به گزارش گویای خبر به نقل از روابط‌ عمومی شرکت فولاد خوزستان، در شرایطی که توسعه نیروگاه‌های خودتامین به یکی از مهم‌ترین راهکارهای عبور صنعت از چالش ناترازی انرژی تبدیل شده، فولاد خوزستان با اجرای پروژه نیروگاه خورشیدی بهبهان، گامی موثر در مسیر تامین پایدار انرژی برداشته است. این پروژه افزون بر افزایش تاب‌آوری تولید، با کاهش وابستگی به شبکه سراسری برق در زمان اوج مصرف، به حفظ پایداری شبکه برق برای سایر بخش‌های مصرف کمک خواهد کرد؛ رویکردی که منافع صنعت و منافع ملی را در یک مسیر مشترک قرار می‌دهد.

نیروگاه خورشیدی بهبهان همچنین نمادی از حرکت فولاد خوزستان به سمت بهره‌گیری از انرژی‌های پاک و تحقق اهداف توسعه پایدار زیست محیطی است. استفاده از انرژی خورشیدی، علاوه بر کاهش مصرف سوخت‌های فسیلی و انتشار آلاینده‌های زیست‌محیطی، یکی از مهم‌ترین الزامات حرکت به سوی «فولاد سبز» به شمار می‌رود؛ مسیری که فولاد خوزستان با سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های نوین انرژی، آن را بخشی از مسوولیت خود در قبال تولید پایدار، حفاظت از محیط‌زیست، اشتغال و توسعه کشور می‌داند.

نوشته فاز اول نیروگاه خورشیدی بهبهان فولاد خوزستان در آستانه بهره‌برداری اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.

به گزارش گویای خبر به نقل از روابط‌ عمومی شرکت فولاد خوزستان، امین ابراهیمی، مدیر عامل فولاد خوزستان، با تشریح ابعاد حمله رژیم صهیونیستی به این شرکت اظهار داشت: هدف اصلی دشمن از حمله به فولاد خوزستان، توقف تولید و وارد کردن ضربه به اقتصاد کشور بود، اما این هدف با اتکا به توان متخصصان داخلی، انسجام سازمانی و مدیریت جهادی محقق نشد.

وی با اشاره به اصابت همزمان ۱۲ موشک به واحدهای احیا و فولادسازی شرکت افزود: از فردای حمله، کارکنان فولاد خوزستان با شجاعتی مثال‌زدنی و در شرایطی که همچنان فضای جنگی بر منطقه حاکم بود، در محل کار حاضر شدند و هر یک متناسب با تخصص و دانش فنی خود، با جان و دل عملیات بازسازی بخش‌های آسیب‌دیده و بازگرداندن تولید را آغاز کردند.

مدیرعامل فولاد خوزستان با بیان اینکه تمامی هزینه‌های بازسازی تاکنون از محل منابع داخلی شرکت تامین شده است، بر ضرورت تدوین بسته‌های حمایتی ویژه برای صنایع آسیب‌دیده از جنگ تاکید کرد و تامین پایدار انرژی را مهم‌ترین نیاز امروز صنایع راهبردی برای استمرار تولید و تکمیل فرآیند بازسازی دانست.

در ادامه این سمینار، موضوع ناترازی انرژی به‌عنوان مهم‌ترین چالش پیش‌روی صنعت فولاد مورد بررسی قرار گرفت. بهرام سبحانی، رییس انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران، با اشاره به خسارت‌های ناشی از محدودیت‌های انرژی، از افزایش چشمگیر تعرفه‌های برق و گاز و از دست رفتن بیش از ۱۸.۳ میلیارد دلار ارزش تولید صنعت فولاد طی پنج سال اخیر خبر داد.

همچنین مصطفی رجبی‌مشهدی، معاون وزیر نیرو، از کاهش تدریجی محدودیت‌های برق صنایع تا پایان مردادماه خبر داد و در پاسخ به سوال اختصاصی خبرنگار روابط‌عمومی فولاد خوزستان اعلام کرد: بر اساس دستور رییس‌جمهور، از شامگاه چهارم مردادماه برق فولاد خوزستان در ساعات غیر پیک بدون محدودیت تامین می‌شود و این بازه زمانی به‌تدریج افزایش خواهد یافت.

در این نشست، نمایندگان مجلس شورای اسلامی و مسوولان حوزه انرژی نیز بر ضرورت اصلاح سیاست‌های انرژی، توسعه زیرساخت‌های تولید، سرمایه‌گذاری در نیروگاه‌های خود تامین و حمایت موثر از صنایع راهبردی تاکید کردند.

در پایان این سمینار تاکید شد که تداوم تولید، تامین پایدار انرژی و حمایت هدفمند از صنایع راهبردی، پیش‌شرط حفظ جایگاه صنعت فولاد در اقتصاد کشور است و تجربه فولاد خوزستان در اتکا به دانش فنی، همدلی کارکنان و آغاز فوری عملیات بازسازی پس از حمله دشمن، نمونه‌ای موفق از تاب‌آوری، انسجام سازمانی و توانمندی صنعت ایران به شمار می‌رود.

نوشته <ul> <li> <h6>پایداری تولید و امنیت انرژی؛</h5> </li> <li><strong>مهم‌ترین محورهای چهارمین سمینار اندیشکده فولاد</strong></li> </ul> اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.

به گزارش گویای خبر به نقل از روابط عمومی شرکت پالایش نفت تهران، شرکت پالایش نفت تهران نیز با اتکا به تخصص کارکنان و برنامه‌ریزی منسجم، توانسته است ضمن حفظ پایداری تولید، مسیر نوسازی و ارتقای تجهیزات را دنبال کند. در همین راستا، با محمدعلی هاشمی، رئیس برنامه‌ریزی، کنترل و روش‌های نت و مدیریت دارایی‌های فیزیکی و نماینده مدیرعامل در سیستم مدیریت دارایی شرکت پالایش نفت تهران، به گفت‌وگو نشسته‌ایم.شرح این گفت گو از نگاه گرامیتان می‌گذرد:

۱- با توجه به قدمت ادوات و تجهیزات پالایشگاه تهران، برنامه‌ریزی برای بهسازی، نوسازی و بازسازی تاسیسات بر چه مبنا و اولویت‌هایی انجام می‌شود و چه شاخص‌هایی در این فرآیند نقش تعیین‌کننده دارند؟

در شرایط حاضر مبنای بهسازی، نوسازی و بازسازی تجهیزات پالایشگاه، صدور دستور کار، TSR یا تعریف پروژه توسط واحدهای مرتبط است. در این خصوص کارشناسان و مسوولین ذی‌ربط با آگاهی از شرایط عملیاتی، مخاطرات ایمنی، جنبه­‌های زیست‌­محیطی و فرصت‌­های ارتقای کیفی یا کمی نسبت به تعریف برنامه‌­های بهبود اقدام می‌­نمایند و مسوولین ارشد با بررسی موارد و در نظر گرفتن سایر عوامل محیطی در صورت صلاحدید اجرای طرح­‌های مورد نظر را جهت پیگیری و تخصیص منابع تصویب می‌­نمایند.

در این ارتباط رویکرد جدید شرکت برای انتخاب و اولویت‌­بندی طرح­‌های بهسازی، نوسازی و بازسازی، در چارچوب سیستم مدیریت دارایی تعریف شده و در حال پیاده­‌سازی است. این رویکرد بر پایه یکپارچگی اطلاعات محیط داخلی و بیرونی و توجه به درجه اهمیت دارایی­‌ها استوار شده است و در صورت پیاده‌­سازی با در نظر گرفتن چرخه عمر فرایندها و تجهیزات کلیدی، یک ساختار تصمیم‌­سازی مبتنی بر ریسک، هزینه و بازدهی در اختیار مدیران و مسوولین شرکت قرار می‌­دهد. شاخص‌­هایی نظیر MTBF، MTTR، دسترسی‌پذیری، نرخ خرابی، هزینه نگهداشت، ریسک بهره‌­برداری، سودآوری، تعداد توقفات اضطراری و درصد دستور کارهای اضطراری از جمله شاخص­‌های مهم و تاثیرگذار برای تصمیم­گیری محسوب می­‌شوند.

۲- مدیریت دارایی‌های فیزیکی چگونه به افزایش قابلیت اطمینان تجهیزات، کاهش توقف‌های ناخواسته و تضمین تولید پایدار در پالایشگاه کمک می‌کند؟

بخش جدایی ناپذیر تمامی سیستم‌­های مدیریتی نوین، الزام به بهبود مستمر و تعهد به تخصیص منابع جهت اقدامات بهبود است. در عمل مدیران ارشد شرکت با تعریف و تدوین چشم‌انداز، خط مشی، استراتژی، اهداف، برنامه­‌های بهبود و تخصیص منابع ضمن پایش مدوام تغییرات و نتایج کسب شده، شرکت‌­ها را در مسیر مطلوب مورد نظر هدایت می­‌کنند. در این ارتباط چشم‌انداز و اهداف سیستم مدیریت دارایی بر پایه بهبود بازدهی دارایی­‌ها و سودآوری پایدار شرکت‌ها همگام با ارتقای قابلیت اطمینان و دسترسی‌پذیری تجهیزات و فرایندهای بارز بنا می‌­شود و می‌­بایست به نتایج ملموسی در این حوزه‌­ها دست یابد.

مطابق سیستم مدیریت دارایی (ISO 55001 2024)، کلیه دارایی­‌ها و فرایندهای بارز شناسایی شده و فرصت‌­های ارتقا یا کاهش ریسک عملیاتی آن‌­ها با در نظر گرفتن بازده سرمایه‌­گذاری، هزینه، زمان، الزامات HSE و سایر پیامدهای احتمالی ارزیابی می­‌شوند تا فرصت‌­های واقعی بصورت اولویت‌­بندی شده در اختیار مدیران و مسوولین ذی‌ربط قرار گیرند. بهینه‌­سازی برنامه­‌های نگهداشت پیش‌گیرانه و پیش‌بینانه، نوسازی، بازسازی و جایگزینی از رویکردهای معمول در این سیستم مدیریتی می‌­باشند.

۳- اجرای تعمیرات اساسی و پروژه‌های بازسازی در پالایشگاهی که به‌صورت مستمر در حال تولید است، چه پیچیدگی‌هایی دارد و برای حفظ همزمان ایمنی، کیفیت و تداوم تولید چه تمهیداتی اندیشیده می‌شود؟

فرآیند تعمیرات اساسی یا اجرای پروژه­‌های بازسازی و نوسازی بزرگ در واحدهای عملیاتی با توجه به محدودیت­ زمانی، تراکم بالای نیروی انسانی، تنوع و پیچیدگی زیاد کارها و همزمانی فعالیت دو یا بیشتر گروه کاری مجزا در یک ناحیه مشخص، در کنار ضرورت پایبندی به الزامات HSE مشتمل بر مخاطرات شغلی و آلایندهای زیست محیطی نیازمند شناخت کامل کارها، زمانبندی، برنامه‌­ریزی و پایش مداوم اقدامات و موانع کاری است. به همین لحاظ از ماه‌­ها و گاهی سال­‌ها قبل از آغاز تعمیرات اساسی یا انجام پروژه­‌ها، فهرست کارهای مورد نظر اعم فعالیت‌­های پیش‌گیرانه، پیش‌بینانه، اقدامات اصلاحی، طرح‌های توسعه و پروژه‌­ها استخراج شده و با همکاری کارشناسان ذی‌ربط از ادارات مختلف، برنامه زمانی و منابع مورد نیاز اعم از نیروی انسانی با تخصص‌­های مورد نظر، تجهیزات، ابزارآلات و لوازم یدکی مشخص می‌­شوند. در ادامه با در نظر گرفتن محدودیت‌­های زمانی و منابع در دسترس با هدف کاهش مسیر بحرانی و بهینه‌­سازی منابع مورد نیاز، اقدامات لازم برای ایجاد توازن و تعادل بین فعالیت‌­ها و جنبه‌­های مختلف کار صورت می­گیرد.

نکته کلیدی در فرایند تعمیرات اساسی یا اجرای پروژه­‌ها، برنامه‌ریزی منسجم و یکپارچه و ایجاد هماهنگی بین تمام گروه­‌های کاری از ادارات و دوایر مختلف به ویژه نگهداری و تعمیرات، بهره‌برداری، HSE، خدمات فنی و مهندسی، بازرگانی، منابع انسانی، منابع مالی، حراست و روابط عمومی است. این ادارات بصورت مستقیم یا غیر مستقیم در اجرای کار، رعایت الزامات HSE، تامین منابع و تسهیلات مورد نیاز، رعایت زمانبندی فعالیت­‌ها و حفظ امنیت محیطی نقش ایفا می‌­نمایند و هر گونه بی‌نظمی یا کوتاهی احتمالی می‌­تواند به بروز حادثه، کاهش کیفیت کار، افزایش زمان و اتلاف منابع منجر شود.

۴- یکی از مهم‌ترین ارکان موفقیت برنامه‌های تعمیراتی، مشارکت و هماهنگی میان واحدهای مختلف است. این هم‌افزایی در پالایشگاه تهران چگونه شکل می‌گیرد و چه نقشی در اجرای موفق پروژه‌های بهسازی دارد؟

در فرآیند تعمیرات اساسی یا اجرای پروژه‌­های بزرگ، در فاز شناخت کار، ماه­‌ها قبل از آغاز فعالیت اجرایی همگام با آگاهی از جزییات منابع و تسهیلات مورد نیاز و برنامه­‌ریزی برای اجرای فعالیت‌­های دارای پیش‌­نیاز، فعالیت­‌های همزمان و فواصل زمانی بین برخی اقدامات، ارتباطات و هماهنگی‌­های لازم شناسایی شده و با تشکیل تیم‌­های تخصصی و کارگروه­‌های مختلف بین اداره‌­ای، تنظیم چک لیست و برگزاری جلسه‌­های متعدد از ایجاد آمادگی­‌های لازم برای شروع کار، تداوم فعالیت­‌ها و خاتمه کار در زمان مقرر اطمینان ایجاد می‌­شود. در این موارد پایش اقدامات و جلسه­‌های هماهنگی بصورت روزانه و هفتگی تا پایان اجرای طرح یا فعالیت تعمیراتی ادامه می‌­یابند و مشکلات و موانع یا پیشنهادات تغییر در برنامه با مشارکت مدیران و ادارات ذی‌ربط پیگیری می‌­شوند. در عمل بدون این هماهنگی‌­ها، انجام تعمیرات اساسی یک واحد عملیاتی یا پروژه میسر نخواهد بود.

۵- در جریان جنگ رمضان ( جنگ ۴۰ روزه)، اگرچه پالایشگاه تهران هیچ آسیبی متحمل نشد، اما کارکنان با حضور مسوولانه و تلاش شبانه‌روزی، نقش مهمی در حفظ پایداری تولید ایفا کردند. این تجربه چه درس‌هایی برای ارتقای برنامه‌های نگهداشت، آمادگی عملیاتی و مدیریت دارایی‌های فیزیکی به همراه داشت؟

بدون تردید مدیریت دارایی‌­ها فقط برای شرایط عادی تعریف نمی‌­شود و شرکت‌های بزرگی نظیر شرکت پالایش نفت تهران می‌­بایست برای موفقیت پایدار، ارتقای جایگاه در کشور و جهان، افزایش انعطاف‌پذیری عملیاتی و تاب‌­آوری در شرایط بحرانی طرح و برنامه مدون داشته باشند. این موضوع در جهان به شدت رقابتی و متغیر عصر حاضر، حیاتی محسوب می‌­شود. اهمیت موضوع با بررسی پیامدهای جنگ رمضان آشکارتر می‌شود. در این جنگ اگر چه بطور مستقیم خسارتی به پالایشگاه وارد نشده است اما حوادث رخ داده در محیط پیرامون شرکت نظیر پیامدهای حوادث مرتبط با خطوط لوله و مخازن در مجاورت پالایشگاه، مشکلات حضور و تداوم کار برای برخی از شرکت‌های پیمانکاری، تامین کنندگان کالا و خدمات، نوسانات نرخ ارز و نگرانی از بروز حوادث مشابه در پالایشگاه مشکلاتی را به شرکت تحمیل نموده است.

در این ارتباط بر اساس سیستم مدیریت دارایی شناخت دارایی‌­های حیاتی و برنامه­‌ریزی برای نگهداشت آن‌­ها در شرایط مختلف عملیاتی و وقوع حوادث غیرمنتظره ضروری است. سازمان­‌ها باید با بررسی حوادث و سناریوهای احتمالی در شرکت، منطقه و جهان ضمن تخصیص منابع، اجرای آموزش‌­های مورد نیاز، تدوین روش‌­ها و دستورالعمل­‌های لازم و ایجاد یک ساختار تصمیم­‌سازی چابک و انعطاف‌­پذیر خود را برای تاب‌آوری و پایداری در تولید، برتری در رقابت‌­های اقتصادی و ترسیم آینده‌­های بهتر آماده نمایند.

در دوره جنگ رمضان نقش بسیاری از مدیران، مسوولین و کارکنان شریف و زحمتکش شرکت در سطوح و ادارات مختلف برای تولید پایدار، صیانت از دارایی‌­ها و تامین فراورده­‌های پالایشی مورد نیاز مردم مثال زدنی و قابل تحسین بوده است.

۶- در پایان اگر صحبت ناگفته‌ای باقی مانده است بفرمایید…

موفقیت تصادفی نیست. موفقیت پایدار در نتیجه حرکت آگاهانه، هوشمندانه، بی‌­وقفه و سریع در راستای چشم­‌اندازی شایسته و اهدافی روشن در مسیری که به درستی طرح‌­ریزی شده است حاصل می­شود. موفقیت نیازمند اتحاد، انسجام، همدلی و هماهنگی تمامی ذی­نفعان کلیدی به ویژه کارکنان در جهت رفع موانع، پرورش انگیزه‌­های رشد و تلاش حداکثری است.

در عصر حاضر این‌که فرایندها و دارایی­‌های بارز شرکت را بشناسیم و فرصت‌­ها و تهدیدهای ناشی از تغییرات فناوری، اقلیم، اقتصاد، بازار، جمعیت، فرهنگ، سبک زندگی و تعاملات سیاسی را درک کنیم یک ضرورت است. در عمل بسیاری از ذی‌­نفعان به ویژه مشتریان و قانون­‌گذاران در منطقه، کشور و گاهی در سراسر دنیا نیازها، انتظارات و الزامات فزاینده­ای تعریف می‌­کنند که تنها در صورت تعامل موثر و مدیریت آن‌­ها، اهداف و برنامه‌­های استراتژیک شرکت‌ها به موقع محقق می‌­شوند.

به بیانی دیگر عصر حاضر را می‌­توان عصر پایداری در میان ناپایداری­‌ها دانست. فرصت‌­ها و منابع مانند ستاره­‌هایی که تنها برای مدتی مشخصی در آسمان شرکت‌ها روشن می‌­شوند، آینده شرکت‌ها را روشن می­کنند همیشه ستاره­‌های روشنی وجود دارند اگرچه همان ستاره­‌های قبل نیستند و این وظیفه ماست که مترصد این ستاره­‌ها باشیم. در واقع باید با درک اولویت‌­ها در بستر زمان، بهترین برنامه­‌های بهبود را برای زمان مشخصی انتخاب کنیم و با تخصیص بهینه منابع و پایش موثر اقدامات از روشنایی هر ستاره در زمان خودش حداکثر بهره‌­برداری را داشته باشیم.

نوشته <ul> <li> <h6>وقتی تخصص و هماهنگی بحران را مهار می‌کند؛</h5> </li> <li><strong>تحلیلی بر تاثیر مدیریت هوشمند دارایی در پایداری تولید شرکت پالایش نفت تهران</strong></li> </ul> اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.

به گزارش گویای خبر به نقل از روابط عمومی شرکت فولاد مبارکه اصفهان، سعید زرندی، مدیرعامل گروه فولاد مبارکه در ۴ مردادماه ۱۴۰۵، به عنوان سخنران اصلی در چهارمین سمینار تحلیلی فولاد و صنایع معدنی با عنوان «پایداری تولید در صنعت فولاد با محوریت چالش انرژی» در ابتدای سخنان خود با اشاره به بحث انرژی و همچنین موضوع بازسازی، گفت: نگرانی اصلی من از سال‌ها قبل تاکنون پابرجا مانده و اگرچه اکنون بعد از چند سال، صدای اعتراض و گلایه صنعت فولاد بلندتر شده، اما اصل مساله همچنان حل‌نشده باقی مانده است.

وی با تاکید بر ضرورت بیان صریح خسارت‌های واردشده به صنعت افزود: لازم است دیگران بدانند چه ضربه‌ای به صنعت فولاد وارد می‌شود. سال‌ها این تصویر در ذهن سیاست‌گذاران شکل گرفت که چون فولادسازان سودده هستند، وضعیت مناسبی دارند، سرمایه‌گذاری می‌کنند و می‌توانند فشارها را تحمل کنند اما نتیجه این نوع نگاه، امروز در آمارهای ارایه‌شده خود را نشان داده است.

مدیرعامل گروه فولاد مبارکه خاطرنشان کرد: اکنون زمان آن رسیده که به جای تکرار صرف گلایه‌ها، درباره «مدل حل» بیشتر صحبت کنیم، چراکه تجربه سال‌های گذشته نشان داده که یک روال معیوب در حال تکرار است.

چرخه معیوب تصمیم‌گیری؛ از گلایه تا دستور، بدون درمان ریشه‌ای

زرندی با تشریح این چرخه اذعان داشت: صنعت گلایه می‌کند، سطح اعتراض‌ها بالا می‌رود، موضوع به مقامات می‌رسد، آنها ناراحت می‌شوند و دستور بازنگری می‌دهند؛ اما در نهایت تصمیم‌گیر در سطح اجرا می‌گوید «برق ندارم، نمی‌توانم قطع نکنم، چون مردم تحت فشار قرار می‌گیرند» و دوباره همان تصمیم قبلی علیه صنعت اجرایی می‌شود.

به گفته وی، این چرخه سال‌هاست در بخش‌های مختلف، به‌ویژه برای فولاد و سیمان، تکرار می‌شود و همچنان ادامه دارد.

زرندی با اشاره به تجربه شخصی خود در سال‌های گذشته تصریح کرد: در بحران‌های سال ۱۴۰۰، در مقطعی به‌عنوان معاون برنامه‌ریزی وزارتخانه، بعضی روزها مستقیم از خانه به وزارت نیرو می‌رفتم و حتی به وزارت صمت نمی‌رفتم؛ چون عملاً همه به این جمع‌بندی رسیده بودند که بحران انرژی یک مساله واقعی و فوری است و باید برای آن راه‌حل پیدا کرد.

وی ادامه داد: امروز، با گذشت حدود پنج سال از آن مقطع، اگرچه در برخی بخش‌ها شرایط اندکی بهتر شده، اما اصل مساله حل نشده و همچنان با همان داستان تکراری روبه‌رو هستیم. از همین رو، صنعت باید از مرحله توصیف بحران عبور کرده و وارد فاز طراحی و مطالبه‌گری برای حل پایدار شود.

بازار جهانی فولاد نیز در وضعیت عادی نیست

زرندی در ادامه با اشاره به تحولات بین‌المللی صنعت فولاد گفت: اگر حتی در داخل کشور هیچ بحران اضافه‌ای هم وجود نداشت، ۱۴۰۴ سال سختی برای فولاد بود. صنعت جهانی فولاد درگیر رکود، مازاد ظرفیت، فشار صادراتی چین، جنگ تعرفه‌ای و تنش‌های تجاری میان اقتصادهای بزرگ است و همه این متغیرها فضای فعالیت فولادسازان را پیچیده‌تر کرده‌اند.

وی افزود: در تجارت جهانی فولاد، حدود ۵۴۱ میلیون تن گردش تجاری وجود دارد که از این میزان، حدود ۲۱۶ میلیون تن مربوط به صادرات و نزدیک به ۳۲۵ میلیون تن مربوط به واردات است. این وضعیت نشان می‌دهد بازار جهانی با جابه‌جایی‌های گسترده و رقابت شدید روبه‌روست و کشورهایی مانند ایران باید از هم‌اکنون برای موج‌های جدید وارداتی، تغییر در بازارهای صادراتی و تشدید سیاست‌های حمایتی در کشورهایی مانند آمریکا و کانادا آماده باشند.

مدیرعامل گروه فولاد مبارکه تاکید کرد: در بسیاری از کشورها، حمایت از تولید داخلی و اعمال سیاست‌های حفاظتی در زنجیره فولاد با جدیت بیشتری دنبال می‌شود و این موضوع برای کشورهایی که با محدودیت داخلی نیز مواجه‌اند، یک هشدار مهم است.

فولاد سبز از یک بحث نظری عبور کرده است

زرندی با اشاره به تغییرات شتابان در استانداردهای جهانی تولید فولاد گفت: موضوع فولاد سبز دیگر یک بحث آینده‌نگرانه و دوردست نیست. این موضوع در سال‌های گذشته در نشست‌های تخصصی انجمن فولاد و محافل کارشناسی مطرح شد و قرار بود از حدود سال ۲۰۳۰ به یک الزام جدی تبدیل شود، اما اکنون نشانه‌ها حاکی از آن است که جهان خیلی زودتر، حتی از حوالی ۲۰۲۶، به سمت الزام‌آوری بیشتر در این حوزه حرکت می‌کند.

وی افزود: این یعنی تولیدکنندگان فولاد نه‌تنها باید به قیمت و بازار فکر کنند، بلکه باید برای شدت کربن، فناوری‌های کم‌کربن، تنوع سبد انرژی و آینده مصرف سوخت در زنجیره فولاد نیز برنامه روشن داشته باشند.

تاب‌آوری، فقط دوام آوردن نیست؛ بازیابی و بهبود است

زرندی در بخش دیگری از سخنان خود، مفهوم تاب‌آوری در صنعت فولاد را مورد توجه قرار داد و گفت: وقتی از تاب‌آوری صحبت می‌کنیم، صرفاً منظور تحمل بحران نیست؛ بلکه توان بازیابی، بهبود و استفاده از ظرفیت‌های جدید پس از شوک نیز باید در نظر گرفته شود.

وی گفت بررسی‌های انجام‌شده نشان می‌دهد صنعت فولاد ایران دست‌کم در هفت محور کلیدی با چالش‌های جدی مواجه است؛ از جمله مواد اولیه، امنیت انرژی، زیرساخت‌ها و سایر مولفه‌های اثرگذار بر تداوم تولید. به گفته او، هر مقطع زمانی ممکن است یکی از این مولفه‌ها پررنگ‌تر شود؛ زمانی آب، زمانی حمل‌ونقل و امروز بیش از هر چیز امنیت انرژی.

انرژی دیگر فقط یک نهاده تولید نیست

مدیرعامل گروه فولاد مبارکه در تبیین جایگاه انرژی در صنعت فولاد تصریح کرد: نگاه سنتی به انرژی به‌عنوان یک نهاده ساده تولید دیگر پاسخگو نیست. امروز انرژی به متغیری راهبردی برای بقا و رقابت‌پذیری صنعت تبدیل شده است.

وی چهار پرسش کلیدی را پیش‌روی مدیران بنگاه‌های فولادی قرار داد و گفت: آیا تولید می‌تواند بدون وقفه ادامه پیدا کند؟ محصول با چه هزینه و چه حاشیه سودی تولید می‌شود؟ مسیر توسعه فناوری کدام است؟ و در نهایت، محصول با چه شدت کربنی و تا چه اندازه منطبق با الزامات جدید جهانی تولید خواهد شد؟

زرندی افزود: موضوع انرژی امروز هم بر بقا اثر می‌گذارد، هم بر انطباق با آینده و هم بر قابلیت بازیابی صنعت پس از بحران.

دو مشکل هم‌زمان در ایران: کمبود دسترسی و جهش هزینه

به گفته زرندی، صنعت فولاد ایران امروز با دو جنس متفاوت از بحران انرژی مواجه است؛ نخست عدم دسترسی به انرژی و دوم هزینه غیرقابل پیش‌بینی و شوک‌آور انرژی.

وی گفت: حتی اگر در مقاطعی صنعت به انرژی دسترسی پیدا کند، مساله دوم یعنی قیمت، خود به بحرانی مستقل تبدیل می‌شود. به‌عنوان نمونه، طی روزهای اخیر نرخ‌هایی مطرح شده که به حدود هزار تومان رسیده و این فقط یکی از مصادیق بی‌ثباتی در قیمت‌گذاری است. در چنین شرایطی، دیگر نمی‌توان فقط از تامین انرژی حرف زد؛ بلکه باید از امکان‌پذیری اقتصادی تولید نیز سخن گفت.

حتی بدون جنگ هم ۱۴۰۴ برای فولاد سالی بحرانی بود

زرندی تاکید کرد: اگر هیچ تنش سیاسی، جنگ یا شوک بیرونی نیز رخ نمی‌داد، سال ۱۴۰۴ برای صنعت فولاد سالی بسیار سخت بود. رکود بازار، فشار واردات چین، مناقشات تعرفه‌ای میان چین و آمریکا و تحولات بازار جهانی همگی شرایط را دشوار کرده بودند.

اما به گفته وی، در داخل کشور یک بحران مضاعف نیز به این شرایط اضافه شد: تصمیمات انرژی که خود به بحران روی بحران تبدیل شدند.

وی تصریح کرد: ما در شرایطی که صنعت جهانی فولاد خود با بحران دست‌وپنجه نرم می‌کرد، با برخی تصمیمات داخلی، وضعیت را برای فولاد ایران سخت‌تر کردیم. این مساله را باید با صراحت دید و درباره آن تصمیم گرفت.

جهش پنج‌برابری نرخ گاز؛ شوکی فراتر از توان بسیاری از بنگاه‌ها

مدیرعامل گروه فولاد مبارکه با اشاره به تجربه افزایش نرخ گاز گفت: در اسفند ۱۴۰۳ قیمت گاز حدود ۲۸۰۰ تومان بود، اما در اردیبهشت‌ماه این رقم به حدود ۱۱ هزار و ۲۰۰ تومان رسید؛ یعنی جهشی تقریباً پنج‌برابری در فاصله‌ای کوتاه.

وی افزود: این افزایش با هیچ منطق اقتصادی سازگار نیست. حتی اگر یک بنگاه بزرگ مانند فولاد مبارکه تا حدی توان تحمل داشته باشد، بسیاری از بنگاه‌های دیگر به‌راحتی ممکن است در برابر چنین شوکی از بین بروند. سود در این شرایط فقط کاهش پیدا نمی‌کند، بلکه اساساً امکان سودآوری و حتی تداوم فعالیت زیر سوال می‌رود.

زرندی تاکید کرد: سیاست‌گذار گاهی فقط یک بُعد را می‌بیند. ممکن است گزارشی ارایه شود که قیمت انرژی در ایران همچنان از برخی کشورها پایین‌تر است، اما این مقایسه زمانی معتبر است که ثبات، قابلیت پیش‌بینی و توان تطبیق بنگاه‌ها نیز در نظر گرفته شود. شوک ناگهانی، خود به‌تنهایی یک عامل ویرانگر است.

هر ده سال یک سیکل نامساعد تکرار می‌شود

وی با اشاره به الگوهای تکرارشونده در صنعت فولاد ایران گفت: تقریباً هر ده سال یک‌بار، نوعی سیکل نامناسب در صنعت فولاد شکل می‌گیرد. به گفته او، این تجربه در حوالی سال‌های ۱۳۸۴، ۱۳۹۴ و اکنون دوباره در دهه جدید قابل مشاهده است.

زرندی افزود: این تکرار نشان می‌دهد که مساله فقط نوسان‌های موردی نیست، بلکه با یک چرخه سیاستی و ساختاری مواجه‌ایم که باید اصلاح شود.

روندهای جهانی انرژی به زیان تولیدکنندگان بدون برنامه است

مدیرعامل گروه فولاد مبارکه در ادامه با مرور برخی روندهای جهانی گفت: در اروپا، قیمت برق برای صنعت فولاد در برخی سناریوها دو تا سه برابر نسبت به رقبا در حال افزایش است. این موضوع نشان می‌دهد انرژی در سطح جهانی نیز به یک متغیر تعیین‌کننده در رقابت تبدیل شده است.

وی افزود: برآوردها نشان می‌دهد مصرف برق صنعت فولاد در سناریوی کربن‌خنثی از حدود ۱۴۱۷ تراوات‌ساعت به ۲۷۷۸ تراوات‌ساعت افزایش خواهد یافت؛ یعنی تقریباً دو برابر. همچنین تقاضای هیدروژن در صنعت فولاد نیز در افق پیش‌رو حدود ۷ برابر خواهد شد.

زرندی تاکید کرد: این روندها یک پیام روشن دارند؛ آینده فولاد، آینده‌ای انرژی‌برتر اما هم‌زمان سبزتر و فناورانه‌تر است. بنابراین هر کشوری که امروز درباره زیرساخت گاز، برق، هیدروژن و فناوری‌های کم‌کربن تصمیم نگیرد، فردا از رقابت عقب خواهد ماند.

حرکت جهان از کوره‌بلند به DRI

وی با اشاره به تحولات فناوری در تولید فولاد گفت: هنوز بخش مهمی از دنیا از مسیر کوره‌بلند حرکت می‌کند، اما در سرمایه‌گذاری‌های جدید، حدود ۷۰ درصد طرح‌ها به سمت DRI یا آهن اسفنجی در حال حرکت هستند.

به گفته زرندی، این تغییر جهت به‌معنای افزایش مصرف گاز در سطح جهانی است و در مرحله بعد، مسیر به سمت هیدروژن نیز شتاب خواهد گرفت. در نتیجه، رقابت بر سر انرژی پاک‌تر و پایدارتر در آینده تشدید می‌شود و این مساله می‌تواند هزینه‌های جدیدی به تولیدکنندگان تحمیل کند.

اختلال انرژی، هزینه‌ای فراتر از قبض مصرف دارد

زرندی با اشاره به پیامدهای ژئوپلیتیکی و تنش‌های منطقه‌ای و جهانی گفت: جنگ‌ها، ناامنی‌های منطقه‌ای، اختلال در مسیرهای عرضه و تنش‌های بازار انرژی، همگی امروز در تحلیل‌های صنعت فولاد وارد شده‌اند. به همین دلیل، انرژی دیگر فقط یک هزینه جاری نیست، بلکه یک مولفه راهبردی در ارزیابی ریسک تولید است.

وی افزود: تحلیلگران جهانی صنعت فولاد اکنون دست‌کم پنج متغیر اصلی را در حوزه انرژی به‌طور جدی زیر نظر دارند و این نشان می‌دهد که آینده این صنعت، بیش از گذشته به مدیریت ریسک انرژی وابسته شده است.

محدودیت‌های برق در فولاد مبارکه تشدید شده است

مدیرعامل گروه فولاد مبارکه سپس با استناد به آمار داخلی این شرکت، ابعاد محدودیت‌ها را تشریح کرد و گفت: نمودارهای واقعی فولاد مبارکه نشان می‌دهد شدت محدودیت‌های برق در سال‌های ۱۴۰۲، ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴ روندی فزاینده داشته است.

به گفته وی، در حوزه برق محدودیت‌ها به‌ترتیب حدود ۵۳ درصد، ۴۲ درصد و در سال ۱۴۰۴ تا سطوحی نزدیک به ۷۸ درصد رسیده و در برخی روزها عملاً دسترسی به شبکه برق به صفر رسیده است. زرندی تاکید کرد این ارقام شاید در تمام روزهای سال صدق نکند، اما وقوع روزهایی با قطع کامل دسترسی، برای یک بنگاه فولادی به‌شدت آسیب‌زاست.

شوک دوگانه گاز و برق در ماه‌های مختلف سال

وی ادامه داد: در حوزه گاز نیز وضعیت مشابهی وجود داشته و صنعت عملاً با شوک دوگانه انرژی روبه‌رو بوده است؛ از یک‌سو محدودیت‌های برق در ماه‌های گرم و از سوی دیگر محدودیت‌های گاز در ماه‌های سرد.

زرندی گفت: در برخی مقاطع از آذر، دی، بهمن و اسفند و نیز در بازه‌هایی از تیر تا شهریور، محدودیت‌های انرژی در صنایع به سطوح بسیار شدید و حتی در برخی مواقع به ۱۰۰ درصد رسیده است. به گفته وی، تکرار سالانه این وضعیت، امکان برنامه‌ریزی مطمئن را از بنگاه‌ها سلب کرده است.

فقط برای فولاد مبارکه؛ ۱.۵ میلیارد دلار هزینه

مدیرعامل گروه فولاد مبارکه با اشاره به برآورد خسارت‌های واردشده گفت: فقط برای فولاد مبارکه، مجموع هزینه‌ها، عدم‌النفع و آثار محدودیت‌های تحمیلی طی دوره مورد اشاره، به حدود ۱.۵ میلیارد دلار رسیده است.

وی افزود: اگر کل صنعت فولاد را در نظر بگیریم، ارقامی که پیش‌تر نیز در این سمینار مطرح شد، از خسارتی در حدود ۵ تا ۶ میلیارد دلار حکایت دارد؛ منابعی که می‌توانست صرف سرمایه‌گذاری‌های توسعه‌ای، نوسازی زیرساخت‌ها، پروژه‌های انرژی و افزایش رقابت‌پذیری صنعت شود.

زرندی برای ملموس‌تر شدن این رقم گفت: فقط برای درک ابعاد این هزینه، کافی است بدانیم شرکت BYD برای راه‌اندازی پایگاه منطقه‌ای خود در ترکیه حدود ۲ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری کرده است. این مقایسه نشان می‌دهد ما چه حجم بزرگی از منابع را بدون آنکه به‌طور کامل متوجه پیامدهایش باشیم، در اثر ناترازی و سیاست‌گذاری نامناسب از دست می‌دهیم.

وقت عبور از گلایه‌محوری و رسیدن به راه‌حل است

زرندی تاکید کرد: مساله انرژی در صنعت فولاد باید از سطح گلایه و هشدار عبور کند و به سطح طراحی راه‌حل، اصلاح مدل حکمرانی و تصمیم‌گیری مبتنی بر آینده‌نگری برسد.

وی خاطرنشان کرد: امروز صنعت فولاد هم‌زمان تحت فشار بازار جهانی، الزامات زیست‌محیطی، تحولات فناوری و محدودیت‌های داخلی انرژی قرار دارد. اگر قرار است این صنعت همچنان یکی از پایه‌های تولید، صادرات و ارزآوری کشور باقی بماند، باید برای آن تصمیماتی هم‌سطح با اهمیت راهبردی‌اش اتخاذ شود.

مدیرعامل گروه فولاد مبارکه تصریح کرد: آینده فولاد ایران نه فقط به سنگ‌آهن، ظرفیت نصب‌شده یا توان مدیریتی، بلکه به امنیت انرژی، ثبات سیاست‌گذاری، قابلیت پیش‌بینی هزینه‌ها و سرعت انطباق با روندهای جهانی وابسته است. از این منظر، ناترازی انرژی صرفاً یک مشکل عملیاتی نیست، بلکه یک تهدید مستقیم برای تاب‌آوری صنعتی کشور به‌شمار می‌رود.

تحولات جهانی انرژی، معادلات فولاد را تغییر داده است

زرندی با طرح این پرسش که «در نظام جهانی چه اتفاقی در حال رخ دادن است؟» گفت: مدیران صنعت فولاد باید این تحولات را به‌عنوان بخشی از تحلیل فرصت‌های آینده و برنامه‌ریزی راهبردی خود به رسمیت بشناسند.
وی با اشاره به وضعیت انرژی در اروپا اظهار کرد: قیمت برق و گاز برای صنایع فولادی اروپا در حال افزایش است و در برخی موارد، این هزینه‌ها به حدود دو تا سه برابر رقبای این صنایع رسیده است. به گفته وی، این فقط یک نوسان مقطعی نیست، بلکه نشانه‌ای از تغییرات عمیق در ساختار رقابت جهانی فولاد است؛ تغییری که انرژی را از یک نهاده تولید به یک متغیر راهبردی تبدیل کرده است.

تقاضای برق در سناریوی کربن‌خنثی تقریباً دو برابر می‌شود

مدیرعامل گروه فولاد مبارکه با استناد به روندهای جهانی افزود: در سناریوی کربن‌خنثی، تقاضای برق صنعت فولاد جهان تقریباً دو برابر خواهد شد و از حدود یک‌هزار و ۴۱۷ تراوات‌ساعت به حدود دو هزار و ۷۷۸ تراوات‌ساعت می‌رسد.

زرندی تاکید کرد: این روند نشان می‌دهد آینده فولاد، آینده‌ای برق‌برتر، فناورانه‌تر و حساس‌تر به زیرساخت‌های پایدار انرژی است. از همین رو، کشورها و شرکت‌هایی که از هم‌اکنون برای تامین مطمئن برق و بازآرایی الگوی مصرف خود برنامه‌ریزی نکنند، در رقابت آینده با چالش جدی مواجه خواهند شد.

هیدروژن به یکی از محورهای اصلی آینده فولاد تبدیل می‌شود

وی یکی از مهم‌ترین روندهای پیش‌روی صنعت فولاد را افزایش تقاضای هیدروژن دانست و گفت: برآوردها نشان می‌دهد تقاضای هیدروژن در صنعت فولاد حدود هفت برابر خواهد شد.

زرندی تصریح کرد: مجموعه این تحولات به‌وضوح نشان می‌دهد که موضوع آینده، موضوع هیدروژن است. به گفته وی، هرگونه تحلیل از آینده صنعت فولاد که نقش هیدروژن را در آن نادیده بگیرد، تحلیلی ناقص خواهد بود؛ زیرا مسیر جهانی به‌سمت فناوری‌ها و زنجیره‌هایی در حال حرکت است که اتکای بیشتری به حامل‌های انرژی کم‌کربن دارند.

گذار از کوره‌بلند به DRI، مصرف گاز جهانی را بالا می‌برد

مدیرعامل گروه فولاد مبارکه در ادامه با اشاره به تغییر مسیر فناوری در صنعت فولاد جهان گفت: اگرچه در شرایط فعلی، بخش عمده‌ای از دنیا همچنان با الگوی کوره‌بلند فعالیت می‌کند، اما اکنون حدود ۷۰ درصد از کوره‌بلندهای جهان وارد مرحله تصمیم‌گیری و سرمایه‌گذاری جدید شده‌اند.

وی افزود: اگر بخش مهمی از این ظرفیت‌ها به‌سمت فناوری احیای مستقیم آهن، DRI، حرکت کند، مصرف گاز در مقیاس جهانی افزایش خواهد یافت و همین مساله به‌تنهایی می‌تواند منشا شکل‌گیری هزینه‌های جدید و ناخواسته برای صنعت فولاد باشد.

زرندی ادامه داد: در واقع صنعت فولاد جهان در حال حرکت از زغال‌سنگ به‌سمت گاز، برق و هیدروژن است؛ اما این گذار، گذار کم‌هزینه‌ای نیست و با فشارهای جدید در حوزه تامین انرژی همراه خواهد بود.

اختلال در بازار انرژی و تنش‌های ژئوپلیتیکی به ریسک دایمی تبدیل شده‌اند

وی با اشاره به تحولات ژئوپلیتیکی افزود: افزایش تنش‌ها در بازار انرژی، جنگ‌ها، ناامنی‌ها و رخدادهایی مانند بحران‌های منطقه‌ای و اختلال در مسیرهای عرضه، همگی اکنون در محاسبات صنعت فولاد وارد شده‌اند.

وی گفت: تحلیلگران صنعت فولاد دست‌کم چند محور اصلی را در حوزه انرژی به‌صورت جدی دنبال می‌کنند؛ از جمله گاز، برق، هیدروژن، هزینه اختلال در انرژی و آثار ناشی از تنش‌های منطقه‌ای و بین‌المللی. به گفته وی، این شرایط نشان می‌دهد انرژی دیگر فقط مساله تامین نیست، بلکه مساله حکمرانی، امنیت، ریسک و مزیت رقابتی است.

فولاد ایران علاوه بر بحران جهانی، با فشارهای مضاعف داخلی هم روبه‌روست

مدیرعامل گروه فولاد مبارکه سپس با اشاره به وضعیت داخلی کشور تصریح کرد: ایران علاوه بر چالش‌های عمومی صنعت فولاد جهان، با مشکلات مضاعفی در حوزه انرژی مواجه است.

وی اظهار کرد: حتی اگر جنگی هم رخ نمی‌داد، سال ۱۴۰۴ به‌دلیل رکود بازار فولاد، فشار واردات چین، تنش‌های تجاری و تعرفه‌ای و شرایط پیچیده جهانی، سال دشواری برای این صنعت بود؛ اما در داخل کشور، تصمیمات حوزه انرژی عملاً این دشواری را تشدید کرد و فشار مضاعفی بر بنگاه‌های فولادی وارد ساخت.

زرندی تاکید کرد: در چنین شرایطی، مدیران صنعت باید هم‌زمان دو سطح از متغیرها را ببینند: نخست، روندهای جهانی انرژی و فناوری؛ و دوم، موانع و بی‌ثباتی‌های داخلی که ظرفیت برنامه‌ریزی را تضعیف می‌کند.

شدت محدودیت‌های انرژی در فولاد مبارکه به شکل بی‌سابقه‌ای افزایش یافته است

وی در ادامه با اشاره به آمار محدودیت‌های اعمال‌شده بر فولاد مبارکه گفت: بررسی روند ماه‌به‌ماه در سال‌های ۱۴۰۲، ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴ نشان می‌دهد دامنه این محدودیت‌ها به‌طور محسوسی افزایش یافته است.

به گفته زرندی، در حوزه برق، سطوحی از محدودیت به‌ترتیب در حدود ۵۳ درصد، ۴۲ درصد و تا ۷۸ درصد نیز تجربه شده و در برخی مقاطع، حتی روزهایی وجود داشته که دسترسی مجموعه به شبکه عملاً به صفر رسیده است. وی افزود هرچند ممکن است این وضعیت در تمام روزهای یک ماه برقرار نبوده باشد، اما وقوع چنین روزهایی برای صنعتی در مقیاس فولاد مبارکه، خسارت‌بار و اخلال‌آفرین است.

شوک دوگانه برق و گاز، امکان برنامه‌ریزی را از صنعت گرفته است

زرندی با اشاره به وضعیت گاز نیز گفت: فولاد مبارکه و بسیاری از واحدهای فولادی عملاً با شوک دوگانه انرژی روبه‌رو بوده‌اند؛ به این معنا که در ماه‌های گرم سال با محدودیت برق و در ماه‌های سرد با محدودیت گاز مواجه شده‌اند.

وی افزود: در برخی بازه‌ها از آذر، دی، بهمن و اسفند و همچنین در دوره‌هایی از تیر تا شهریور، محدودیت‌های بسیار سنگین و حتی در مواردی محدودیت‌های ۱۰۰ درصدی به صنعت تحمیل شده است. به گفته وی، تکرار سالانه چنین وضعیتی، برنامه‌ریزی عملیاتی، مالی و توسعه‌ای را برای بنگاه‌ها به‌شدت دشوار کرده است.

هزینه فرصت از دست‌رفته فقط برای مبارکه حدود ۱.۵ میلیارد دلار بوده است

مدیرعامل گروه فولاد مبارکه با اشاره به برآورد خسارت‌ها گفت: در بازه مورد اشاره، فقط برای فولاد مبارکه، میزان خسارت و هزینه فرصت از دست‌رفته به حدود ۱.۵ میلیارد دلار رسیده است.

وی افزود: اگر کل صنعت فولاد در نظر گرفته شود، برآوردها از رقمی در حدود ۵ تا ۶ میلیارد دلار حکایت دارد؛ منابعی که می‌توانست صرف توسعه زیرساخت، سرمایه‌گذاری در انرژی، نوسازی فناوری و افزایش رقابت‌پذیری کشور شود.

زرندی برای ملموس شدن این رقم گفت: گاه بدون آنکه حساسیت کافی نسبت به ابعاد موضوع وجود داشته باشد، کشور در حال از دست دادن منابعی است که با آن می‌توان پروژه‌های بزرگ و راهبردی را به سرانجام رساند.

حل مساله انرژی بدون اصلاح حکمرانی ممکن نیست

وی در ادامه، رویکرد مطلوب برای حل مساله انرژی را از منظر مدیریتی و سیاستی تشریح کرد و گفت: در دنیا، موضوع برق و انرژی ذیل حکمرانی، governance، مدیریت می‌شود؛ یعنی این مساله یک‌طرفه نیست و یک دستگاه یا یک بخش به‌تنهایی نمی‌تواند درباره آن تصمیم بگیرد.

زرندی افزود: برای حل بحران انرژی، مشارکت مجموعه‌ای از بازیگران و رسیدن به یک مدل مشترک ضروری است. به گفته وی، کشورها نیز الگوهای متفاوتی را دنبال کرده‌اند؛ برخی بر مدیریت سمت تقاضا تمرکز کرده‌اند، برخی بر سمت عرضه و برخی نیز هر دو حوزه را به‌طور هم‌زمان سامان داده‌اند.

وی تصریح کرد: ایران نیز ناگزیر است از نگاه بخشی و مقطعی عبور کند و به سمت مدل‌های حکمرانی منسجم‌تر، پیش‌بینی‌پذیرتر و مشارکت‌محور حرکت کند.

فولاد مبارکه امسال ۱۳۰۰ مگاوات از برق خود را از دست داد

مدیرعامل گروه فولاد مبارکه با اشاره به شرایط امسال گفت: فقط برای فولاد مبارکه، در سال جاری حدود هزار و ۳۰۰ مگاوات برق از دست رفته است، هرچند حدود ۳۰۰ مگاوات از این میزان با اقدامات انجام‌شده تا حدی به شبکه بازگشته است. وی این موضوع را نشانه‌ای روشن از عمق ناترازی و ضرورت تسریع در راهکارهای عملیاتی دانست.

سه جهت‌گیری اصلی برای عبور از بحران انرژی ضروری است

زرندی در ادامه، سه جهت‌گیری اصلی را برای مواجهه موثر با مساله انرژی ضروری دانست.

وی نخستین جهت‌گیری را توسعه و حمایت از خودتامینی انرژی عنوان کرد و گفت: خودتامینی فقط به‌معنای احداث نیروگاه نیست، بلکه باید به‌صورت یک سبد متنوع دیده شود؛ سبدی شامل ظرفیت‌های حرارتی، تجدیدپذیر، ذخیره‌سازی، زیرساخت‌های صنعتی، حق اتصال، انتقال، فروش مازاد، مجوزها، تامین مالی و حتی مشارکت در توسعه میادین.

به گفته وی، فولاد مبارکه این راهبرد را با جدیت دنبال می‌کند و در این مسیر، علاوه بر برق، به حوزه گاز نیز به‌عنوان یک محور سرمایه‌گذاری راهبردی وارد شده است.

ورود به میدان گازی، نمونه‌ای از تلاش صنعت برای جبران کمبودهاست

زرندی در تشریح این تجربه گفت: در شرایطی که کشور با کمبود گاز روبه‌روست، فولاد مبارکه برای ورود به یک میدان گازی و مشارکت در توسعه آن اقدام کرده و تفاهم‌نامه و قراردادهای لازم نیز به امضا رسیده است، اما فرآیند اجرایی و ابلاغی آن با تاخیرهای طولانی مواجه شده است.

وی افزود: در حالی که اگر گاز وجود ندارد، باید مسیرهای جدید تامین با سرعت بیشتری فعال شود، صنعت ناچار است ماه‌ها و حتی بیش از یک سال درگیر فرایندهای اداری و ملاحظات متعددی بماند. زرندی با اشاره به موانع موجود گفت بخشی از این تاخیرها ناشی از پیچیدگی‌های اداری و بخشی مرتبط با الزامات محیط‌زیستی بوده است.

او تاکید کرد: اصل ماجرا این است که شرکت‌های بزرگ باید برای توسعه ظرفیت‌های واقعی تامین انرژی وارد میدان شوند و این حضور نیز باید با همراهی و تسهیل‌گری دستگاه‌های اجرایی روبه‌رو شود.

ثبات در تصمیم‌گیری و قراردادهای بلندمدت، شرط پشتیبانی از تولید است

دومین محور مورد تاکید زرندی، سیاست‌سنجی و طراحی سازوکارهای پشتیبان تولید بود. وی گفت در دنیا، شرکت‌ها بر اساس قراردادهای بلندمدت، برنامه‌های مشخص گازرسانی و مدل‌های جبرانی کاهش تولید، امکان برنامه‌ریزی پیدا می‌کنند.

به گفته وی، دولت باید ثبات در تصمیم‌گیری را برای بنگاه‌ها فراهم کند تا یک تولیدکننده بداند در ۳ یا ۵ سال آینده با چه وضعیتی در تامین انرژی، قیمت‌گذاری و الزامات اجرایی روبه‌رو خواهد بود.

زرندی با انتقاد از برخی سازوکارهای فعلی گفت: عرضه محدود در برابر تقاضای نامحدود، در عمل زمینه‌ساز جهش‌های غیرمنطقی قیمت می‌شود و به جای ایجاد تعادل، بنگاه‌ها را در معرض رقابت فرسایشی و هزینه‌های خارج از کنترل قرار می‌دهد.

نوآوری فناورانه و کاهش شدت مصرف، محور سوم نجات صنعت است

وی سومین جهت‌گیری را نوآوری فناورانه و کاهش شدت مصرف انرژی دانست و گفت: این محور، بیش از هر چیز به خود صنعت بازمی‌گردد و باید در دستور کار جدی بنگاه‌ها و تشکل‌های تخصصی قرار گیرد.

زرندی اظهارکرد: فولاد مبارکه در سال گذشته از ظرفیت‌های داده، تحلیل هوشمند و فناوری‌های نو برای بهینه‌سازی مصرف انرژی استفاده کرده و در یکی از پروژه‌ها، حدود ۸۰۰ میلیارد تومان از هزینه‌های گاز کاهش یافته است.

وی افزود: این نتایج از طریق اصلاحات فنی، بازنگری در برخی فرآیندها و استفاده از مدل‌های داده‌محور به دست آمده و نشان می‌دهد که به موازات مطالبه‌گری از دولت و حرکت به سمت خودتامینی، باید مسیر بهینه‌سازی و ارتقای فناوری نیز با قدرت دنبال شود.

تاب‌آوری باید پیش از بحران طراحی شود، نه پس از آن

مدیرعامل گروه فولاد مبارکه در بخش دیگری از سخنان خود به تجربه این شرکت در حوزه تاب‌آوری و مدیریت بحران پرداخت و گفت: یکی از اقداماتی که در فولاد مبارکه دنبال شد، استقرار چارچوب‌های استاندارد تاب‌آوری و تداوم کسب‌وکار بود.

وی با اشاره به الگوهای استاندارد این حوزه گفت: در مجموعه، چالش‌های محتمل شناسایی شد و برای هر سناریو، واکنش سازمانی طراحی شد تا در صورت بروز اختلال، نحوه عمل واحدها از پیش روشن باشد.

زرندی افزود: در اوایل سال ۱۴۰۴، حتی سناریوهایی با فرض بروز بحران اجتماعی نیز مورد بررسی قرار گرفته بود و برخی تمهیدات اولیه نیز طراحی شده بود، اما با وقوع جنگ ۱۲ روزه مشخص شد که ابعاد بحران فراتر از پیش‌بینی‌های اولیه است. با این حال، همان تمرین‌ها و طراحی‌های قبلی کمک کرد تا سازمان با آمادگی بیشتری وارد مرحله مقابله شود.

پیش از حمله، ده‌ها جلسه آمادگی در مبارکه برگزار شده بود

وی اظهار کرد: تا پیش از اصابت به مجموعه، حدود ۴۰ جلسه آمادگی و کمیته بحران در فولاد مبارکه برگزار شده بود و در این جلسات، سناریوهای مختلف مورد بررسی قرار گرفته بود.

زرندی گفت: سند راهبری بازیابی و تداوم کسب‌وکار در دوران جنگ و پساجنگ نیز در اسفندماه آماده شده بود و در آن حتی این فرض مورد توجه قرار گرفته بود که اگر مجموعه هدف قرار گیرد، چه پیامدهایی خواهد داشت و هر بخش چه وظیفه‌ای بر عهده خواهد داشت.

پس از حمله، چهار گام اصلی در دستور کار قرار گرفت

مدیرعامل گروه فولاد مبارکه با اشاره به مدیریت پس از حمله گفت: به‌محض وقوع حادثه، چهار گام اصلی بر اساس مطالعات و برنامه‌های پیشین در دستور کار قرار گرفت.

وی نخستین گام را مدیریت ایمنی و تثبیت شرایط عنوان کرد و گفت: در روزهای نخست، مهم‌ترین مساله این بود که محیط عملیات ایمن‌سازی شود؛ به‌ویژه آنکه تجربه مستقیم مواجهه با چنین شرایطی وجود نداشت و حتی در برخی موارد، مهمات عمل‌نکرده در محیط باقی مانده بود.

زرندی افزود: گام دوم، بازسازی و در مواردی نوسازی بود؛ گام سوم، حفظ و بازیابی بازار و گام چهارم نیز بازآرایی سازمانی، ارزیابی خسارت و برنامه‌ریزی برای بازگشت به تولید بود.

ارزیابی خسارت، حفظ نیروی انسانی و صیانت از بازار، سه اولویت اصلی بودند

وی با اشاره به اقدامات انجام‌شده گفت: در همان دو هفته نخست، ارزیابی اولیه خسارت انجام و واحدها بر اساس نوع آسیب، برای بازسازی یا نوسازی دسته‌بندی شدند.

زرندی افزود: در این میان، دو حوزه با حساسیت ویژه دنبال شد؛ نخست نیروی انسانی، به‌گونه‌ای که به هیچ‌وجه اجازه داده نشود بحران به جدایی نیروها یا شکل‌گیری تنش‌های کارگری منجر شود، و دوم بازار، زیرا از دست رفتن بازار می‌توانست آثار بحران را چند برابر کند.

به گفته وی، با وجود همه فشارها، نیروی انسانی در مجموعه حفظ شد، پرداخت‌ها ادامه یافت و هم‌زمان با تدابیر اجرایی، بازار نیز مدیریت شد.

با افزایش عرضه، التهاب بازار ورق مهار شد

مدیرعامل گروه فولاد مبارکه در ادامه اظهار کرد: در روزهای نخست، نگرانی‌های زیادی در بازار نسبت به کمبود محصول و جهش قیمت‌ها شکل گرفته بود، اما با تصمیم‌گیری سریع و عرضه مستمر، شرایط کنترل شد.

وی گفت: قیمت ورق که در مقطعی جهش شدیدی را تجربه کرده بود، با مدیریت عرضه و نمایش توان تامین بازار، به سطوح پیش از جنگ بازگشت و این مساله، یکی از مهم‌ترین دستاوردهای دوره مدیریت بحران بود.

دانش مدیریتی، بومی‌سازی و کار منسجم تیمی، سه تکیه‌گاه اصلی بازسازی بودند

زرندی در جمع‌بندی تجربه بازسازی فولاد مبارکه گفت: سه عامل اصلی در موفقیت مجموعه نقش‌آفرین بود.

به گفته وی، عامل نخست، دانش مدیریتی و تخصص فنی مدیران و کارکنان فولاد مبارکه بود که با تعصب، غیرت و شناخت دقیق از فرآیندها وارد میدان شدند. عامل دوم، بومی‌سازی بود؛ مسیری که طی سال‌های گذشته در صنعت و وزارت صمت دنبال شده و در زمان بحران، ارزش عملی خود را نشان داد.

وی تاکید کرد: اگر بسیاری از تجهیزات، دانش‌ها و راهکارها در داخل شکل نگرفته بود، مدیریت شرایط به این سرعت ممکن نبود.

زرندی عامل سوم را کار تیمی منسجم و اعتماد متقابل میان مدیران، بدنه اجرایی و نهادهای مسوول عنوان کرد و گفت: در چنین بحران‌هایی، صرف داشتن دستور و ساختار کافی نیست، بلکه هم‌افزایی واقعی میان افراد و بخش‌هاست که نتیجه را رقم می‌زند.

بازسازی فولاد مبارکه باید به‌عنوان یک تجربه ملی دیده شود

وی با اشاره به روند بازگشت واحدها به مدار تولید گفت: آنچه در فولاد مبارکه رخ داد، فقط یک عملیات فنی یا صنعتی نبود، بلکه یک تجربه مهم ملی در حوزه تاب‌آوری، بازسازی و ایستادگی صنعتی بود.

زرندی تصریح کرد: آنچه امروز در این مجموعه به دست آمده، حاصل توان مهندسان ایرانی، تجربه انباشته صنعت، سرمایه بومی‌سازی و روحیه مسوولیت‌پذیری مدیران و کارکنان است و می‌تواند به‌عنوان الگویی ملی برای دیگر صنایع نیز مورد استفاده قرار گیرد.

صنعت فولاد ناگزیر است هم‌زمان برای بقا، توسعه و تاب‌آوری تصمیم بگیرد

مدیرعامل گروه فولاد مبارکه تاکید کرد: مجموعه تحولات جهانی، فشارهای داخلی، ناترازی انرژی و تجربه بحران‌های اخیر نشان می‌دهد صنعت فولاد دیگر نمی‌تواند با نگاه‌های کوتاه‌مدت اداره شود.

وی در پایان اذعان داشت: امروز صنعت فولاد باید به‌صورت هم‌زمان به سه مساله فکر کند: بقا در شرایط پرنوسان، توسعه در محیط رقابتی جدید و تاب‌آوری در برابر شوک‌های انرژی، اقتصادی و امنیتی. از این منظر، آینده فولاد نه فقط به ظرفیت تولید، بلکه به کیفیت حکمرانی، امنیت انرژی، عمق نوآوری و توان بازیابی بنگاه‌ها وابسته خواهد بود.

نوشته <ul> <li> <h6>مدیرعامل گروه فولاد مبارکه مطرح کرد؛</h5> </li> <li><strong>بازسازی فولاد مبارکه؛ یک تجربه مهم ملی در ایستادگی صنعتی</strong></li> </ul> اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.

به گزارش گویای خبر به نقل از روابط عمومی شرکت فولاد اکسین خوزستان، سالی که این شرکت علی‌‌رغم جنگ ۱۲ روزه ، جنگ رمضان، محدودیت‌های انرژی، افزایش هزینه‌های تولید و تحریم‌ها  توانست عملکردی فراتر از برنامه‌های پیش‌بینی‌ شده به ثبت برساند.

در این مجمع اعلام شد فولاد اکسین خوزستان در سال ۱۴۰۴ با تولید ۵۵۶ هزار و ۲۳۰ تن محصول، موفق به تحقق ۱۰۴ درصدی برنامه تولید شد. 

همچنین فروش بیش از ۵۷۲ هزار تن محصول، تحقق ۱۰۸ درصدی بودجه فروش را رقم زد.

ثبت نخستین تولید ورق استراتژیک X65MS، تأمین بیش از ۵۴۱ هزار تن مواد اولیه و جذب ۱۱۰ مشتری جدید از دیگر دستاوردهای شاخص شرکت در این سال بود.

بر اساس گزارش ارایه‌ شده، صادرات فولاد اکسین با رشد ۶۱ درصدی به بیش از ۴۳ هزار تن رسید و محصولات این شرکت به ۲۳ کشور در سه قاره جهان صادر شد.

در بخش توسعه و پروژه‌ها نیز اجرای پروژه‌های زیرساختی، آغاز پروژه نیروگاه خورشیدی ۶۰ مگاواتی، راه‌اندازی تجهیزات جدید در خطوط تولید، از مهم‌ترین اقدامات سال گذشته عنوان شد.

فولاد اکسین خوزستان در سال ۱۴۰۴ با تکیه بر توان تخصصی کارکنان خود، ضمن حفظ تولید پایدار، نشان داد که حتی در سخت‌ترین شرایط نیز می‌توان مسیر رشد، سود آوری و توسعه را با قدرت ادامه داد.

نوشته برگزاری مجمع عمومی عادی سالیانه شرکت فولاد اکسین خوزستان اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.

به گزارش گویای خبر به نقل از ایراسین، در دنیای امروز، تاب‌آوری صنعتی به یکی از مهم‌ترین شاخص‌های قدرت اقتصادی کشورها تبدیل شده است. تجربه اقتصادهای بزرگ جهان نشان می‌دهد توان حفظ و بازگرداندن سریع ظرفیت‌های تولیدی در شرایط بحرانی، نه‌تنها ضامن تداوم فعالیت بنگاه‌های صنعتی است، بلکه نقش تعیین‌کننده‌ای در حفظ اشتغال، ثبات زنجیره‌های تامین و استمرار رشد اقتصادی ایفا می‌کند. از همین رو، بازسازی زیرساخت‌های تولیدی و افزایش آمادگی صنایع برای مواجهه با چالش‌های پیش‌بینی‌نشده، به یکی از اولویت‌های راهبردی دولت‌ها و بنگاه‌های بزرگ صنعتی تبدیل شده است.

در ایران نیز با توجه به جایگاه صنایع مادر در اقتصاد ملی، موضوع پایداری تولید و ارتقای توان فنی و مهندسی داخلی همواره مورد توجه سیاست‌گذاران و فعالان صنعتی بوده است. طی سال‌های اخیر، توسعه ظرفیت شرکت‌های دانش‌بنیان، بومی‌سازی فناوری‌های راهبردی و تقویت توان تخصصی نیروی انسانی، زمینه شکل‌گیری دستاوردهای ارزشمندی را در بخش‌های مختلف صنعتی فراهم کرده است؛ دستاوردهایی که نشان می‌دهد اتکا به دانش و توان داخلی می‌تواند نقش موثری در عبور از شرایط دشوار و حفظ چرخه تولید ایفا کند.

در همین راستا، خبرنگار ایراسین در گفت‌وگویی با حجت‌الاسلام سید جواد حسینی‌کیا، نایب‌رییس کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی، به بررسی اهمیت تاب‌آوری صنعتی، نقش مدیریت جهادی در حفظ تولید، جایگاه توان مهندسی کشور و ظرفیت شرکت‌های دانش‌بنیان در توسعه و بازسازی زیرساخت‌های صنعتی پرداخته است.

نایب‌رییس کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی، با تقدیر از اقدام فولاد مبارکه در بازگرداندن کوره شماره ۸ به مدار تولید، این دستاورد را نمونه‌ای موفق از مدیریت جهادی، توان فنی داخلی و تاب‌آوری صنعت ایران در شرایط بحرانی دانست.

وی با اشاره به تلاش‌های گسترده مدیران و متخصصان فولاد مبارکه برای احیای این واحد تولیدی اظهار کرد: راه‌اندازی مجدد کوره شماره ۸ پس از حدود دو ماه، نتیجه برنامه‌ریزی دقیق، برگزاری جلسات متعدد تخصصی و کار جهادی مجموعه فولاد مبارکه است. این اتفاق نشان داد که حتی در شرایط دشوار و در میانه بحران نیز مسیر تولید و سازندگی متوقف نمی‌شود و اراده و همت متخصصان ایرانی می‌تواند موانع را پشت سر بگذارد.

حسینی‌کیا افزود: آنچه در فولاد مبارکه رخ داد، یک تجربه ارزشمند و الگویی موفق برای سایر واحدهای صنعتی کشور به شمار می‌رود. این مجموعه نشان داد که در شرایط آسیب‌دیدگی زیرساخت‌ها نیز می‌توان با تکیه بر مدیریت جهادی، برنامه‌ریزی منسجم و استفاده از توان داخلی، در کوتاه‌ترین زمان ممکن فرآیند بازسازی و بازگشت به تولید را محقق کرد.

الگویی برای بازسازی سریع صنایع کشور

نایب‌رییس کمیسیون صنایع و معادن مجلس با بیان اینکه این تجربه می‌تواند به‌عنوان یک الگوی ملی مورد توجه سایر صنایع قرار گیرد، تصریح کرد: باید به مدیران ارشد، مهندسان و کارکنان فولاد مبارکه خداقوت گفت. این موفقیت ثابت کرد که کار و تلاش در کشور حتی در شرایط جنگ و بحران نیز تعطیل نمی‌شود و می‌توان همزمان با مواجهه با مشکلات، مسیر ترمیم، بازسازی و توسعه را نیز دنبال کرد.

وی ادامه داد: امیدوارم سایر واحدهای آسیب‌دیده نیز با همین روحیه و رویکرد در کوتاه‌ترین زمان ممکن به مدار تولید بازگردند و فولاد مبارکه تا پایان سال با قدرتی بیش از گذشته در عرصه تولید و صنعت کشور نقش‌آفرینی کند.

حفظ اشتغال؛ دستاورد مهم مدیریت فولاد مبارکه

حسینی‌کیا یکی دیگر از اقدامات ارزشمند فولاد مبارکه را حفظ نیروی انسانی و جلوگیری از تعدیل کارکنان دانست و گفت: در کنار بازسازی سریع زیرساخت‌های تولیدی، حفظ اشتغال و جلوگیری از تعدیل نیرو از مهم‌ترین دستاوردهای مدیریت این مجموعه بود. تدابیر اتخاذشده از سوی مدیران فولاد مبارکه موجب شد روند فعالیت نیروی انسانی حفظ شود و این موضوع از منظر اقتصادی و اجتماعی اهمیت بسیار بالایی دارد.

وی تاکید کرد: حفظ اشتغال در شرایط بحرانی نشان‌دهنده مسوولیت‌پذیری اجتماعی و نگاه بلندمدت مدیریت مجموعه است و باید از این رویکرد حمایت و قدردانی شود.

نقش کوره شماره ۸ در تداوم زنجیره تولید

نایب‌رییس کمیسیون صنایع و معادن مجلس با اشاره به تاثیر راه‌اندازی مجدد کوره شماره ۸ بر صنایع پایین‌دستی اظهار کرد: بازگشت این واحد به مدار تولید می‌تواند نقش موثری در کاهش نگرانی‌ها نسبت به تامین مواد اولیه صنایع مختلف ایفا کند.تداوم فعالیت این واحد تولیدی از بروز اختلال در زنجیره تامین صنایع وابسته جلوگیری می‌کند و نقش مهمی در حفظ رونق تولید، استمرار فعالیت واحدهای صنعتی و صیانت از فرصت‌های شغلی در کشور دارد. به همین دلیل این اقدام تنها یک موفقیت برای فولاد مبارکه نیست، بلکه دستاوردی برای کل صنعت کشور محسوب می‌شود.

حسینی‌کیا راه‌اندازی مجدد کوره شماره ۸ را نمادی از توان فنی و مهندسی کشور دانست و گفت: این اتفاق پیام روشنی درباره سطح بالای دانش فنی، تخصص و توانمندی مهندسان ایرانی دارد. امروز بخش قابل توجهی از دانش و فناوری مورد نیاز صنعت فولاد در داخل کشور بومی‌سازی شده و متخصصان جوان و متعهد ایرانی توانسته‌اند در این حوزه به دستاوردهای ارزشمندی دست پیدا کنند.

وی خاطرنشان کرد: در گذشته بخش مهمی از دانش فنی این صنعت در اختیار کشورهای دیگر بود، اما امروز فرزندان ایران اسلامی با اتکا به دانش، تجربه و توان مهندسی خود قادر هستند در کوتاه‌ترین زمان ممکن واحدهای آسیب‌دیده را بازسازی و دوباره وارد چرخه تولید کنند.

نقش شرکت‌های دانش‌بنیان در توسعه صنعت فولاد

نایب‌رییس کمیسیون صنایع و معادن مجلس همچنین بر نقش شرکت‌های دانش‌بنیان در توسعه و بومی‌سازی فناوری‌های مورد نیاز صنعت فولاد تاکید کرد و گفت: شرکت‌های دانش‌بنیان طی سال‌های اخیر نقش مهمی در ارتقای توان فنی کشور ایفا کرده‌اند و حضور آن‌ها در پروژه‌های صنعتی می‌تواند روند بومی‌سازی تجهیزات، فناوری‌ها و دانش فنی را شتاب ببخشد.

وی افزود: موفقیت‌های اخیر صنعت فولاد نشان می‌دهد که ظرفیت علمی و فناورانه کشور در سطح مطلوبی قرار دارد و با حمایت از شرکت‌های دانش‌بنیان می‌توان مسیر خودکفایی و توسعه فناوری‌های پیشرفته را با سرعت بیشتری دنبال کرد.

حسینی‌کیا در پایان تاکید کرد: دستاورد فولاد مبارکه در بازگرداندن کوره شماره ۸ به مدار تولید، نمونه‌ای روشن از توانمندی صنعت ایران، مدیریت جهادی، اعتماد به ظرفیت‌های داخلی و نقش‌آفرینی موثر متخصصان ایرانی در شرایط حساس است؛ ظرفیتی که می‌تواند آینده‌ای روشن‌تر برای صنعت فولاد و اقتصاد کشور رقم بزند.

نوشته <ul> <li> <h6>نایب‌رییس کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی در گفت‌وگو با ایراسین مطرح کرد؛</h5> </li> <li><strong>تاب‌آوری صنعتی در فولاد مبارکه معنا یافت</strong></li> </ul> اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.

به گزارش گویای خبر به نقل از روابط عمومی شرکت نفت پاسارگاد، روز چهارشنبه ۲۳ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵، پس از برگزاری نشست مدیران عامل شرکت‌های تابعه هلدینگ تاپیکو، روح‌الله شهیدی‌پور، مدیرعامل هلدینگ تاپیکو، به همراه احمد علی‌محمدی، بازرس کل امور تعاون، کار و رفاه اجتماعی سازمان بازرسی کل کشور و جمعی از مدیران عامل شرکت‌های تابعه و مدیران این هلدینگ، با حضور در مجتمع تهران شرکت نفت پاسارگاد، از بخش‌های مختلف این مجموعه بازدید کردند.

در جریان این حضور، مدیرعامل تاپیکو، بازرس کل سازمان بازرسی و هیأت همراه با همراهی بهنام طاهرنیا، سرپرست شرکت نفت پاسارگاد، از واحدهای مختلف تولیدی، خطوط عملیاتی و بخش‌های پشتیبانی مجتمع بازدید کرده و از نزدیک در جریان روند فعالیت‌ها، ظرفیت‌های عملیاتی و فرآیندهای تولید این مجموعه قرار گرفتند.

همچنین در این بازدید، موضوعاتی از جمله وضعیت تولید، ظرفیت‌های عملیاتی، پایداری تولید، ارتقای بهره‌وری و تقویت هماهنگی و هم‌افزایی میان شرکت‌های تابعه مورد بررسی و تبادل نظر قرار گرفت.

احمد علی‌محمدی، بازرس کل امور تعاون، کار و رفاه اجتماعی سازمان بازرسی کل کشور، با اشاره به نقش راهبردی مجموعه تاپیکو در اقتصاد کشور، بر اهمیت صیانت از سرمایه‌های ملی، نظارت بر حسن اجرای قوانین و حمایت از روند تولید در صنایع انرژی‌محور تأکید کرد.

نوشته بازدید مدیرعامل تاپیکو از مجتمع تهران نفت پاسارگاد اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.

به گزارش گویای خبر به نقل از روابط عمومی شرکت پالایش نفت تهران، در شرایطی که بحران آب به یکی از مهم‌ترین چالش‌های کلان کشور، به ویژه در سطح کلان‌شهر تهران تبدیل شده است، نقش صنایع بزرگ در مدیریت و مصرف بهینه منابع آبی و حرکت به سمت بازچرخانی و استفاده مجدد از پساب‌ها بیش از پیش اهمیت یافته است. در این میان، شرکت پالایش نفت تهران با توسعه و بهره‌برداری از واحدهای پیشرفته بازیافت آب، گام‌های مؤثری در راستای کاهش مصرف منابع آب خام، حفظ محیط زیست و پایداری تولید برداشته است.

به همین منظور، در گفت‌وگویی با علی‌رضا بذار، رییس اداره بازیافت آب شرکت پالایش نفت تهران، به بررسی عملکرد، فرآیندها، دستاوردها و برنامه‌های این واحد حائز اهمیت پرداخته‌ایم که در ادامه می‌خوانید:

ظرفیت واحد بازیافت شرکت پالایش نفت تهران ۱۱۴۰۰ مترمکعب در شبانه‌روز بوده که با هدف صیانت از منابع آبی و حفظ محیط زیست طراحی و بهره‌برداری شده است. این واحد مشتمل بر سه بخش اصلی فیزیکی، فیزیکی-شیمیایی و بیولوژیکی است.

در بخش فیزیکی، تمامی پساب‌های صنعتی پالایشگاه وارد حوضچه‌های API Separator شده و در آن‌جا فرآیند جداسازی مواد نفتی، آب و لجن‌های نفتی بر اساس اختلاف دانسیته و ایجاد زمان ماند مناسب، انجام می‌شود. در این مرحله، مواد نفتی به چرخه فرآیند بازگردانده شده، آب به مراحل بعدی هدایت و لجن‌های نفتی نیز حذف می‌گردند.

در بخش فیزیکی-شیمیایی، عملیات تکمیلی جداسازی مواد معلق نفتی با غلظت بالای 25 ppm انجام می‌شود. این فرآیند شامل یکنواخت‌سازی، کنترل pH، حذف آلاینده‌هایی نظیر H2S و فورفورال، تنظیم دبی و تزریق مواد منعقدکننده است تا شرایط برای ورود به مرحله تصفیه بیولوژیکی فراهم شود.

در نهایت، در بخش بیولوژیکی، ترکیبات آلی با غلظت کمتر از 25 PPM توسط میکروارگانیسم‌ها و از طریق فرآیند لجن فعال، اکسید شده و آب به‌صورت کامل تصفیه می‌شود. پس از جداسازی میکروارگانیسم‌ها و انجام گندزدایی با تزریق گاز کلر و عبور از فیلترهای آنتراسیت و کربن اکتیو، آب تصفیه‌شده برای مصارفی نظیر سیستم‌های آتش‌نشانی، آبیاری فضای سبز و سایر مصارف صنعتی آماده می‌شود.

عملکرد کلی واحد بازیافت آب را طی یک سال اخیر چگونه ارزیابی می‌کنید؟

عملکرد این واحد در سال‌های اخیر، به‌ویژه در یک سال گذشته، در مقایسه با سنوات پیشین به شکل محسوسی ارتقاء یافته است. این موفقیت حاصل راهبری دقیق فرآیند توسط کارکنان، پایش مستمر داده‌های آزمایشگاهی و بهره‌گیری از آنالایزرهای برخط نصب‌شده در خروجی واحد است که اطلاعات آن به‌صورت مستمر به سازمان محیط زیست استان تهران نیز ارسال می‌شود. بر همین اساس، عملکرد واحد در سطحی بالاتر از استانداردهای زیست‌محیطی ارزیابی می‌شود.

در خصوص رعایت الزامات ایمنی چه اقداماتی انجام داده‌اید؟

در حوزه ایمنی، تعامل مستمر و مؤثر با واحد ایمنی پالایشگاه برقرار است. برگزاری جلسات TBM، انجام ارزیابی‌های ریسک و اجرای دقیق توصیه‌های کارشناسان ایمنی، منجر به شکل‌گیری یک فرهنگ ایمنی منسجم در واحد بازیافت آب شده است؛ به‌گونه‌ای که رعایت اصول ایمنی به بخشی جدایی‌ناپذیر از فعالیت‌های روزمره کارکنان تبدیل شده است.

آیا طرح یا پروژه‌ای در واحد بازیافت آب شرکت پالایش نفت تهران  اخیرا انجام شده است؟

در سال‌های گذشته، پروژه‌های مهمی از جمله افزایش ظرفیت واحد از طریق احداث حوضچه Surge Basin، جابجایی و راه‌اندازی ایستگاه گاز جدید در این مجموعه اجرا شده که نقش مهمی در ارتقاء عملکرد و پایداری فرآیندها داشته است.

نقش واحد بازیافت در خصوص طرح در دست افتتاح انتقال و تصفیه پساب شهری و استفاده از آن در پالایشگاه تهران چگونه است؟

با توجه به شرایط بحرانی تأمین آب، این واحد نقش کلیدی در مدیریت منابع آبی ایفا می‌کند. در حال حاضر، کارکنان واحد بازیافت آب با راهبری خط اضطراری واحد RO، نسبت به تأمین و انتقال آب مورد نیاز برج‌های خنک‌کننده و واحدهای حیاتی آب، برق و بخار اقدام می‌کنند که این امر نقش مهمی در تداوم تولید ایفا می‌نماید.

چه توصیه‌هایی در خصوص مصرف بهینه منابع آبی و انرژی دارید؟

با توجه به شرایط بحرانی منابع آبی در تهران، مدیریت مصرف آب یک ضرورت اجتناب‌ناپذیر بوده و کاهش مصرف، بهینه‌سازی فرآیندها و استفاده حداکثری از ظرفیت‌های بازیافت، از مهم‌ترین راهکارها برای حفظ پایداری تولید می‌­باشد. این موضوع نیازمند مشارکت و مسوولیت‌پذیری تمامی کارکنان در تمامی سطوح سازمانی است.

پیرامون رعایت الزامات زیست‌محیطی چه اقداماتی صورت گرفته و چه دستاوردهایی به همراه داشته است؟

در حوزه محیط زیست اقدامات قابل توجهی انجام شده است که از جمله آن‌ها می‌توان به پایش برخط پارامترهای خروجی واحد بازیافت آب، کنترل مشعل‌ های پالایشگاه و انعقاد قرارداد با شرکت‌های مورد تأیید سازمان محیط زیست برای انتقال و مدیریت لجن‌های بیولوژیکی و نفتی اشاره کرد که این اقدامات منجر به ارتقاء سطح انطباق با استانداردهای زیست‌محیطی و کاهش اثرات آلایندگی شده است.

نگاه شما به مقوله افزایش و حتی تولید دانش کارکنان واحد بازیافت آب چگونه بوده است؟

در این واحد، نگاه مثبتی نسبت به توسعه دانش و مهارت کارکنان وجود دارد. برگزاری جلسات تبادل تجربه، انتقال دانش بین نیروهای با تجربه و نیروهای جوان‌تر و واگذاری مسئولیت‌های اجرایی به کارکنان کم‌تجربه در کنار افراد خبره، از جمله اقداماتی است که به ارتقای سطح تخصصی مجموعه کمک کرده است.

در پایان اگر صحبت ناگفته‌ای باقی‌مانده است، بفرمایید.

واحد بازیافت آب یکی از ارکان حیاتی در تحقق اهداف زیست‌محیطی و پایداری تولید در پالایشگاه تهران است و تداوم موفقیت آن نیازمند حمایت، سرمایه‌گذاری مستمر و مشارکت همه‌جانبه در سطح سازمان است.

نوشته نقش راهبردی بازیافت آب در پایداری تولید و صیانت از محیط زیست در پالایش نفت تهران اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.

به گزارش گویای خبر نقل از مدیریت امور روابط‌ عمومی بانک تجارت، این بانک به‌عنوان رهبر بازار در ارایه خدمات تامین مالی زنجیره‌ای (SCF)، با وجود شرایط ناشی از تحولات و حوادث اخیر جنگ، تمامی تعهدات خود را در سررسیدهای مقرر انجام داده است. بر این اساس، مبالغ مربوط به برات‌های الکترونیکی به صورت کامل به حساب ذی‌نفعان واریز شده تا هیچ‌گونه خللی در فرآیند تامین مالی صنایع کشور ایجاد نشود.

‌آمارها نشان می‌دهد در روزهای سپری شده، تسویه مبالغ مذکور در قالب بسته‌های خدماتی متنوع این بانک از جمله «تامین‌نو» (ویژه شرکت‌های بزرگ)، «بورس‌نو» (مخصوص توزیع‌کنندگان)، «صنف‌نو» (ویژه فعالان بورس کالا) و «کسب‌نو» (مربوط به کسب‌وکارهای خرد) با موفقیت عملیاتی شده است.

‌تداوم این خدمات در وضعیت حساس کنونی، نشان‌دهنده تاب‌آوری زیرساخت‌های دیجیتال و توانمندی عملیاتی بانک تجارت در حفظ پایداری زنجیره‌های تولید و تجارت کشور است. این رویکرد نقش به‌سزایی در حفظ اعتماد مشتریان و استمرار فعالیت بنگاه‌های اقتصادی ایفا می‌کند.

‌بانک تجارت در سال‌های اخیر با تمرکز بر محصولات نوآورانه و توسعه بسترهای نوین، جایگاه خود را به عنوان بازیگر اصلی تامین مالی زنجیره‌ای در نظام بانکی تثبیت کرده و توانسته است نقش موثری در تسهیل گردش نقدینگی و پشتیبانی از بخش‌های مختلف تولیدی و تجاری ایفا نماید.

نوشته <ul> <li> <h6>تداوم عملیات بانکی در شرایط حساس اقتصادی؛</h5> </li> <li><strong>تسویه ۶۶ هزار میلیارد ریالی برات‌های الکترونیک در بانک تجارت طی روزهای اخیر</strong></li> </ul> اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.

به گزارش گویای خبر به نقل از روابط عمومی شرکت پالایش نفت تهران، رویکردهای نوین مهندسی نگهداری پیشگیرانه و پیش‌بینانه به ابزارهای کلیدی برای افزایش ضریب اطمینان، کاهش توقف‌های اضطراری، بهینه‌سازی هزینه چرخه عمر تجهیزات و ارتقای شاخص‌های HSE تبدیل شده‌اند.

در این گفت‌وگو با مدیر تعمیرات و نگهداری شرکت پالایش نفت تهران، به بررسی جایگاه راهبردی این حوزه در پایداری تولید، چالش‌های فنی و تأمین نیرو و تجهیزات، نقش فناوری‌های نوین و سرمایه انسانی و نیز تجربه‌های عملی در اجرای تعمیرات اساسی و مدیریت تجهیزات حیاتی می‌پردازیم؛ موضوعاتی که تصویر روشنی از مسیر آینده نگهداری و تعمیرات در پالایشگاه نفت تهران و صنعت پالایش نفت کشور ترسیم خواهد کرد.

– نقش نگهداری و تعمیرات را در پایداری تولید چگونه ارزیابی می‌کنید و این واحد چه سهمی در تحقق اهداف کلان سازمان دارد؟

نگهداری و تعمیرات یکی از ارکان اصلی پایداری تولید در پالایشگاه‌ها به شمار می‌رود. اجرای منظم برنامه‌­های تعمیراتی پیشگیرانه و پیش‌­بینانه به کاهش توقفات اضطراری و افزایش پایداری واحدهای فرایندی و حفظ ظرفیت عملیاتی منجر می‌­شود. از منظر راهبردی نیز این واحد نقش مهمی در تحقق اهداف کلان سازمان از جمله افزایش بهره‌وری، کاهش هزینه‌های عملیاتی، ارتقای ایمنی و حفظ سرمایه‌های فیزیکی ایفا می‌­کند و به عنوان یک بازوی پشتیبان برای حفظ تولید و ارزش افزوده پایدار عمل می‌­نماید.

– مهم‌ترین چالش‌های نگهداری و تعمیرات در پالایشگاه نفت تهران چیست و مدیریت شما برای تبدیل این چالش‌ها به فرصت چه بوده است؟

از مهم‌ترین چالش‌های مدیریت تعمیرات، علاوه بر کمبود نیروی انسانی و فرسودگی بخشی از تجهیزات، می‌توان به محدودیت تأمین قطعات خاص، شرایط سخت عملیاتی و ضرورت حفظ تولید پایدار همزمان با اجرای تعمیرات، اشاره کرد که به برنامه‌ریزی دقیق و تصمیم گیری سریع نیاز دارد. این نگرانی‌ها با افزایش سن نیروهای موجود و راه‌اندازی واحدهای جدید بیشتر می‌شود که  نیازمند جذب سریع و با کیفیت پرسنل جدید، آموزش‌های لازم برای آن‌ها و تامین به­‌موقع قطعات و تجهیزات یدکی با کیفیت است. برای مدیریت این چالش‌ها، رویکردهای مبتنی بر مدیریت دارایی‌های فیزیکی، اولویت‌بندی تجهیزات حیاتی، بومی‌سازی قطعات، استفاده از توان داخلی و بهینه‌سازی برنامه‌های تعمیرات اساسی در دستور کار قرار گرفته است. البته با جذب نیروی موقت تحت عنوان تعمیرات اساسی مخازن، بخشی از چالش کمبود نیروی انسانی رفع شده است ولی به دلیل ناهماهنگی‌های ناخواسته در جذب این نیروها، این مدیریت ناخواسته درگیر مشکلاتی هم شده ولی در مجموع مزایای آن برای سازمان قابل توجه می‌­باشد.

– به نظر شما دیجیتال‌سازی و استفاده از فناوری‌های نوین مانند  هوش مصنوعی، پایش وضعیت آنلاین و سیستم‌های (مکانیزه مدیریت نگهداری و تعمیرات) چه تأثیری بر آینده نگهداری و تعمیرات در صنعت پالایش خواهد داشت؟

تحول دیجیتال، آینده اداره نگهداری و تعمیرات را متحول کرده است. استفاده از سامانه­‌های مدیریت نگهداری و تعمیرات (سیستم مکانیزه مدیریت نگهداری و تعمیرات)، پایش وضعیت آنلاین تجهیزات، تحلیل داده‌های عملیاتی و بهره‌گیری از هوش مصنوعی، امکان پیش‌بینی خرابی‌ها و تصمیم‌گیری دقیق تر را فراهم می‌کند. در عصر حاضر یکی از مهم‌ترین عوامل سودآوری و پایداری تولید، قابلیت تصمیم‌­گیری سریع مبتنی بر اطلاعات درون سازمانی و درک شرایط و تغییرات در محیط خارجی است. این مهم، نیازمند توسعه سریع سامانه‌های اطلاعاتی نظیر CMMS و ERP همراه با طرح‌ریزی مکانیزم‌های تصمیم‌سازی مبتنی بر هوش مصنوعی است. این فن­آوری‌­ها، به کاهش هزینه‌های غیر ضروری، افزایش عمر تجهیزات و بهبود بهره‌وری نیروی انسانی منجر می‌شوند و مسیر حرکت به سمت تعمیرات هوشمند را هموار می‌­سازند.

– چگونه بین کاهش هزینه‌های نگهداری و افزایش ضریب اطمینان تجهیزات، تعادل برقرار می‌کنید؟

طرح‌ریزی برنامه‌های پیشگیرانه و پیش‌بینانه می‌بایست مبتنی بر درک اهمیت دارایی، شناخت ریسک‌های احتمالی و اندازه‌گیری اثربخشی فعالیت‌های تعمیراتی انجام گیرند طوری که به تدریج فعالیت‌های کم‌ارزش حذف شوند و فعالیت‌های با ارزش افزوده بیشتر که به افزایش قابلیت اطمینان و اثربخشی تجهیزات منجر می‌شوند، افزایش یابند. در عمل، تمرکز بر تعمیرات پیشگیرانه هدفمند و حذف فعالیت‌های کم‌اثر، به بهینه‌سازی منابع و افزایش بهره وری منجر می‌­شود. همچنین با شناسایی تجهیزات حیاتی و تخصیص منابع به بخش‌های حساس, ضمن کنترل هزینه‌ها, سطح پایداری تولید و ایمنی تجهیزات بهبود می‌یابند.

– نقش نیروی انسانی متخصص در موفقیت نظام نگهداری و تعمیرات را چگونه می‌بینید و چه برنامه‌هایی برای آموزش، جانشین‌پروری و انتقال دانش فنی اجرا کرده‌اید؟

نیروی انسانی متخصص، مهم‌ترین سرمایه واحد تعمیرات است. تجربه، مهارت فنی و تعهد کاری کارکنان، نقش مستقیمی در کیفیت اجرای تعمیرات و کاهش خطاهای عملیاتی دارد. برگزاری دوره‌های آموزشی مستمر، انتقال دانش فنی، جانشین‌پروری و ایجاد انگیزه سازمانی از اولویت‌های اصلی برای ارتقای سرمایه انسانی محسوب می‌­شود.

– در تعمیرات اساسی پالایشگاه، چه شاخص‌­هایی را برای ارزیابی موفقیت پروژه مد نظر قرار می‌­دهید و مهم‌ترین در‌س‌­آموخته‌های شما از آخرین تعمیرات اساسی چه بوده است؟

موفقیت تعمیرات اساسی با شاخص‌­هایی مانند رعایت زمان‌بندی پروژه، عدم یا کم بودن آمار حوادث و شبه‌حوادث، تحقق شاخص‌های HSE، کنترل هزینه‌­ها، عدم وقوع تعمیرات اضطراری پس از راه‌اندازی واحد و تحقق ظرفیت­ طراحی، پس از راه‌اندازی ارزیابی می‌­شود. همچنین میزان کاهش توقفات اضطراری پس از تعمیرات اساسی و افزایش قابلیت اطمینان تجهیزات، از معیارهای کلیدی عملکرد محسوب می‌شوند.

– ایمنی، بهداشت و محیط زیست چه جایگاهی در تصمیم‌گیری‌های واحد نگهداری و تعمیرات دارد و چگونه این فرهنگ در میان کارکنان نهادینه شده است؟

موضوعات مرتبط با ایمنی، بهداشت و محیط زیست، در عمل جنبه‌های کلیدی از انجام فعالیت اصلی محسوب می‌­شوند و کارایی و اثربخشی اقدامات، منوط به رعایت الزامات ایمنی، بهداشتی و محیط زیستی است.  در این راستا تمامی عملیات با انجام ارزیابی ریسک، رعایت دستورالعمل‌های ایمنی و آموزش کارکنان انجام می‌شود. هدف اصلی، پیشگیری از حوادث، حفاظت از نیروی انسانی و کاهش اثرات زیست محیطی در کنار حفظ تولید  پایدار است.

– با توجه به فرسودگی بخشی از تجهیزات پالایشگاهی در کشور، چه استراتژی‌هایی برای افزایش عمر مفید دارایی‌ها اتخاذ کرده‌اید؟

طرح‌ریزی و توسعه فعالیت‌های پیش‌بینانه و پیشگیرانه نظیر پایش وضعیت، روانکاری اصولی، تعویض زمان‌بندی‌­شده قطعات و اصلاح فرایندهای بهره‌برداری همراه با بهینه‌سازی برنامه‌های نگهداری و تعمیرات و استفاده از قطعات با کیفیت بالاتر از اقدامات کلیدی در این حوزه می‌باشند. در این راستا بازسازی تجهیزات فرسوده و به‌روزرسانی فناوری‌های قدیمی نقش موثری در افزایش عمر مفید و بهبود عملکرد دارایی در سراسر چرخه عمر آن­ها ایفا می‌نمایند.

– به نظر شما تفاوت مدیریت نگهداری و تعمیرات در پالایشگاه‌های نفت با سایر صنایع سنگین چیست؟

در پالایشگاه‌ها به دلیل پیوستگی فرایند تولید، حساسیت ایمنی بالا، پیچیدگی تجهیزات و استراتژیک بودن محصولات اصلی، نگهداری و تعمیرات، نقش بسیار با اهمیتی ایفا می‌نماید، بنابراین، مدیریت تعمیرات نیازمند دقت بیشتر، هماهنگی گسترده بین واحدها و آمادگی برای شرایط اضطراری است. این ویژگی‌ها باعث

می‌شود تصمیم‌گیری‌ها سریع‌تر، مبتنی بر ریسک و با رویکرد پیشگیرانه انجام شود.

– جایگاه مدیریت دارایی‌های فیزیکی در شرکت پالایش نفت تهران را چطور ارزیابی می‌کنید و تاکنون چه اقداماتی در این خصوص صورت گرفته است؟

بدون تردید یکی از اهداف غایی شرکت، مدیریت بهینه دارایی‌­ها، صیانت از منابع و خلق ارزش افزوده از دارایی‌ها با نگاه بلند مدت است. در این خصوص طی سال جاری، با ایجاد ساختار سیستم مدیریت دارایی در نمودار سازمانی اداره نگهداری و تعمیرات، گام بلندی برای نهادینه نمودن تفکر استراتژیک در حوزه مدیریت بهینه دارایی­‌ها و بهینه‌سازی منابع برداشته شده است. در حال حاضر کارگروه استقرار سیستم مدیریت دارایی با همکاری تمامی ادارات به ویژه بهره‌برداری، خدمات فنی و مهندسی، نگهداری و تعمیرات، برنامه‌ریزی، ریسک و تعالی سازمانی، معاونت مالی، تامین منابع و سرمایه‌گذاری، مدیریت بازرگانی، توسعه سرمایه انسانی و بهداشت، ایمنی و محیط زیست، تشکیل شده و طرح‌ریزی و پیاده‌سازی سیستم مدیریت دارایی بر مبنای استاندارد ISO55001 ویرایش ۲۰۲۴ در حال پی‌گیری است. در این ارتباط کلیه برنامه­‌های پیش‌بینانه و پیش‌گیرانه تعمیراتی مربوط به تجهیزات پر اهمیت یا دارای ریسک عملیاتی بالا بررسی و بهینه شده و صلاحیت‌های لازم برای نگهداشت و بهره‌برداری بهینه از آن‌ها شناسایی می‌­شود. این پروژه با همراهی تمامی پرسنل شرکت، همکاری خاص اعضای کارگروه استقرار سیستم مدیریت دارایی و حمایت مدیران سازمان در حال پی‌گیری است و انتظار می‌­رود تا مهرماه سال ۱۴۰۵ سیستم مدیریت دارایی در شرکت پالایش نفت تهران با کیفیت مناسب آماده ممیزی برون‌سازمانی شود. هدف نهایی ایجاد یک سیستم نگهداشت و تعمیرات چابک، هوشمند، بهینه و پایدار در راستای اهداف کلان صنعت پالایش کشور است.

نوشته <ul> <li> <h6>در گفت‌وگو با محمود نیکوصورت گرفت:</h5> </li> <li><strong>تشریح نقش راهبردی نگهداری و تعمیرات شرکت پالایش نفت تهران در پایداری تولید و تحقق اهداف کلان</strong></li> </ul> اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.