به گزارش گویای خبر به نقل از روابط‌ عمومی فولاد خوزستان، محل استقرار فولاد خوزستان نقطه‌ای است که عناصر توسعه پایدار در آن گرد آمده: دسترسی مستقیم به خلیج فارس، همجواری با هفت بندر تجاری، نزدیکی به منابع انرژی، وجود رودخانه‌های پرآب و نیروی انسانی متخصص. حاصل این مزیت‌ها تنها یک صنعت نیست؛ بلکه یک «زیرساخت ملی ارزش‌آفرینی» است.

در آستانه بهره‌برداری از فولادسازی با ظرفیت سالانه یک‌میلیون تن، این پروژه که در مجاورت بندر امام خمینی(ره) قرار دارد، با بهره‌گیری از هزینه حمل‌ونقل دریایی به‌مراتب ارزان‌تر و دسترسی سریع‌تر به بازارهای جهانی، فقط یک کارخانه جدید نیست؛ نقشه‌راهی برای خلق اشتغال و تقویت زنجیره ارزش فولاد کشور است. چشم‌انداز دستیابی به ظرفیت ۱۳.۶ میلیون تن در افق ۱۴۱۰ و کسب حدود ۲۵ درصد سهم بازار، نشان می‌دهد این شرکت نه‌تنها پیرو سیاست‌های ملی، بلکه پیش‌گام تحقق آنهاست.

خوزستان با ۳۰۰ کیلومتر سواحل استراتژیک، بنادر بین‌المللی و زیرساخت‌های حمل‌ونقل گسترده، شایسته آن است که قلب اقتصاد دریامحور ایران باشد. طرح فولادسازی شادگان نیز فراتر از یک پروژه صنعتی، پیامی روشن دارد: آینده توسعه ایران بر پایه دریا، انرژی پاک و ارزش‌آفرینی پایدار پیش خواهد رفت.

در این میان، موضوع بسیار مهمی که رییس‌جمهور به‌طور صریح بر آن تاکید کرد، پایان‌دادن به توسعه صنایع آب‌بَر در نقاط فاقد منابع آبی و ضرورت جلوگیری از انتقال آب به فواصل طولانی است. انتقال آب نه ابزاری برای کاهش مصرف، بلکه تنها جبران‌کننده کمبود است؛ بنابراین طبیعی است که هزینه تمام‌شده تولید را افزایش دهد. هرچه مسیر انتقال طولانی‌تر شود، هزینه آب تصاعدی بالا می‌رود و در کنار هزینه انرژی و حمل‌ونقل، قیمت تمام‌شده فولاد را افزایش می‌دهد.

این واقعیت زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که بدانیم قیمت جهانی آب صنعتی حدود یک دلار برای هر مترمکعب است و فاصله زیاد برخی نواحی -از جمله مناطق مرکزی و ناحیه سنگان- سبب می‌شود هزینه تولید تا حدی افزایش یابد که رقابت‌پذیری فولاد در بازارهای جهانی کاهش پیدا کند. این چالش، همراه با مسافت طولانی برای حمل مواد اولیه و صادرات محصول، فشار مضاعفی را به صنایع مستقر در مناطق غیرساحلی تحمیل می‌کند.

در مقابل، خوزستان با دسترسی مستقیم به رودخانه‌های پرآب و آب‌های آزاد، مزیتی ساختاری دارد که هم هزینه تامین آب را کاهش می‌دهد و هم هزینه حمل‌ونقل دریایی را به حداقل می‌رساند. این مزیت طبیعی دقیقاً در نقطه‌ای قرار می‌گیرد که راهبرد ملی توسعه دریامحور بر آن استوار است. فولاد خوزستان با اتکا به این مزیت‌ها، امروز نقشی فراتر از تولید فولاد دارد؛ پل اتصال ایران به اقتصاد جهانی، محرک اشتغال پایدار و موتور جهش صنعتی کشور است. اکنون با سرعت‌گرفتن مسیر توسعه دریامحور و هم‌سویی کامل با سیاست‌های دولت، این شرکت نه‌تنها آینده خود، بلکه آینده صنعتی ایران را دوباره تعریف می‌کند.

نوشته فولاد خوزستان در مسیر ۱۴۱۰؛ شتاب توسعه دریامحور با راه‌اندازی فولادسازی شادگان اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.

به گزارش گویای خبر به نقل از روابط‌ عمومی فولاد خوزستان، این کار هم‌زمان با شدیدترین ناترازی‌های انرژی و بحران‌های منطقه‌ای صورت گرفته و نشان می‌دهد شرکت، فراتر از عملکرد عملیاتی، در حال اجرای یک الگوی مدیریت استراتژیک زنجیره‌محور است؛ الگویی که هم به تعادل میان بازار داخلی و صادراتی پاسخ می‌دهد، هم ریسک‌های مواد اولیه و انرژی را به نقاط قوت رقابتی بدل کرده است.

مفهوم «استراتژی در سطح بنگاه» در فولاد خوزستان، در چند سال اخیر از سطح شعار فراتر رفته و به طراحی ساختارهای واقعی برای کاهش ریسک‌های مزمن صنعت فولاد تبدیل شده است. شرکت با چسباندن لایه‌های مختلف زنجیره ارزش به یکدیگر- از معدن تا فولادسازی- وابستگی به بازار آزاد را کاهش داده و نقاط گلوگاهی تأمین را به درون سازمان منتقل کرده است. پروژه‌هایی مانند سناباد با ظرفیت ۲.۵ میلیون تُن کنسانتره و ۵ میلیون تُن گندله، یا زمزم۳ به‌عنوان مگامدول تضمین‌کننده آهن‌اسفنجی، نه‌تنها نقش مکمل عملیاتی دارند، بلکه بخشی از معماری امنیت تولید به‌شمار می‌آیند. فولادسازی شادگان نیز در همین منطق قرار دارد؛ تقسیم بار عملیاتی برای کاهش فشار نقطه‌ای و افزایش انعطاف تولید، که به‌ویژه در دوران نوسان برق معنا و اثر پیدا می‌کند.

نکته کلیدی این است که جهش صادراتی اخیر، از دل همین ساختار بیرون آمده است. رشد ۲۵ درصدی درآمد شرکت در نیمه نخست سال ۱۴۰۴، فقط به‌خاطر اقبال بازار جهانی یا افزایش نرخ ارز نبوده؛ بخشی از آن ناشی از ترکیب هوشمند محصول، کنترل هزینه‌های زنجیره و استفاده به‌موقع از ظرفیت‌های موجود بوده است. تولید بیش از ۱.۸ میلیون تن آهن اسفنجی و بیش از ۲ میلیون تن گندله در شش‌ماهه نخست، بدون امنیت پایدار در تأمین و انرژی ممکن نیست. فولاد خوزستان با تملک معدن گوزل‌دره زنجان، یک معدن آهک–دولومیت در خوزستان، و پیشروی اکتشافی در پهنه آباده–جازموریان، کنترل کیفی و زمانی خوراک را در اختیار گرفته و این یک تصمیم صرفاً عملیاتی نیست؛ این یک نقشه راه مالکیتی برای تبدیل زنجیره به دارایی رقابتی است. برنامه تملک ۱۰ معدن دیگر نیز مؤید همین رویکرد بلندمدت است.

در حوزه انرژی نیز شرکت تنها به خاموشی‌های تحمیلی واکنش نشان نداده، بلکه با ایجاد زیرساخت‌های خودتأمینی در برق، ظرفیت برنامه‌ریزی تولید را بالا برده و وابستگی به شبکه سراسری را مدیریت‌پذیر کرده است. هم‌زمان، پروژه‌های محیط‌زیستی در مقیاس بالا – از جمله احداث توری‌های بادی ۲۸ متری برای مهار غبار، بازچرخانی پساب و توسعه فضای سبز در مقیاس صنعتی – نشان می‌دهند که رویکرد پایداری در فولاد خوزستان صرفاً به معنای تداوم تولید نیست، بلکه به معنای «پایدار ساختن شیوه تولید» است.

نقطه پیوند همه این تحولات، استراتژی است؛ نه به‌معنای کلان‌گویی‌های مدیریتی، بلکه به‌عنوان یک برنامه در هم‌تنیده از تصمیمات واقعی. فولاد خوزستان در سالی که بسیاری از واحدها با بحران خاموشی، افزایش هزینه حمل، نوسان مواد اولیه و رکود داخلی مواجه بودند، توانست هم تولید را حفظ کند، هم فروش را متنوع سازد، و هم با کنترل منابع بالادستی، انعطاف‌پذیری خود را بالا ببرد. این تجربه، تنها یک موفقیت صنعتی نیست؛ یک مدل بومی‌شده از حکمرانی زنجیره در بستر اقتصاد ایران است. مدلی که در آن بنگاه به‌جای انتظار برای ثبات سیاست، خود دست به بازطراحی اکوسیستم تأمین و تولید می‌زند؛ و دقیقاً همین نقطه، همان‌جاست که استراتژی به مزیت تبدیل می‌شود.

نوشته <ul> <li> <h6>مدیریت استراتژیک در زنجیره؛</h5> </li> <li><strong>از جهش صادرات تا امنیت تولید در فولاد خوزستان</strong></li> </ul> اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.

به گزارش گویای خبر به نقل از روابط‌ عمومی فولاد خوزستان، در ساختار پرنوسان و کم‌ثبات اقتصاد ایران، هر نقطه‌ای که توانسته در برابر فشارهای تورمی، تحریم‌های پیچیده، ناترازی‌های مزمن انرژی و سقوط متوالی پیش‌بینی‌پذیری مقاومت کند، شایسته آن است که نه‌تنها دیده شود، بلکه به‌عنوان لنگر ثبات ملی شناخته شود. فولاد خوزستان یکی از همین نقاط اتکاست؛ نه صرفاً به‌خاطر رکوردهای تولید یا ارزآوری، بلکه به‌دلیل نقشی که در مهار بحران‌های ثانویه و تثبیت روانی زنجیره‌های حیاتی ایفا کرده است.

در چهار سال گذشته، اقتصاد ایران با ترکیبی از اختلال‌های درون‌زا و بیرون‌زا دست‌به‌گریبان بوده؛ تحریم‌های فزآینده، فرسایش نقدینگی، افول سرمایه‌گذاری صنعتی، سقوط برخی بنگاه‌ها، کاهش ظرفیت تولید در بسیاری از صنایع مادر و ناترازی بی‌سابقه در منابع انرژی.

در چنین شرایطی، بنگاهی مثل فولاد خوزستان، که هم دو بار مستقیماً تحت تحریم آمریکا قرار گرفته، هم در معرض شدیدترین خاموشی‌های برنامه‌ریزی‌شده بوده، هم با قیمت‌گذاری دولتی دست‌وپنجه نرم کرده، می‌توانست و شاید از منظر بیرونی می‌بایست، دچار فروپاشی سازمانی یا عقب‌نشینی راهبردی شود.

اما چنین نشد. نه‌تنها در صف رقابت ماند، بلکه پروژه‌های توسعه‌ای مانند زمزم ۳، نیروگاه سیکل ترکیبی ۵۲۰ مگاواتی، نیروگاه خورشیدی ۶۰۰ مگاواتی و فولادسازی شادگان را به جریان انداخت.

در برابر اختلال بازار جهانی فولاد، هم‌چنان ۵.۸ میلیون تن صادرات در چهار سال اخیر را ثبت کرد و مهم‌تر از همه، در دل بحران، برای ۲۸ کشور جهان تامین‌کننده‌ای مطمئن باقی ماند؛ نقشی که از مرزهای صنعتی عبور می‌کند و به جایگاه ژئواکونومیک ایران گره می‌خورد.

نقش فولاد خوزستان را باید در منطق «لنگرهای ثبات» بازخوانی کرد. در نظریه‌های اقتصاد سیاسی، لنگر ثبات به نهادی اطلاق می‌شود که در دل تلاطم‌های ساختاری، قابلیت حفظ پیوستگی عملکرد، کنترل پیامدهای ثانویه و بازتولید اعتماد را دارد. در این سال‌ها، اگر تولید این شرکت متوقف می‌شد، بازار فولاد داخلی به بی‌ثباتی کامل می‌رسید، ده‌ها نوردکار خوزستانی از چرخه تولید خارج می‌شدند، عرضه در بورس کالا فرو می‌ریخت، نرخ‌ها دچار جهش می‌شدند و اثرات آن حتی تا بازار مسکن و خودرو تسری می‌یافت.

با وجود همه این فشارها، مدیریت فولاد خوزستان ایستاد و ایستادگی‌اش ساختارمند بود. نه با شعار، بلکه با انتخاب‌های استراتژیک: از تملک معادن در زنجان و جازموریان، تا ارتقا کارایی انرژی و آب، تا تثبیت موقعیت در بازارهای آفریقا و آسیا.

این مسیر، برآمده از یک عقلانیت صنعتی نهادینه‌شده است که نشان می‌دهد در دل اقتصاد بحران‌زده هم می‌توان رشد کرد؛ اگر ساختار تصمیم‌گیری از جنس تاب‌آوری و تحول باشد.

اکنون زمان آن است که سیاست‌گذاران این نقطه‌های ثبات را ببینند، نه صرفاً به‌عنوان مصرف‌کنندگان انرژی، بلکه به‌ عنوان ستون‌های اعتماد عمومی و امنیت صنعتی.

این شرکت‌ها باید در سیاست‌گذاری انرژی، سرمایه‌گذاری، مالیات و صادرات، در چارچوبی متمایز و راهبردی تعریف شوند؛ نه بر اساس متر واحدی که برای همه به کار می‌رود.

فولاد خوزستان در سال‌های آشوب، تکیه‌گاه بود و امروز زمان آن است که نظام سیاست‌گذاری کشور نیز تکیه‌گاه او باشد.

نوشته چگونه خوزستان تکیه‌گاه اقتصاد باقی ماند؟ اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.

به گزارش گویای خبر به نقل از روابط‌ عمومی فولاد خوزستان، امین ابراهیمی مدیرعامل شرکت فولاد خوزستان در حاشیه برگزاری نمایشگاه ایران اکسپو ۲۰۲۵ در جمع خبرنگاران با اشاره به ظرفیت‌های گروه بزرگ فولاد خوزستان اظهار داشت: فولاد خوزستان به عنوان گروه بزرگ تولید کننده محصولات فولادی در کشور، در حال حاضر با اضافه شدن فولادسازی شادگان، به ظرفیت ۵ میلیون تن رسیده است.

وی افزود: این ظرفیت تولید گروه فولاد خوزستان را در رتبه دوم کشور قرار داده و سهم یک درصدی از ۵ درصد تولید ناخالص ملی را در اختیار دارد.

ابراهیمی در ادامه با اشاره به این که فولاد خوزستان بزرگ‌ترین تامین‌کننده محصول نیمه نهایی کشور است، خاطرنشان کرد: در حال حاضر ۲۰ درصد از بازار شمش فولادی را در اختیار داریم و با بهره‌برداری از پروژه‌ عظیم زمزم ۳، هم اکنون ۱۷ درصد آهن اسفنجی را تامین می کنیم که از این لحاظ گروه بزرگ فولاد خوزستان رتبه نخست کشور را دارد.

مدیرعامل شرکت فولاد خوزستان با اشاره به چالش ناترازی انرژی، تصریح کرد: در سال گذشته به دلیل محدودیت های انرژی بیش از یک چهارم ظرفیت تولید معادل ۲۵ همت را از دست دادیم که ضرر بزرگی به صنعت فولاد کشور وارد آورد.

وی افزود: اگر شرایط سال ۱۴۰۳ در سال جاری نیز ادامه پیدا کند، متاسفانه به صورت ماهانه حدود ۳۰ الی ۴۰ درصد ظرفیت تولید را دست خواهیم داد.

امین ابراهیمی گفت: برای غلبه بر چالش ناترازی انرژی، اقدامات بسیار خوبی صورت گرفته است که برنامه‌ریزی برای ایجاد ۳ فاز نیروگاه ۲۰۰ مگاواتی، تملک نیروگاه ۵۲۰ مگاواتی سیکل ترکیبی و کلنگ‌زنی احداث نیروگاه خورشیدی از مهم‌ترین این اقدامات بوده است.

مدیرعامل شرکت فولاد خوزستان در ادامه این نشست خبری با اشاره به اقدامات توسعه‌ای شرکت، اظهار داشت: توسعه و تولید پایدار به عنوان یکی از شاخص‌های کلیدی آینده صنعت فولاد است و در این زمینه فولاد خوزستان ۸۰ همت پروژه توسعه‌ای تعریف‌ کرده است که خوشبختانه با عزم و همت موجود در شرکت، این پروژه‌ها یکی پس از دیگری در حال بهره‌برداری هستند که نمونه آنها پروژه زمزم ۳ و فولادسازی شادگان است.

وی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به رکوردشکنی فروردین‌ماه ۱۴۰۴ این شرکت افزود: متاسفانه علی‌رغم این که در پایان سال ۱۴۰۳ مذاکراتی با وزارت نیرو در خصوص کاهش محدودیت‌های برق داشتیم، ۱۵ روز دوم فروردین‌ماه ۱۴۰۴ با قطعی برق مواجه بودیم.

ابراهیمی تصریح کرد: با وجود این محدودیت‌ها، موفق شدیم با تلاش کارکنان شرکت، رکورد ۴۰ ساله فولاد خوزستان در ۹ حوزه را جابجا کنیم که این رکوردشکنی با وجود محدودیت‌های برق نشان‌دهنده عزم فولادمردان در افزایش ظرفیت تولید است و نشان می‌دهد اگر قطعی‌های برق وجود نداشته باشد، موفقیت‌ها یکی پس از دیگری دست‌یافتنی است.

مدیرعامل شرکت فولاد خوزستان در پاسخ به پرسشی در خصوص پروژه توری باد این شرکت بیان داشت: با توجه به وضعیت زیست محیطی شهرستان اهواز و در کمک به بهبود این وضعیت، پروژه نصب توری باد غبارگیر با ارتفاع ۲۸ متر با سرمایه‌گذاری هزار میلیارد تومانی تعریف شده است.

وی افزود: بخش اعظم این پروژه که نصب پایه‌های آن است انجام شده و تنها به دلیل سخت‌گیری‌های قانونی در ترخیص توری‌ها از گمرک این پروژه به تاخیر خورده که امیدواریم تا تیر یا مردادماه سال جاری به بهره‌برداری برسد.

نوشته سهم یک درصدی محصولات فولاد خوزستان در تولید ناخالص ملی/ رکوردشکنی ۴۰ ساله با وجود محدودیت‌های انرژی اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.