گویای خبر – در ادامه، مواردی که باعث می‌شود از نوشته خود لذت ببریم، به قرار زیر است:

«ها»ی نشانه جمع در همه موارد جدا نوشته می‌­شود به جز «آنها» و «اینها». برای بی‌‌جان‌‌ها، نشانه جمع «ها» به کار می‌ رود، مانند: میزها، دفترها، مدادها، اتاق‌ها

«ان» جمع همواره به واژه پیش از خود می‌چسبد و جدا نوشته نمی‌‌شود. جان­‌داران را با «ها» جمع می­‌بندند، اما اولویت با «ان» است، مانند: درختان/درخت‌‌ها، دختران/دخترها، زنان/زن‌‌ها، پسران/پسرها، مردان/مردها

کاربرد پسوند «گی»

در اسم‌­های جان‌داری که پایان‌شان، صدای «ه و ـه» است، در شکل جمع، «ـَگ» برمی­‌گردد.

کاربرد پسوند «گان»

این پسوند در فارسی، دو صورت دارد؛ یکی آن ­که در کلماتی نظیر زندگان، مردگان، خبرگان در واقع، «گان» نیست، بلکه همان الف و نون جمع است که در کلمات منتهی به مصوت، به علت التقای مصوت‌ها، یک صامت (با صدای «گ») به خود می­‌گیرد و به صورت گان در می‌آید. به عبارت دیگر، مرده به مردگان تبدیل می‌شود.

صورت دوم، در کلماتی نظیر گیوگان و کشوادگان، به معنای خانواده گیوها یا کشوادها می‌آید. این همان «گان» است که در دهگان، صدگان، ناوگان به کار می‌رود و معنایش گروه ده‌ها، گروه صدها و گروه ناوها است.

واژه‌های فارسی با علامت جمع یا قواعد عربی، جمع بسته نمی‌­شوند. بنابراین جمع بستن کلمات فارسی با «ات» یا «جات» که نشانه جمع کلمات عربی است، صحیح نیست.

کلمه‌های عربی با «ان» یا «ها» فارسی جمع بسته می‌­شوند.

نوشته لذت نوشتن (قسمت دوازدهم) اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.