گویای خبر – هفدهمین سالروز تاسیس بانک توسعه تعاون، فرصتی برای تامل در مسیر شکل‌گیری، رشد و بلوغ نهادی سازمانی است که ماموریت آن از ابتدا بر ارایه خدمات مالی تخصصی در کنار ایفای نقش توسعه‌ای و حمایت از بخش تعاون استوار بوده است. بانک توسعه تعاون به‌عنوان یک نهاد مالی تخصصی و توسعه‌ای، با هدف تقویت ظرفیت‌های اقتصادی مبتنی بر مشارکت شکل گرفت و طی سال‌های فعالیت خود، نقش مهمی در پیوند میان منابع مالی، تولید، اشتغال و توسعه منطقه‌ای ایفا کرده است.

در نگاه جدید به نظام‌های مالی، بانک‌ها علاوه بر کارکردهای سنتی تجهیز و تخصیص منابع، بخشی از زیرساخت نهادی توسعه به شمار می‌آیند. یک بانک توسعه‌ای با پیوند دادن جامعه، اقتصاد، فناوری و محیط زیست، در مسیر خلق ارزش پایدار حرکت می‌کند. از این منظر، بانک توسعه تعاون یک نهاد مالی ـ اجتماعی و توسعه‌ای است؛ نهادی که با رویکردی مسوولانه، منابع مالی را به ظرفیت‌های مولد اقتصادی، همکاری‌های اجتماعی و فرصت‌های توسعه‌ای پیوند می‌دهد.

داگلاس نورث (Douglass C. North)، اقتصاددان نهادگرا و برنده جایزه نوبل اقتصاد، بر این باور است که توسعه پایدار بیش از آنکه صرفاً حاصل افزایش منابع باشد، به کیفیت نهادهایی وابسته است که روابط اقتصادی و اجتماعی را سامان می‌دهند. نهادهای کارآمد با کاهش عدم اطمینان، تسهیل همکاری و تقویت اعتماد، زمینه حرکت پایدار جوامع به سمت توسعه را فراهم می‌کنند.

بر پایه این دیدگاه، بانک توسعه تعاون بخشی از معماری نهادی توسعه کشور محسوب می‌شود؛ نهادی که ماموریت آن ایجاد پیوند میان سرمایه مالی و ظرفیت‌های اجتماعی است. هدایت منابع به سمت فعالیت‌های مولد، حمایت از مشارکت اقتصادی، تقویت تولید و توسعه ابزارهای نوین تامین مالی، در چارچوب همین ماموریت توسعه‌ای دنبال شده است.

ماهیت بخش تعاون نیز با چنین رویکردی پیوندی عمیق دارد. تعاون تنها یک شیوه فعالیت اقتصادی نیست؛ بلکه الگویی مبتنی بر مشارکت، اعتماد، مسوولیت‌پذیری جمعی و همکاری است. تعاونی‌ها با اتکا به ظرفیت‌های اعضای خود، زمینه حضور گسترده‌تر جامعه در فرآیند تولید و خلق ارزش را فراهم می‌کنند. بانک توسعه تعاون نیز به‌عنوان نهاد مالی تخصصی این بخش، با تقویت تعامل با تعاونی‌ها و حمایت از فعالیت‌های اقتصادی مشارکت‌محور، مسیر توسعه اقتصاد تعاون را دنبال کرده است.

از منظر جامعه‌شناسی اقتصادی، فعالیت‌های اقتصادی همواره در بستر روابط اجتماعی شکل می‌گیرند. مارک گرانووتر (Mark Granovetter) در مفهوم تعبیه‌شدگی اجتماعی اقتصاد (Social Embeddedness) تاکید می‌کند که اقتصاد جدا از جامعه نیست و شبکه‌های اعتماد، همکاری و روابط اجتماعی، بر کیفیت عملکرد اقتصادی اثرگذارند.

در این چارچوب، راهبردهایی مانند تقویت ارتباط با بخش تعاون، حمایت از بنگاه‌های کوچک و متوسط، هدایت هدفمند اعتبارات به سمت تولید و توسعه تامین مالی زنجیره‌ای، صرفاً اقدامات بانکی نیستند؛ بلکه بخشی از فرآیند تقویت شبکه‌های اقتصادی و اجتماعی کشور به شمار می‌آیند. بانک توسعه تعاون با تمرکز بر این رویکرد، مسیر هدایت منابع مالی به سمت فعالیت‌هایی را دنبال کرده است که بیشترین پیوند را با تولید، اشتغال و ارزش‌آفرینی پایدار دارند.

تامین مالی زنجیره‌ای نیز به‌عنوان یکی از رویکردهای نوین نظام مالی، در مسیر تقویت ارتباط میان حلقه‌های مختلف تولید قرار گرفته است. در این الگو، تولید به‌عنوان مجموعه‌ای از روابط به‌هم‌پیوسته میان تامین‌کنندگان، تولیدکنندگان، توزیع‌کنندگان و مصرف‌کنندگان مورد توجه قرار می‌گیرد و نظام مالی با حمایت از این ارتباطات، به پایداری زنجیره ارزش کمک می‌کند. توسعه این ابزارها، مسیر حرکت به سمت تامین مالی هوشمند و هدفمند را تقویت کرده است.

همچنین توجه به بنگاه‌های کوچک و متوسط و فعالیت‌های اقتصادی محلی، از محورهای مهم رویکرد توسعه‌ای بانک توسعه تعاون محسوب می‌شود. این بخش‌ها علاوه بر نقش‌آفرینی در اشتغال و تولید، در پویایی اقتصاد مناطق مختلف و افزایش مشارکت اقتصادی جامعه سهم مهمی دارند. حمایت از این ظرفیت‌ها، سرمایه‌گذاری در توسعه متوازن و تقویت بنیان‌های اقتصادی جامعه است.

نوشته <ul> <li> <h6>در آستانه هفدهمین سالروز تاسیس بانک توسعه تعاون؛</h5> </li> <li><strong>بانک توسعه تعاون؛ از تامین مالی تا خلق ارزش پایدار</strong></li> </ul> اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.

شرایط پسا توافق می‌تواند آغاز دوره‌ای جدید برای صنعت روانکار کشور باشد؛ دوره‌ای که در آن توسعه زیرساخت‌ها، افزایش ظرفیت‌های تولید و حرکت به سمت خلق ارزش افزوده بیشتر، اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند.

برای ایرانول، این مقطع صرفا یک فرصت تجاری نیست، بلکه فرصتی برای ایجاد تحول در ساختارها و مدل‌های کسب‌وکار محسوب می‌شود.

یکی از مهم‌ترین محورهای این تحول، توسعه ظرفیت تولید پالایشی و افزایش تولید محصولات مظروف‌شده است. در اقتصاد امروز، مزیت رقابتی صرفاً بر پایه تولید مواد اولیه شکل نمی‌گیرد، بلکه ارزش افزوده بالاتر در محصول نهایی است که جایگاه شرکت‌ها را در بازارهای داخلی و خارجی تثبیت می‌کند.

به عبارت دیگر توسعه ظرفیت‌های تولیدی علاوه بر کمک به رشد اقتصادی شرکت، می‌تواند در مسیر توسعه صنعتی کشور نیز نقش موثری ایفا کند.

در کنار توسعه تولید، نگاه صادرات‌محور نیز باید تقویت شود. بازارهای منطقه‌ای و کشورهای همسایه ظرفیت قابل توجهی برای جذب محصولات ایرانی دارند، اما موفقیت در این مسیر نیازمند تغییر نگاه از صادرات سنتی به صادرات مبتنی بر برند، کیفیت و حضور پایدار در بازارهای هدف است.

محصولات بسته‌بندی‌شده با استانداردهای صادراتی می‌توانند سهم بیشتری از بازارهای منطقه را به خود اختصاص دهند و جایگاه برندهای ایرانی را ارتقا دهند.

از سوی دیگر، در دوره جدید لازم است نگاه اقتصادی از کسب سودهای کوتاه‌مدت مبتنی بر واردات، به سمت توسعه ظرفیت‌های تولید داخلی تغییر کند. توسعه پایدار زمانی محقق می‌شود که سرمایه‌گذاری در داخل کشور به افزایش بهره‌وری، انتقال دانش و تقویت زنجیره ارزش منجر شود.

تحقق این اهداف بدون اصلاح و بازسازی ساختارهای مالی امکان‌پذیر نخواهد بود. تامین منابع مالی پایدار و طراحی ابزارهای جدید برای جذب سرمایه، از الزامات توسعه آینده صنعت به شمار می‌ود. یادآوری این نکته ضروریست که هر میزان که ساختار مالی شرکت‌ها توانمندتر و منعطف‌تر باشد، سرعت حرکت آنها در مسیر توسعه نیز بیشتر خواهد شد.

در عین حال، تحولات بازار نشان می‌دهد که مفهوم فروش نیز دستخوش تغییر شده است. مشتری امروز تنها خریدار محصول نیست. او انتظار دریافت خدمات سریع، پشتیبانی مناسب و تجربه‌ای متفاوت دارد. به همین دلیل ساختارهای سنتی فروش و پخش باید به مدل‌های نوین فروش و ارایه خدمات سریع و هوشمند تبدیل شوند.

همچنین توسعه زیرساخت‌های لجستیکی یکی از مهم‌ترین عوامل رقابت‌پذیری در صنایع امروز است. تجهیز شرکت به ناوگان حمل‌ونقل مالکیتی می‌تواند علاوه بر کاهش هزینه‌ها، سرعت تامین مواد اولیه و توزیع محصولات را افزایش داده و انعطاف‌پذیری شرکت را در پاسخ به نیازهای بازار ارتقا دهد.

دوران پسا توافق را باید فراتر از یک مقطع زمانی دید. این دوره می‌تواند نقطه آغاز تحولی باشد که در آن شرکت‌های شاخص با تصمیم‌گیری‌های بلندمدت و توسعه‌محور، نه‌تنها سهم بیشتری از بازار کسب می‌کنند، بلکه نقش موثرتری در رشد اقتصاد ملی ایفا خواهند کرد.

نوشته <ul> <li> <h6>محمدحسین شهسوار، قائم مقام شرکت نفت ایرانول؛</h5> </li> <li><strong>ایرانول و دوران پسا توافق؛ فرصتی برای بازآرایی مزیت‌های رقابتی صنعت روانکار</strong></li> </ul> اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.

ماهیت تولید در این مجتمع عظیم، بر پایه عرضه شمش و اسلب فولادی در گریدهای عمومی و متعارف — نظیر استانداردهای شناخته‌شده ST37 و ST52 — استوار است؛ محصولاتی که منحصراً به عنوان مواد اولیه در واحدهای نوردی برای تولید مقاطع ساختمانی (میلگرد، تیرآهن و ورق) کاربرد دارند. تمامی فرآیندهای فنی ما، از واحدهای احیا مستقیم گرفته تا کوره‌های ذوب و خطوط ریخته‌گری، با تمرکز مطلق بر توسعه زیرساخت‌های غیرنظامی و عمرانی طراحی شده و در همین مسیر نیز توسعه یافته‌اند.

برای هر کارشناس و اهل فنی مبرهن است که معماری صنعتی این مجموعه، کمترین قرابت و نسبتی با تولید فولادهای آلیاژیِ خاص یا گریدهای تخصصی نظامی ندارد. ما نه در سبد محصولات‌مان و نه در تکنولوژی فرآیندهایمان، هرگز ورودی به حوزه‌های خارج از چارچوب فولادهای عمومی نداشته‌ایم. از این رو، انتساب این قطب صنعتی به هرگونه فعالیت غیرمتعارف، نه تنها با واقعیت‌های بدیهیِ خطوط تولید ما در تضاد است، بلکه نشان‌دهنده یک خطای فاحش محاسباتی و اطلاعاتی از سوی مهاجمان است.

در پرتو این حقایق، هدف قرار گرفتن چنین مجموعه شفاف و غیرنظامی‌ای، پرده از یک واقعیت تلخ برمی‌دارد: در این حمله، نه یک زیرساخت نظامی، بلکه اقتصاد، معیشت و امنیت روانی جامعه نشانه رفته است.

فولاد خوزستان امروز تکیه‌گاه و منبع ارتزاق مستقیم بیش از ۱۷ هزار خانواده خوزستانی و شبکه عظیمی از مشاغل وابسته است. علاوه بر این، بیش از ۱۲۰ هزار سهامدار از اقشار مختلف مردم، این شرکت را سرمایه و دارایی خود می‌دانند. هرگونه تعرض به این تاسیسات، در حقیقت ضربه‌ای مستقیم به سفره، اشتغال و آینده این مردم است.

این رخداد به روشنی ثابت کرد که هدف، صرفاً تخریب آهن و کوره نبوده، بلکه یک «سرمایه ملی و مردمی» به ناحق آماج کینه‌توزی قرار گرفته است؛ مجموعه‌ای که نقش آن در چرخه آبادانی کشور برای همگان شفاف و غیرقابل انکار است.

فولاد خوزستان، صنعتی است که متولد شد تا بسازد. این مجموعه، چه از منظر فنی و چه از بُعد کارکرد اقتصادی و اجتماعی، در قلب تپنده زندگی مردم جای دارد. هدف قرار دادن چنین نمادی از سازندگی، هیچ دستاوردی جز تعمیق نفرت عمومی از مسببان آن نخواهد داشت و بی‌تردید، اراده ما را برای تداوم مسیر تولید و آبادانی ایران، استوارتر از پیش خواهد ساخت.

نوشته خطای استراتژیک در تقابل با آبادانی؛ فولاد خوزستان، شریان حیات مردم است، نه سیبل جنگ اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.

گویای خبر – در روزهایی که سایه جنگ بر زندگی مردم سنگینی می‌کند، توجه اولیه خانواده‌ها معمولاً به نیازهای بیرونی مانند تهیه غذا، آب، سوخت و سایر ملزومات ضروری معطوف می‌شود. هرچند این اقدامات برای مدیریت بحران ضروری و قابل درک است، اما در کنار این نیازها، توجه به نیازهای درونی خانواده از جمله حفظ سلامت روان، امنیت عاطفی و کیفیت روابط خانوادگی نیز از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

یکی از مهم‌ترین موضوعات در شرایط بحرانی، حفظ بهداشت روابط در خانواده است. استرس و اضطراب ناشی از جنگ می‌تواند بر روابط میان همسران، والدین و فرزندان و حتی سایر نزدیکان تأثیر منفی بگذارد. در چنین شرایطی لازم است اعضای خانواده به یکدیگر فرصت دهند تا احساسات و هیجانات خود را بدون ترس از قضاوت یا سرزنش بیان کنند. پرهیز از طرح اختلافات و تعارضات گذشته در روزهای بحرانی، از دیگر توصیه‌های مهم است. بهتر است از باز کردن پرونده اختلافات قدیمی خودداری شود و در صورت بروز تنش در رفتار یا گفتار، موضوع در همان زمان با گفت‌وگو و پذیرش متقابل مدیریت شود.

مدیریت اخبار و تقویت تاب‌آوری در شرایط بحران

یکی دیگر از موضوعات مهم در شرایط جنگی، نحوه مواجهه با اخبار است. اخبار جنگ، به‌ویژه برای کودکان و نوجوانان، می‌تواند بسیار اضطراب‌آور باشد. غرق شدن در اخبار و پی‌گیری مداوم جزئیات جنگ، سطح تنش را افزایش می‌دهد و از سوی دیگر، بی‌خبری کامل نیز ممکن است باعث ایجاد ابهام و ترس در ذهن افراد شود. راهکار مناسب، دریافت محدود و سنجیده اخبار و توضیح آن برای کودکان و نوجوانان متناسب با سطح درک آن‌هاست. کودکان باید بدانند که خانواده در کنار آن‌ها حضور دارد، از آن‌ها مراقبت می‌کند و شرایط با آرامش مدیریت خواهد شد.

اهمیت حفظ روتین روزانه در کاهش استرس نیز نباید نادیده گرفته شود. ادامه برنامه‌های معمول زندگی از جمله تغذیه منظم، خواب کافی، تحرک بدنی، بازی، دورهمی و ارتباط با جمع‌های امن انسانی می‌تواند به ثبات روانی اعضای خانواده کمک کند. هرچه زندگی روزمره کمتر دچار آشفتگی شود، احساس امنیت و کنترل در افراد تقویت خواهد شد.

در نهایت، مفهوم تاب‌آوری به معنای توانایی عبور از بحران و بازگشت به جریان عادی زندگی است. این توانایی در افراد مختلف با توجه به ویژگی‌های فردی و محیطی متفاوت است، اما قابل تقویت است. پذیرش شرایط، تقسیم مشکلات بزرگ به بخش‌های کوچک‌تر و حرکت مرحله‌به‌مرحله برای حل مسایل از جمله راهکارهایی است که به افزایش تاب‌آوری کمک می‌کند.

نوشته حفظ سلامت روان و روابط خانوادگی در سایه جنگ؛ ضرورتی دوچندان اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.

گویای خبر – این رویکرد در عملکرد مرکز نوآوری و دانش‌بنیان شرکت پلیمر آریاساسول به‌وضوح قابل مشاهده است؛ جایی که کاهش اثرات زیست‌محیطی فعالیت‌ها، حفاظت از منابع طبیعی، توجه به تنوع زیستی و حرکت به سمت بهره‌گیری از راهکارهای پایدار، به‌عنوان اصول راهبردی دنبال می‌شود. آریاساسول در همین چارچوب، پیش‌تر با حمایت از آهوی جبیر، یکی از گونه‌های ارزشمند و در معرض تهدید زیست‌بوم‌های خشکی جنوب کشور، نقش فعالی در حفاظت از تنوع زیستی ایفا کرد و اکنون این مسیر را با تمرکز بر اکوسیستم‌های دریایی خلیج‌فارس ادامه داده است.

ثبت تفاهم‌نامه همکاری میان اداره‌کل شیلات استان بوشهر و شرکت پلیمر آریاساسول در یونسکو، نمادی از همین نگاه مسئولانه و آینده‌محور است؛ همکاری که حفاظت از محیط‌زیست دریایی را در پیوندی معنادار با آموزش، فناوری و مدیریت پایدار منابع تعریف می‌کند. حمایت از ماهی شانک زردباله، گونه‌ای آبزی و در معرض انقراض در خلیج‌فارس، رهاسازی گسترده بچه‌ماهی‌ها، احداث زیستگاه‌های مصنوعی دریایی در سواحل کنگان و عسلویه و اجرای برنامه‌های آموزشی برای جامعه صیادی، مجموعه اقداماتی است که نشان می‌دهد مسوولیت اجتماعی زمانی اثرگذار است که به احیای واقعی اکوسیستم‌ها و تقویت معیشت محلی منجر شود.

در شرایطی که خلیج‌فارس با چالش‌هایی چون کاهش ذخایر آبزیان و آسیب به زیستگاه‌های طبیعی مواجه است، ورود آگاهانه صنعت به عرصه حفاظت از محیط‌زیست می‌تواند معادله توسعه را بازتعریف کند. تجربه آریاساسول نشان می‌دهد هم‌افزایی میان صنعت، دانش و محیط‌زیست نه‌تنها ممکن است، بلکه می‌تواند به الگویی الهام‌بخش برای دیگر صنایع مستقر در پارس جنوبی تبدیل شود؛ الگویی که توسعه اقتصادی را در تعارض با طبیعت نمی‌بیند، بلکه آن را در گرو حفظ و تقویت سرمایه‌های طبیعی می‌داند.

در همین راستا و به‌منظور گسترش این نگاه پایدار، سازه‌های زیستگاه‌های مصنوعی دریایی که با حمایت و همت شرکت پلیمر آریاساسول و در مشارکت با اداره‌کل شیلات استان بوشهر طراحی و ساخته شده بودند، به‌تازگی در آب‌های خلیج‌فارس و در سواحل عسلویه و کنگان به آب انداخته شدند؛ اقدامی که گامی عملی در مسیر احیای اکوسیستم‌های دریایی و بازسازی ذخایر ارزشمند آبزیان این پهنه آبی محسوب می‌شود.

در این باره مدیر HSE شرکت پلیمر آریاساسول نیز با اشاره به حمایت‌های محمدرضا حیدرزاده، نائب‌رئیس هیات‌مدیره و مدیرعامل شرکت پلیمر آریاساسول برای اجرای پروژه احیای زیستگاه‌های دریایی سواحل عسلویه و کنگان و حمایت از تنوع زیستی در منطقه، گفت: تقویت اقتصاد دریامحور و توسعه پایدار همواره از سوی مدیرعامل شرکت مورد تأکید بوده است.

اردوان فرزین‌پور با اشاره به تمدید تفاهم‌نامه همکاری اداره کل شیلات استان بوشهر و شرکت پلیمر آریاساسول برای احیای تنوع زیستی در خلیج‌فارس گفت: در قالب این تفاهم‌نامه تلاش برای عمل به تعهدات مسئولیت‌ اجتماعی به‌منظور حفظ آبزیان خلیج‌فارس ادامه می‌یابد.

به گفته مدیر HSE شرکت پلیمر آریاساسول، با گذشت دو سال از امضای تفاهم‌نامه همکاری بین اداره کل شیلات استان بوشهر و شرکت پلیمر آریاساسول، پس از اقدامات مطالعاتی و همکاری‌های دانشگاهی، پس از رهاسازی ۱۳۰ هزار قطعه بچه ماهی شانک زردباله در ساحل عسلویه، هفته گذشته، ۴۲۰ سازه زیستگاه مصنوعی برای تقویت تنوع زیستی در خلیج‌فارس به آب انداخته شد و در فاز بعدی ۱۳۰ هزار قطعه بچه ماهی دیگر نیز در ساحل شهرستان کنگان به آب ریخته می‌شود.

به نقل از روابط عمومی شرکت پلیمر آریاساسول، استقرار سازه‌های زیستگاه مصنوعی دریایی، در ساحل شهرستان‌های عسلویه و کنگان با هدف ایجاد زیستگاه‌های مصنوعی و احیای تنوع زیستی دریایی در خلیج‌فارس در قالب فاز دوم تفاهم‌نامه همکاری و مشارکتی شرکت پلیمر آریاساسول و اداره کل شیلات استان بوشهر با موفقیت انجام شد.

در این مرحله از پروژه که پس از اخذ مجوزهای لازم و هماهنگی‌های نهایی اجرایی شد، تعداد ۴۲۰ قطعه سازه زیستگاه مصنوعی در آب‌های ساحلی شهرستان‌های عسلویه و کنگان استقرار یافت. این سازه‌ها با طراحی مهندسی شده و مصالح مناسب طبیعت دوست، بستری امن برای تخم‌ریزی، رشد و تکثیر آبزیان فراهم می‌آورد و نقش مهمی در حفاظت از بستر دریا و ارتقای پایداری اکوسیستم منطقه و اقتصاد دریا محور ایفا می‌کند.

شرکت پلیمر آریاساسول با هدف عمل به تعهدات مسوولیت‌های اجتماعی خود همواره توسعه پایدار را به‌عنوان محور فعالیت انتخاب می‌کند؛ از این رو، سه اصل اقتصاد، جامعه و محیط زیست را در این فرایندها دنبال می‌کند.

پروژه عظیم احیای گونه در معرض خطر ماهی شانک زردباله، در مشارکت با سازمان شیلات استان بوشهر با استقبال این سازمان اجرا شد. اجرای این پروژه برای نخستین‌بار از سوی یک شرکت صنعتی محقق می‌شود.

در فاز نخست این پروژه، شرکت پلیمر آریاساسول، ضمن اجرای مطالعات دقیق در همکاری با سازمان شیلات و دانشگاه شهید بهشتی تهران، اقدام به تکثیر لارو، پرورش و در نهایت رهاسازی ۱۳۰ هزار قطعه بچه ماهی شانک زردباله در آب‌های شهرستان عسلویه کرد. در مرحله دوم، زیستگاه‌های مصنوعی ساخته و به آب انداخته شد که برای اجرای این مرحله استعلام‌های لازم از سازمان‌های مرتبط حمل و نقل دریایی و جلوگیری از ایجاد مخاطرات برای مسیرهای دریایی اخذ شد.

در مرحله بعد قرار است آریاساسول ۱۳۰ هزار قطعه بچه ماهی شانک زردباله دیگر در آب‌های خلیج‌فارس در ساحل کنگان به آب بریزد. اجرای این پروژه ضمن احیای گونه در خطر ماهی شانک زردباله به احیای زیستگاه‌های دریایی در ساحل خلیج‌فارس منجر می‌شود که می‌تواند به تقویت ذخایر دریایی سایر گونه‌ها نیز کمک کند.

این موضوع می‌تواند به بهبود معیشت صیادان منطقه، بهبود محیط زیست دریایی و اقتصاد دریامحور کمک کند. بر این اساس سازمان شیلات استان بوشهر ضمن قدردانی از شرکت پلیمر آریاساسول برای اجرای این پروژه، مدال افتخار، تندیس و لوح تقدیر به‌عنوان الگویی ملی حفاظت از تنوع زیستی دریایی را به این شرکت اعطا کرد.

کرسی ملی یونسکو در همین راستا ضمن بررسی اقدامات انجام شده از سوی شرکت پلیمر آریاساسول، لوح تقدیر و تندیس برای حمایت آریاساسول از این گونه در خطر اهدا کرد. دریافت این لوح تقدیر دستاوردی بزرگ است که به‌عنوان یک موفقیت ملی برای کشور و نشانه‌ای از توانمندی صنعت ایران در هم‌افزایی با محیط‌زیست، در سطح بین‌المللی به ثبت رسید.

اجرای این طرح گامی ارزشمند همسو با مسوولیت‌های اجتماعی صنعت در قبال محیط زیست دریایی و بازسازی ذخایر آبزیان خلیج فارس محسوب می‌شود. این پروژه مصداقی از همکاری مؤثر در اهداف توسعه پایدار و حفاظت از سرمایه‌های طبیعی کشور است.

نوشته <ul> <li> <h6>آریاساسول به زیست‌مندان خلیج فارس زندگی دوباره می‌بخشد؛</h5> </li> <li><strong>استقرار زیستگاه‌های مصنوعی دریایی در عسلویه و کنگان</strong></li> </ul> اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.

 گویای خبر – در دنیای امروز که ارتباطات، اطلاعات و روایتگری به عنصری حیاتی در شکل‌گیری افکار عمومی و تصمیم‌گیری‌های اجتماعی و اقتصادی تبدیل شده، هر فرد به‌نوعی یک رسانه مستقل است. در این عصر نوین که هر شخص از طریق ابزارهای دیجیتال و شبکه‌های اجتماعی به یک عامل تأثیرگذار تبدیل شده، کارکنان شرکت‌های بزرگ صنعتی همچون فولاد مبارکه نقش ویژه‌ای در انتقال حقیقت و روایت شفاف دستاوردهای سازمان خود دارند. در این راستا، مسوولیت تنها به مدیران ارشد یا رسانه‌های جمعی محدود نمی‌شود، بلکه تک‌تک کارکنان می‌توانند و باید به‌عنوان سفیرانی از درون سازمان، حقایق و تلاش‌های خود را به اطلاع جامعه برسانند.

امروز، در دنیایی که جنگ روایت‌ها در آن حاکم است، شفافیت در بیان واقعیات و تلاش‌ها از اهمیت زیادی برخوردار است. درحالی‌که فشارهای اقتصادی و تحریم‌ها کشور را در شرایط پیچیده‌ای قرار داده، به‌جاست که کارکنان فولاد مبارکه نقش بی‌بدیل خود را در مقابله با روایت‌های نادرست و ایجاد فضای مثبت در جامعه ایفا کنند. در شرایطی که رسانه‌های مختلف تلاش دارند تصاویری مغایر با واقعیت‌ها به نمایش بگذارند، وظیفه ما در این گروه این است که با قدرت و صداقت از حقانیت تلاش‌ها و دستاوردهای خود دفاع کنیم و به شکلی شفاف، خدمات و دستاوردهای گروه فولاد مبارکه را در اختیار جامعه قرار دهیم.

رهبر معظم انقلاب اسلامی همواره بر ضرورت جهاد تبیین تأکید داشته‌اند، مفهومی که نه‌تنها در حوزه‌های اجتماعی و سیاسی، بلکه در عرصه‌های اقتصادی و صنعتی نیز اهمیت ویژه‌ای دارد. کارکنان فولاد مبارکه، به‌عنوان بخشی از بدنه بزرگ صنعتی کشور، باید با بهره‌گیری از این راهبرد، نه‌تنها دستاوردهای گروه را اطلاع‌رسانی کنند، بلکه به‌عنوان مبلغانی برای گفتمان انقلاب اسلامی در این شرایط بحرانی عمل کنند. آن‌ها باید با صداقت و شجاعت، در برابر مشکلات اقتصادی و فشارهای تحریمی، واقعیت‌های مثبت و دستاوردهای کم‌نظیر خود را به گوش همگان برسانند.

در شرایط کنونی، جهاد تبیین، که به‌وضوح مورد تأکید رهبر انقلاب است، برای کارکنان فولاد مبارکه به معنای حضور فعال در عرصه‌های مختلف اطلاع‌رسانی و ایجاد امید در دل‌هاست. کارکنان این گروه، به‌عنوان نیروهای انسانی در قلب صنعت کشور، باید با حفظ یکپارچگی و شفافیت در اطلاع‌رسانی، نه‌تنها به تقویت روحیه همبستگی ملی کمک کنند، بلکه در ارتقای اعتبار و اعتماد عمومی نیز سهمی بزرگ داشته باشند. وظیفه ما این است که با بیان دقیق و شجاعانه واقعیت‌ها، زمینه را برای امیدآفرینی در جامعه فراهم کنیم.

در این مسیر، کارکنان فولاد مبارکه نه‌تنها در عرصه صنعت و تولید، بلکه به‌عنوان پیشگامان جهاد فرهنگی در صحنه حضور دارند. آن‌ها با آگاهی از نقش خود در تغییر نگرش‌ها و تقویت فرهنگ سازمانی و ملی، می‌توانند پیام‌رسانان امید، پیشرفت و تحقق اهداف انقلاب اسلامی باشند. ما به‌عنوان کسانی که در این گروه بزرگ مشغول به کاریم، باید به مسوولیت خود را در بیان حقیقت، تقویت همبستگی و گسترش دستاوردهای عظیم فولاد مبارکه در ابعاد مختلف، متعهد باشیم.

در سال‌های اخیر، فولاد مبارکه موفقیت‌های چشمگیری در عرصه‌های مختلف کسب کرده است که از آن جمله می‌توان به تولید انواع محصولات فولادی با استانداردهای بین‌المللی و انجام پروژه‌های عظیم زیربنایی مانند نورد گرم ۲، انتقال آب به استان اصفهان و توسعه نیروگاه‌های جدید اشاره کرد. این دستاوردها نه‌تنها به رشد صنعت فولاد کشور کمک کرده، بلکه در عرصه اشتغال‌زایی، بهبود زیرساخت‌های ملی و حمایت از زیرساخت‌های اجتماعی و فرهنگی نیز تأثیرات مثبتی داشته است. این موفقیت‌ها نتیجه تلاش بی‌وقفه تمامی کارکنان، از مدیران ارشد تا کارکنان خط تولید است که با همدلی و انگیزه بالا برای رشد و توسعه کشور گام برداشته‌اند.

با امید به آینده‌ای روشن‌تر، این مسوولیت بزرگ را به دوش می‌کشیم و با ایمان به دستاوردهای خود، گامی مؤثر در راستای تعالی و پیشرفت کشور برمی‌داریم.

نوشته کارکنان گروه فولاد مبارکه؛ رسانه‌های شفاف در جهاد تبیین و روایتگری دستاوردها اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.

گویای خبر – محدودیت‌های انرژی و سیاست‌های ارزی، علاوه بر کاهش تولید و سودآوری، کل زنجیره صنایع وابسته را فلج کرده و پیامدهای اقتصادی و اجتماعی گسترده‌ای ایجاد کرده است.

صنعت فولاد ۵.۵٪ تولید ناخالص داخلی کشور را تشکیل می‌دهد و بیش از دو میلیون و ۵۰۰ هزار شغل مستقیم و غیرمستقیم در زنجیره فولاد و صنایع وابسته مانند ساختمان، خودرو، لوازم خانگی و شرکت‌های نوردی ایجاد کرده است.

طی چهار دهه، تولید فولاد ایران از ۱.۸ میلیون تُن در سال ۱۳۵۷ به ۳۱.۴ میلیون تُن در سال ۱۴۰۳ رسیده و طی هفت سال متوالی جایگاه دهم جهان حفظ شده است؛ اما فاصله ۵.۸ میلیون تُن با رتبه هفتم جهانی نشان می‌دهد با مدیریت درست، ارتقای جایگاه ممکن است.

محدودیت‌های انرژی، عامل اصلی بحران است: برق از ۸۷۰ ریال به ۲۰.۲۰۰ ریال افزایش یافته (۲۲ برابر) و گاز از ۲.۸۷۰ به ۴۰.۱۲۱ ریال رسیده (۱۴ تا ۱۸ برابر). قیمت گاز برای فولاد ایران ۱۷.۳ سنت است، سه برابر رقبا در منطقه (۶ سنت). سهم مصرف برق فولاد تنها ۶٪ و سهم درآمد صنعت برق ۱۵٪ است؛ در بخش گاز، سهم مصرف ۵٪ و سهم درآمد شرکت گاز ۳۱٪ است. افزون بر این، هزینه نیروی انسانی تحمیل‌شده به فولادسازان حدود ۱۰ برابر استاندارد جهانی است و تحریم‌ها حداقل ۵٪ کاهش قیمت صادراتی و ۲۰ دلار ضرر به هر تن برای تولیدکنندگان ایجاد کرده‌اند.

ین محدودیت‌ها و سیاست‌های ارزی باعث شده سهم فولاد از صادرات غیرنفتی از ۱۶٪ به ۱۱٪ کاهش یابد و ۱.۵ میلیارد دلار ارزآوری از دست برود. حاشیه سود شرکت‌های بزرگ بورسی فولاد از ۳۳٪ به ۱۲٪ سقوط کرده و شرکت‌های کوچک در آستانه تعطیلی یا تولید سر به سر قرار دارند. نتیجه این بحران، تهدید جایگاه دهم جهان، کاهش درآمد ناخالص ملی و تهدید میلیون‌ها شغل است.

راهکارهای فوری و ضروری برای جلوگیری از فروپاشی: اصلاح مقررات ارزی و اجازه عرضه ارز صادراتی کل زنجیره فولاد در تالار دوم بازار توافقی، رفع محدودیت‌های انرژی و تشویق سرمایه‌گذاری در نیروگاه‌های خودتأمین، حذف عوارض صادراتی و بازگرداندن معافیت‌های مالیاتی، بازنگری زیرساخت‌ها و مدیریت چالش‌های انرژی.

با اجرای این اقدامات، صنعت فولاد ایران می‌تواند سالانه ۱۰ میلیارد دلار ارزآوری ایجاد کرده، از فروپاشی اشتغال و اقتصاد ملی جلوگیری کند و مسیر رسیدن به رتبه هفتم جهانی را هموار نماید.

نوشته <ul> <li> <h6>یادداشت محمد جامعی، مدیر روابط عمومی شرکت فولاد خوزستان</h5> </li> <li><strong>فروپاشی در راه است؛ صنایع فولاد و اقتصاد ملی ایران تحت فشار بی‌سابقه</strong></li> </ul> اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.

گویای خبر –  اما پس از استقلال انجمن، آفتی به نام مصلحت‌گرایی فردی و رابطه‌محوری وارد بدنه تصمیم‌گیری شد.

مدیریت جدید انجمن، بدون پیشینه مؤثر در جوجیتسو و بدون کسب مدال معتبر جهانی، کوشید با تکیه بر عناوین غیرشفاف و ادعاهای سازمانی برای خود جایگاهی ایجاد کند؛ ادعاهایی مانند انتساب به مقامات نظامی یا عناوینی که صحت آن‌ها از اساس محل سؤال است. همین تصویرسازی‌ها زمینه را برای جلب حمایت‌های اداری فراهم کرد و در نهایت مدیریت این رشته مهم به فرد و گروهی واگذار شد که فاقد پشتوانه فنی لازم بودند.

هزینه‌هایی که صرف پیشرفت نشد

وجود دفتر انجمن با دو کارمند، حقوق‌های بالا، پاداش‌های سلیقه‌ای و مخارج ثابت در حالی ادامه دارد که بسیاری از ورزشکاران حتی از حداقل حمایت فنی و تجهیزاتی بی‌بهره هستند. مبالغی که طی این مدت صرف تبلیغات، رزومه‌سازی و ایجاد ظاهر «پرکار» شده، نه‌تنها به توسعه رشته کمک نکرده، بلکه فاصله‌ای عمیق بین مدیریت و بدنه ورزش ایجاد کرده است.

اگر قرار بود این مجموعه، استقلال و هویت واقعی داشته باشد، بهتر بود عنوانی شفاف و رسمی برای آن در وزارت ورزش ثبت می‌شد؛ نه آنکه ساختار فعلی با عنوان نامشخص، بار مالی و تشکیلاتی را بیش از پیش بر دوش ورزشکاران بگذارد.

ناکامی ریاض ۲۰۲۵؛ نشانه‌ای از بحران ساختاری

نباید تصور کرد که شکست‌های ریاض یک اتفاق مقطعی یا نتیجه اشتباهات فنی محدود بوده است. این ناکامی پی‌درپی ادامه همان روند نادرست مدیریتی است؛ روندی که:

– ظرفیت‌ها و پیشکسوتان رشته‌های مادر جوجیتسو را نادیده گرفت

– مربیان کارآزموده و تیم‌های متخصص را کنار گذاشت

– به جای تقویت سبک‌های داخلی، مسیر حذف و تضعیف آن‌ها را دنبال کرد

– ساختار تصمیم‌گیری را از فنی به تبلیغاتی تغییر داد

نتیجه این رویکرد، حذف تدریجی چهره‌های باارزش و میدان دادن به نفراتی است که تجربه و سابقه لازم برای مدیریت فنی این رشته را ندارند.

نقش مشاورانی که مسوولیت‌پذیر نیستند

یکی از چالش‌های مهم، حضور برخی بازنشستگان وزارت ورزش به‌عنوان مشاور در انجمن است. مشاورانی که بیشتر نگاه اداری داشته و گاهی تصمیم‌هایشان نه به نفع جوجیتسو، بلکه برای منافع شخصی، ارتباطات بیرونی یا حتی آینده فرزندان‌شان در خارج از کشور بوده است.

توصیه‌های این گروه ـ که هیچ مسوولیت مستقیم در نتایج فنی ندارند ـ عملاً ساختار تصمیم‌گیری را منحرف کرده و بر روند افت کیفی تأثیر منفی گذاشته است. چنین مداخلاتی نه به نفع ورزشکاران است و نه به سلامت مدیریتی رشته کمک می‌کند.
راه نجات جوجیتسو ایران چیست؟

راه‌حل روشن و مشخص است:

– سپردن مدیریت انجمن به یک فرد بی‌طرف، متخصص و دارای سوابق معتبر

– تدوین و ثبت یک هویت سازمانی و لوگوی مستقل برای انجمن

– بازگشت به مسیر تخصص‌محوری و کاهش مداخله‌های غیرورزشی

– بهره‌گیری واقعی از ظرفیت پیشکسوتان، مربیان برجسته و تیم‌های فنی

– ایجاد شفافیت مالی و پایان دادن به هزینه‌های غیرضروری

تا زمانی که مدیریت فعلی با ساختار غیرتخصصی و تصمیم‌گیری شخص‌محور باقی بماند، فاصله میان مدیران و مربیان بیشتر خواهد شد و آسیب‌های جبران‌ناپذیری به بدنه جوجیتسو کشور وارد خواهد شد. این یعنی پایان اقتدار یک رشته که روزی قهرمان آسیا بود.

نوشته <ul> <li> <h6>وقتی مدیریت، جای تخصص را گرفت</h5> </li> <li><strong>جوجیتسو ایران در هاله‌ای از ابهام</strong></li> </ul> اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.

گویای خبر – توسعه نوآوری و بومی‌سازی فناوری در صنایع بزرگ، به‌ویژه صنعت فولاد، افزون بر آن‌که یکی از عوامل رشد اقتصادی به شمار می‌آید، تضمینی برای استقلال فناوری، تاب‌آوری صنعتی و تحقق گفتمان ایران‌ساخت است. در چشم‌انداز توسعه ملی، صنعتی که بتواند نیازهای فناورانه خود را با تکیه بر ظرفیت داخلی تأمین کند، از موقعیتی ممتاز برخوردار خواهد بود.

فولاد مبارکه، بزرگ‌ترین شرکت فولادی کشور، طی سال‌ها تلاش مستمر، جایگاه ویژه‌ای در حوزه فناوری و نوآوری کسب کرده است. این شرکت با سرمایه‌گذاری در تحقیق و توسعه، بهره‌گیری از نیروی انسانی متخصص و ایجاد زیرساخت‌های فناورانه، به پیشران صنعت کشور در حوزه ایران‌ساخت تبدیل شده است. عملکرد فولاد مبارکه در توسعه فناوری‌های داخلی و حمایت از اکوسیستم نوآوری، نمونه‌ای بارز از تعهد به خودباوری و ارتقای توان صنعتی کشور است.

فولاد مبارکه به‌حق و به‌شایستگی، بر اساس عملکرد خود، پیشروترین شرکت صنعتی کشور شناخته می‌شود و نقش محوری در مسیر فناوری و نوآوری، به‌ویژه در حوزه صنعت ایفا می‌کند. این شرکت از طریق تأسیس «شرکت پشتیبانی و توسعه فناوری و نوآوری فولاد مبارکه» جهت راه‌اندازی نهادهای نوآورانه اقدام کرده است. این شرکت وظیفه دارد پروژه‌های فناورانه را شناسایی و از شرکت‌های دانش‌بنیان حمایت مالی کند و سازوکار تجاری‌سازی فناوری‌های جدید را فراهم آورد. به عبارت دیگر، مبارکه فراتر از تولید سنتی فولاد، در حال ساختن یک زیست‌بوم فناوری است که پژوهش، نوآوری و صنعت را به هم پیوند می‌دهد.

یکی از ارکان مهم این اکوسیستم، «صندوق سرمایه‌گذاری خطرپذیر فولاد مبارکه» است که به‌منظور سرمایه‌گذاری بر شرکت‌های دانش‌بنیان و پروژه‌های راهبردی نوآورانه تأسیس شده است. این صندوق رکنی اساسی در تحول زیست‌بوم نوآوری صنعتی است و با سرمایه‌گذاری هدفمند، زمینه رشد استارت‌آپ‌ها و نوآوری‌های فناورانه را در صنعت فولاد تسهیل می‌کند. همچنین، فولاد مبارکه با راه‌اندازی «مرکز توسعه کسب‌وکار صنعت 4.0» از طریق همکاری با دانشگاه تهران، بستری برای توسعه فناوری‌های نسل چهارم صنعتی فراهم کرده است. این مرکز، با تمرکز بر اینترنت اشیا، هوش مصنوعی و هوشمندسازی تولید، به‌عنوان نقطه اتصال دانشجویان، پژوهشگران و شرکت‌های فناور عمل می‌کند.

فولاد مبارکه با فراهم کردن بسترهای پژوهشی و آموزشی گسترده، به‌نوعی یک دانشگاه صنعتی بزرگ شناخته می‌شود. این شرکت محیطی برای توسعه مهارت‌های تخصصی، آموزش نیروی انسانی و انتقال دانش فنی به متخصصان صنعت ایجاد کرده است. تجربه و توان علمی موجود در مجموعه، به افزایش تاب‌آوری و پیشتازی شرکت در مسیر فناوری‌های نوین کمک کرده و آن را به الگویی برای سایر صنایع کشور تبدیل ساخته است.

حمایت از پژوهش و نیروی انسانی نیز در گفتمان فناوری مبارکه نقش اساسی دارد. فولاد مبارکه با همکاری بسیاری از دانشگاه‌های معتبر کشور، از پایان‌نامه‌های دانشجویی و هسته‌های پژوهشی حمایت می‌کند تا حلقه ارتباط بین دانشگاه و صنعت را تقویت کند. به‌یقین چنین سیاستی به تربیت نیروی متخصص و توسعه دانش فنی در صنعت کمک شایانی می‌کند.

این فعالیت‌ها در مجموعه نشان‌دهنده این است که فولاد مبارکه به‌خوبی نقش «هاب نوآوری صنعتی» را بر عهده گرفته است. ایجاد نهادهای سرمایه‌گذاری خطرپذیر، مراکز پژوهشی، همکاری با دانشگاه‌ها و شرکت‌های دانش‌بنیان، همگی به یک هدف منتهی می‌شوند: همگام شدن صنعت فولاد با موج نوآوری جهانی و کاهش وابستگی به فناوری‌های وارداتی.

برنامه‌های آتی فولاد مبارکه بر استفاده از فناوری‌های نوین، هوش مصنوعی، اینترنت اشیا و راهکارهای سبز صنعتی متمرکز است. توسعه پژوهش، همکاری با دانشگاه‌ها و مراکز علمی و ایجاد زیست‌بوم نوآورانه، این شرکت را به الگویی برای مفهوم «ایران‌ساخت» و پیشتاز نوآوری در صنعت کشور تبدیل کرده است. چنین چشم‌اندازی تضمین می‌کند که فولاد مبارکه علاوه بر تولید، موتور توسعه فناورانه و ارزش‌آفرینی پایدار برای صنعت و اقتصاد ایران باقی بماند.

شایان ذکر است روز «نوآوری و فناوری ایران‌ساخت» فرصتی طلایی برای تأکید بر اهمیت توسعه فناوری داخلی در صنعت و تشویق به گسترش اکوسیستم نوآوری است. فولاد مبارکه با خلق زیرساخت‌های نوآورانه و طراحی مدل حمایت از شرکت‌های دانش‌بنیان، خود را به‌عنوان پیشتاز این عرصه تثبیت کرده است. آینده‌ای که در آن فناوری، تولید و دانش درهم‌تنیده‌اند، تنها با استمرار این تلاش‌ها و هم‌افزایی صنعت با دانشگاه امکان‌پذیر خواهد بود.

نوشته <ul> <li> <h6>یادداشت هادی نباتی نزاد مدیر روابط عمومی فولاد مبارکه؛</h5> </li> <li><strong>فولاد مبارکه؛ کانون نوآوری و فناوری ایران‌ساخت</strong></li> </ul> اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.

گویای خبر – فولاد خوزستان نشان داد که دیگر تنها یک تولیدکننده بزرگ فولاد نیست؛ بلکه در حال تبدیل‌شدن به بازیگری است که بخشی از حل مساله صنعت فولاد کشور را برعهده گرفته است.

رونمایی از پروژه عظیم وین‌فنس– مهم‌ترین طرح زیست‌محیطی این صنعت در ایران – نقطه اوج این پیام بود. پروژه‌ای که نه یک الزام صنفی، بلکه سرمایه‌گذاری استراتژیک روی «پایداری عملیات» محسوب می‌شود. اجرای سه‌هزار متر تور فلزی مقاوم در برابر باد تا ارتفاع ۲۸ متر بر محوطه‌ای ۳۷ هکتاری، نشان می‌دهد نگاه فولاد خوزستان به محیط‌زیست، بخشی از صورت‌ مساله بهره‌وری، مجوزهای اجتماعی و آینده تولید فولاد در کشور است. این پروژه به گفته مدیران شرکت، معادل تجربه‌های آمریکا، استرالیا و برزیل است و برای اولین‌بار در ایران اجرا شده، در واقع تأکید می‌کنند که صنعت فولاد ایران بدون ارتقای استانداردهای زیست‌محیطی، محکوم به محدودیت بیشتر خواهد شد.

در کنار این پروژه، معرفی طرح بازیابی آب هیدروسیکلون‌ها و افزایش ۱۵۰ تا ۲۰۰ مترمکعبی ظرفیت تولید آب صنعتی در روز، پیام دوم حضور فولاد خوزستان را برجسته کرد: مدیریت منابع کمیاب. در شرایطی که سهم مصرف آب این شرکت تنها ۰.۲ درصد از دبی کارون است، بازهم تأکید بر کاهش برداشت و بهبود بازچرخانی، نشان می‌دهد که منطق تصمیم‌سازی در این مجموعه از «توجیه مصرف» عبور کرده و وارد مرحله «کاهش حساسیت و ریسک محیطی» شده است.

اما بخش سوم حضور فولاد خوزستان در متافو ۱۴۰۴، جنبه تاکتیکی نداشت؛ بُعد ساختاری داشت. امضای سه تفاهم‌نامه برای تشکیل کنسرسیوم «تاپ» و توسعه همکاری فناورانه میان شرکت‌های فنی–مهندسی وابسته به گروه فولاد خوزستان و شرکای صنعتی، به معنای رسمی‌کردن همان چیزی است که صنعت فولاد سال‌ها از آن محروم بوده: تمرکز دانش، هم‌افزایی توان طراحی، کاهش وابستگی به واردات و ایجاد یک زنجیره مستقل تأمین تکنولوژی. این اقدام، همان حلقه مفقوده‌ای است که بسیاری از شرکت‌ها توان تعریف آن را ندارند؛ بازیگری که به‌جای خرید قطعه و تکنولوژی، برای خلق آن شبکه‌سازی می‌کند.

در همین چارچوب، سخنان معاون خرید فولاد خوزستان درباره اختلال‌های جدی در ثبت سفارش، دوگانگی میان مسیر تولیدکننده و بازرگان، ریسک‌های نقدینگی و اثرات کژکارکردی در زنجیره مواد اولیه، نکته‌ای کلیدی را گوشزد کرد: صنعت فولاد امروز، بیش از کمبود تجهیز یا فناوری، قربانی ناهماهنگی سیاستی و سازوکارهای ناکارآمد اداری است. تا زمانی که صادرات مواد اولیه بدون ضابطه ادامه یابد و مسیر واردات تجهیزات حیاتی دشوارتر از مسیر واردات کالای غیرضروری باشد، سرمایه‌گذاری‌هایی مانند پروژه شادگان یا وین‌فنس، نمی‌توانند اثر واقعی خود را بر اقتصاد ملی بگذارند.

متافو ۱۴۰۴ برای این شرکت، فرصتی بود برای اعلام این پیام که توسعه صنعتی را با حفظ محیط زیست، تقویت فناوری، اتخاذ رویکردهای استراتژیک و اصلاح ساختارهای تصمیم‌گیری ممکن می داند.

اگر سیاست‌گذاران اقتصاد و انرژی کشور نیز این سیگنال را جدی بگیرند، تجربه امسال فولاد خوزستان می‌تواند نمونه‌ای از شکل‌گیری یک مدل جدید در مدیریت صنعتی باشد؛ مدلی که در آن تولید، محیط‌زیست، انرژی، نوآوری و صادرات نه در تقابل، بلکه در امتداد هم قرار می‌گیرند.

نوشته <ul> <li> <h6>یادداشت محمد جامعی، مدیر روابط عمومی شرکت فولاد خوزستان </h5> </li> <li><strong>فولاد خوزستان در متافو ۱۴۰۴؛ بیانیه عملگرایی در نمایشگاه بزرگان صنعت فولاد ایران</strong></li> </ul> اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.