واقعیت این است که توسعه صنایع، بدون برنامه‌ریزی دقیق برای تامین انرژی مطمئن، به‌ویژه در مناطق صنعتی و ویژه اقتصادی، مسیر پرریسک و ناپایداری خواهد بود. برق به‌عنوان نیروی محرکه اصلی تجهیزات، خطوط تولید و فناوری‌های نوین، نقشی فراتر از یک کالای مصرفی دارد. صنعت بدون برق، عملاً متوقف خواهد شد.

متاسفانه طی سال‌های گذشته، در برخی تصمیم‌گیری‌های کلان، اولویت تامین برق صنایع نادیده گرفته شده و این مساله در پیک‌بار بهار و تابستان و خاموشی‌های برنامه‌ریزی‌نشده، نمود عینی یافته است. این در حالی است که کشورهای پیشرو در حوزه صنعت، همزمان با توسعه زیرساخت‌های تولید، به مقوله امنیت انرژی و بهره‌گیری از انرژی‌های تجدیدپذیر به‌عنوان پشتوانه صنایع خود توجه جدی کرده‌اند.

اگر تأمین برق صنایع در اولویت سیاست‌گذاری‌های ملی قرار نگیرد، خطر مهاجرت سرمایه‌گذاران صنعتی، توقف خطوط تولید، کاهش صادرات، فرسایش تکنولوژی‌های تولید و حتی تغییر مسیر سرمایه گذاران به سمت فعالیت های غیرمولد اجتناب‌ناپذیر خواهد بود.

اکنون زمان آن رسیده که به مقوله انرژی نه صرفاً به‌عنوان یک هزینه، بلکه به‌عنوان یک سرمایه‌گذاری راهبردی نگاه شود. دولت و بخش خصوصی باید با همگرایی و نگاه بلندمدت، نسبت به توسعه ظرفیت‌های نیروگاهی، بهینه‌سازی مصرف و گسترش انرژی‌های نو گام‌های عملیاتی بردارند.

در نهایت، توسعه صنعتی بدون امنیت انرژی، صرفاً یک آرمان باقی خواهد ماند. تامین پایدار برق، باید به‌عنوان شرط لازم و غیرقابل چشم‌پوشی برای جهش تولید، اشتغال‌زایی و رشد اقتصادی پایدار در نظر گرفته شود.

برای تضمین پایداری فعالیت‌های صنعتی و پیشگیری از بحران‌های ناشی از کمبود انرژی، اقدامات زیر به‌عنوان راهکارهای ضروری پیشنهاد می‌شود:

1- سرمایه‌گذاری مشترک دولت و صنایع در احداث نیروگاه‌های اختصاصی:

ایجاد نیروگاه‌های مقیاس کوچک یا نیروگاه‌های اختصاصی صنایع در قالب قراردادهای مشارکتی می‌تواند بخشی از بار مصرف را از دوش شبکه سراسری بردارد.

2- توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر در شهرک‌های صنعتی:

استفاده از ظرفیت‌های بادی و خورشیدی برای تامین بخشی از برق صنایع، به‌ویژه در مناطق مستعد، اقدامی مؤثر و آینده‌نگرانه خواهد بود.

3- بهینه‌سازی مصرف و ارتقای بهره‌وری انرژی در صنایع:

تشویق صنایع به نوسازی تجهیزات، استفاده از فناوری‌های کم‌مصرف و پیاده‌سازی سیستم‌های مدیریت انرژی می‌تواند در کاهش تقاضا و افزایش تاب‌آوری شبکه موثر باشد.

4- اصلاح نظام تعرفه‌گذاری برق صنعتی:

بازنگری در تعرفه‌ها به‌گونه‌ای که مشوق کاهش مصرف در ساعات اوج و تشویق به تولید در ساعات کم‌بار باشد، می‌تواند تعادل بهتری در مصرف ایجاد کند.

5- تنظیم سیاست‌های صنعتی با نگاه انرژی‌محور:

پیش از صدور مجوزهای جدید برای فعالیت‌های صنعتی، باید پیوست انرژی الزامی شود تا امکان تأمین پایدار برق از ابتدا مورد بررسی قرار گیرد.

6- تسهیل واردات فناوری‌های نوین تولید و ذخیره انرژی:

با کاهش موانع واردات تجهیزات نوین مانند باتری‌های صنعتی و توربین‌های گازی کوچک، صنایع قادر خواهند بود بخشی از نیاز خود را به‌صورت مستقل تأمین کنند.

این راهکارها در کنار عزم جدی دولت وفاق و بخش خصوصی می‌توانند مسیر توسعه صنعتی کشور را از تهدیدهای ناشی از کمبود انرژی دور کرده و آن را به سوی رشد پایدار هدایت کنند.

نوشته توسعه صنعت با خاموشی سازگار نیست اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.