از ظرفیت آنان جهت رفع چالش‌های صنعت پالایش نفت تهران چیست؟

رویکرد شرکت پالایش نفت تهران در تعامل با دانشگاه‌ها، مراکز تحقیقاتی، شرکت‌های دانش ‌بنیان مستقر در پارک علم وفناوری پردیس و پارک نفت و استارت‌آپ‌ها بر پایه همکاری نظام‌مند و بهره‌گیری از ظرفیت‌های علمی و فناورانه کشور است. در این راستا، شرکت با انعقاد تفاهم‌نامه‌های همکاری، تشکیل کارگروه‌های مشترک پژوهشی و حمایت از طرح‌های نوآورانه، زمینه انتقال دانش و توسعه فناوری‌های نوین را فراهم ساخته است. تمرکز اصلی این تعاملات بر رفع چالش‌های عملیاتی و زیست ‌محیطی صنعت پالایش، ارتقای بهره‌وری، کاهش آلاینده‌ها و دستیابی به راهکارهای پایدار و اقتصادی است. بدین‌وسیله، شرکت ضمن بهره‌گیری از توان علمی دانشگاه‌ها و نوآوری‌های شرکت‌های دانش‌بنیان و استارت‌آپ‌ها، مسیر توسعه فناوری‌های بومی و تحقق اهداف کلان صنعت نفت را دنبال می‌نماید.

با توجه به سرعت رشد فناوری در جهان وسوق یافتن آن به سمت انرژی‌های نوین و تجدیدپذیر آینده صنعت پالایش نفت را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

آینده صنعت پالایش نفت با توجه به رشد سریع فناوری و حرکت جهانی به سمت انرژی‌های تجدیدپذیر، به سمت کاهش وابستگی، نوآوری در فرآیندها، و تطبیق با الزامات زیست‌محیطی پیش می‌رود واین صنعت ناگزیر است خود را بازآفرینی کند تا در کنار انرژی‌های پاک همچنان نقش اقتصادی داشته باشد. با توجه به سرعت رشد فناوری در جهان و حرکت آن به سمت انرژی‌های نوین و تجدیدپذیر، آینده صنعت پالایش نفت نیازمند بازنگری و تحول اساسی خواهد بود.

شرکت پالایش نفت تهران این روند را فرصتی برای ارتقای جایگاه خود می‌داند و بر آن است تا با بهره‌گیری از فناوری‌های نوین، هوشمندسازی فرآیندها، کاهش آلاینده‌ها و افزایش بهره‌‌وری، مسیر توسعه پایدار را دنبال نماید. در این چارچوب، استفاده از ظرفیت‌های علمی و پژوهشی دانشگاه‌ها و شرکت‌های دانش ‌بنیان، و سرمایه‌گذاری در پروژه‌های مرتبط با انرژی‌های پاک و تجدیدپذیر از اولویت‌های اصلی شرکت محسوب می‌شود. بدین‌وسیله، صنعت پالایش نفت ضمن حفظ نقش راهبردی خود در تأمین انرژی کشور، قادر خواهد بود با تحولات جهانی همگام شده و جایگاه خود را در آینده انرژی تثبیت نماید.

با توجه به این که کشور درگیر بحران آب می‌باشد، به نظر شما پالایشگاه تهران چگونه می‌تواند در کاهش آثار این بحران اثرگذار باشد؟

پالایشگاه تهران با اجرای پروژه تصفیه و بازچرخانی پساب شهری و احداث واحد جدید تصفیه آب پیش‌بینی‌های لازم را در زمینه تامین پایدار آب فرآیندی ایجاد نموده است. در حال حاضر با راه‌اندازی فاز نخست این طرح، بخش عمده مصرف آب فرآیندی مورد نیاز پالایشگاه از تصفیه پساب جنوب تهران تامین می‌شود که کاهش چشمگیر مصرف آب شهری را به همراه داشته است. هم‌چنین با پایش مستمر و تعویض تله بخارهای معیوب از هدر رفت بخار و در نتیجه مصرف بی‌رویه آب جلوگیری شده و صرفه‌جویی قابل توجهی حاصل گردیده است.

در پایان شرکت پالایش نفت تهران، پژوهش و فناوری را نه به عنوان یک بخش جانبی، بلکه به مثابه رکن اصلی در تحقق اهداف راهبردی خود تعریف می‌نماید. این شرکت با اتکا به نوآوری، همکاری علمی با دانشگاه‌ها و تعامل با شرکت‌های دانش بنیان، مسیر همگامی با تحولات روز فناوری در صنعت نفت را ترسیم و دنبال می‌نماید.

نوشته <ul> <li> <h6>حرکت به سوی پالایشگاه هوشمند؛</h5> </li> <li><strong>روایت مدیر پژوهش و فناوری شرکت پالایش نفت تهران از پروژه‌های نوآورانه</strong></li> </ul> اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.