به گزارش  گویای خبر، خانم دکتر الهام نصرت نظامی مدیر موزه خط و کتابت میرعماد در گفت‌وگو با خبرنگار گویای خبر گفت: در این نمایشگاه تعداد ۹۴ اثر خوشنویسی برجسته و فاخر استاد یدالله کابلی خوانساری و دوتن از شاگردان ایشان استاد محمد حیدری و استاد علی اکبر رضوانی با حضور پیش‌کسوتان و اساتید و هنرمندان به نمایش در خواهد آمد.

بر اساس این گزارش، استاد یدالله کابلی خوانساری یکی از تاثیرگذارترین هنرمندان معاصر است که با پدید آوردن شیوه‌ای تلفیقی در خط شکسته توانسته است بسیاری از نیازهای جامعه هنری امروز را جواب‌گو باشد. استاد یدالله کابلی متولد 1329 هجری شمسی در خوانسار است که  فعالیت‌های رسمی خوشنویسی خود ار از سال 1347 آغاز نموده است.

وی خط نستعلیق را حدود سه سال در نزد استاد شادروان سید حسن میرخانی آموخت. با همت استاد کابلی خط شکسته مجدد احیا شد و  بعدا آموزش این هنر اصیل در دستور کار انجمن خوشنویسان قرار گرفت.

از اساتید شکسته‌نویس گذشته می‌توان استاد درویش عبدالمجید – خورشید پرفروغ و بی‌غروب شکسته‌نویسی – را نام برد که بعد از آن میرزا حسن اصفهانی، محمدرضا اصفهانی، میرزا کوچک اصفهانی، محمدعلی شیرازی و نهایتا سید گلستانه را نام برد که پل ارتباطی بین نسل گذشته با دوران معاصر بود. استاد کابلی از جمله نادر هنرمندانی است که نه تنها نسوخ ذوق هنری افراد را در شیوه نگارش را نفی نمی‌کند بلکه چنان‌چه بدعت‌ها خارج از اصول و قواعد مقبول نباشد، یکی از نقاط قوت خط می‌داند و همین نگرش باعث شده که سبک وی، شمایل شکسته‌نویسی را به سر حد اعلی برساند و همین باعث احیای دوباره خط و گرایش جوانان امروز به این خط شده است.

گفتنی است، مراسم افتتاح نمایشگاه شرح شوق روز جمعه 7 دی‌ماه سال جاری ساعت 11 صبح می‌باشد و علاقه‌مندان می‌توانند تا بیست‌ویکم دی‌ماه در مجموعه فرهنگی تاریخی سعدآباد (موزه خط و کتابت میرعماد) از این نمایشگاه بازدید کنند.

نوشته نمایشگاه خوشنویسی «شرح شوق» 7 دی‌ماه در موزه میرعماد افتتاح می‌شود اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.

به گزارش گویای خبر، بیمه تجارت‌نو در کارنامه هفت‌ماهه خود در سال ۱۴۰۳، نشان داد که توانسته است رکورد جدیدی در زمینه فروش و بهبود شاخص‌های عملکردی خود ثبت کند. بر اساس گزارش روابط عمومی این شرکت، علت اصلی این موفقیت، افزایش قابل توجه در درآمدها و اصلاحات هوشمندانه در پرتفوی بیمه‌ای است.
*بیمه تجارت‌نو: تحولی در سودآوری و مدیریت مالی
شرکت بیمه تجارت‌نو در نیمه اول سال 1403 شاهد یک دگرگونی چشمگیر در نتایج مالی خود بوده است. پس از مواجهه با زیان در سال‌های گذشته، این شرکت موفق شده است گام‌های مثبتی در جهت بهبود عملکرد خود بردارد.
در حالی که درآمد بیمه تجارت ‌نو از محل صدور بیمه‌نامه‌ها در سال گذشته ۳۵ هزار و ۲۴۹ میلیارد ریال بوده، با گذشت تنها ۷ ماه از سال جاری، این رقم به ۴۳ هزار و ۵۶۶ میلیارد ریال رسیده است. این بدان معناست که شرکت موفق به دستیابی به رشد ۱۲۷ درصدی در فروش شده است. این افزایش در فروش به ویژه در بخش بیمه‌های زندگی مشهود است، که ۴۹ درصد از کل ارزش بیمه‌نامه‌های صادرشده را به خود اختصاص داده است.
علاوه بر این، نسبت خسارت بیمه تجارت نو نیز به نحوی مطلوب مدیریت شده است، به طوری که این نسبت از ۷۶ درصد به ۳۹ درصد کاهش یافته است. این کاهش نشان‌دهنده بهبود مدیریت ریسک و تسریع در پرداخت خسارت‌ها بوده که به نوبه خود سبب شده است سهامداران این شرکت، کوچکی زیان‌های گذشته را فراموش کرده و به سودهای شگفت‌انگیز امیدوار شوند.
از سوی دیگر، تراز عملیاتی مثبت ۱۵۸ درصدی این شرکت در پایان هفت ماه اول سال، امیدواری‌های زیادی را در دل سهامداران ایجاد کرده است و همین اصلاحات باعث شد تا سهامداران بنو که سال گذشته به ازای هر سهم با زیان ۱۱۰۹ ریالی مواجه شده بودند اکنون نظاره‌گر تبدیل زیان به سود و شناسایی ۲۴۰ ریال سود به ازای هر سهم باشند و پیش‌بینی می‌شود که در پایان سال ۱۴۰۳، سهامداران «بنو» از ثروت‌افزایی پایدار بهره‌مند شوند.
*روند کاهش زیان و افزایش سود
عملکرد مالی بیمه تجارت‌نو در سال‌های اخیر نشان‌دهنده تلاش‌های موثر در مدیریت هزینه‌ها و افزایش درآمدها است. بر اساس گزارش منتشر شده در کدال، در نیمه اول سال 1402، این شرکت با زیان 1,310 ریال به ازای هر سهم روبه‌رو بود که این زیان در 9 ماهه 1402 به 1,160 ریال کاهش یافت و سپس به 1,080 ریال در پایان سال مالی 1402 رسید. به نظر می‌رسد این روند کاهش زیان، به تلاش‌های جدی مدیریت جدید برای کنترل هزینه‌ها و بهینه‌سازی عملیات بیمه‌گری مرتبط است. در 3 ماهه نخست سال 1403، شرکت برای اولین بار پس از مدت‌ها موفق به ثبت 121 ریال سود به ازای هر سهم شد. این روند صعودی در 6 ماهه اول 1403 نیز همچنان صعودی ادامه یافت و سود هر سهم به 240 ریال افزایش یافت. این روند تدریجی بهبود نشان‌دهنده تاثیرات مثبت مدیریت جدید و اقدامات اجرایی در کنترل هزینه‌ها، افزایش درآمدها و مدیریت ریسک‌های مرتبط با عملیات بیمه‌ای است.
افزایش حق بیمه‌های صادره با چاشنی بیمه‌های زندگی و البته مدیریت مطلوب ریسک باعث بهبود شاخص نسبت و ضریب خسارت شده و افزایش ۵۴۱ درصدی درآمد سرمایه‌گذاری از محل منابع بیمه‌ای و سایر درآمدها در نیمه اول سال هم نشان‌دهنده خروج «بنو» از زیان انباشته به ارث رسیده از دوران مدیریت گذشته است.
*چشم‌انداز آینده
در مجموع، بیمه تجارت ‌نو با بهبود چشمگیر در عملکرد خود و مدیریت مناسب منابع، در مسیر دستیابی به اهداف بلندمدت خود قرار دارد و می‌تواند به عنوان مدلی از پیشرفت در صنعت بیمه در نظر گرفته شود.
با توجه به روند مثبت افزایش سود، انتظار می‌رود که این شرایط به افزایش ارزش سهام بیمه تجارت ‌نو در بازار سرمایه منجر شود. بهبود مستمر در کنترل هزینه‌ها و افزایش حق بیمه‌های صادره، موجب تقویت اعتماد سهامداران و افزایش اقبال به این شرکت خواهد شد.

نوشته بیمه تجارت‌نو؛ قدمی مستحکم به سوی آینده‌ای درخشان اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.

به گزارش گویای خبر، مهندس حسین مختاریان، مدیرعامل شرکت قطعات گلدیران نوین در حاشیه بیست‌وچهارمین نمایشگاه صنعت لوازم خانگی در گفت‌وگو با خبرنگار گویای خبر گفت: شرکت قطعات گلدیران نوین، فعالیت رسمی خود را از سال ۱۴۰۲ آغاز کرد. ولیکن قبلا به عنوان یک کسب و کار، در دل خدمات پس از فروش شرکت گلدیران فعالیت می‌‌کرد.  

وی افزود: ما به دلیل این که تولید داخل رو به رشد است و برای این که تولید رونق پیدا کند به مواد اولیه، به ویژه در لوازم خانگی، به کمپرسور یخچال، موتور جاروبرقی، گازهای مولد که در داخل کشورمان تولید نمی‌شود، نیاز داریم. در نتیجه تصمیم گرفتیم این مجموعه را از مجموعه خدمات پس از فروش شرکت گلدیران، جدا کنیم. 

مهندس مختاریان بیان کرد: در حال حاضر با حدود ۸۰ کارخانه فعال همکاری داریم. یعنی به آنها کمپرسور یخچال می‌دهیم، یا موتور جاروبرقی یا گاز مولدشان را تامین می‌کنیم. حتی گازهای مولد یا کمپرسورهای شرکت صنایع گلدیران را ما تامین می‌کنیم. که در حال حاضر فعالیت خوبی را داریم. 

همچنین با توجه به این که عموما منطقه شهر تبریز، به واسطه صنعتی بودنش، تعداد کارخانه‌هایی که تولید یخچال دارند، زیاد هستند، کمپرسور مورد نیازشان را از شرکت ما تهیه می‌کنند.

مهندس مختاریان در خصوص برنامه‌های آتی شرکت گفت: برنامه‌های آتی شرکت قطعات گلدیران نوین این است که به عمق تولید وارد شود. یعنی برای تولید هم برنامه‌ریزی داشته باشیم. باید به سمت این که موتور جاروبرقی را هم تولید کنیم برویم، اگر این اتفاق بیفتد – که اتفاق خوبی هم هست- می‌توانیم موتور جاروبرقی را به واحدهای تولیدی عرضه کنیم.

وی در مورد واردات قطعات گفت: در حال حاضر از کشورهای کره‌‌جنوبی، چین، امارت و بعضی اوقات از ترکیه، قطعات را وارد می‌کنیم. این قطعات وارد شده، علاوه بر شرکت گلدیران در سایر شرکت‌ها توزیع می‌شود. 

همچنین کشورهای حاشیه خلیج‌فارس مثل عراق، افغانستان، کشورهای حوزه شمال دریای خزر همگی قطعات را با قیمت‌های بسیار مناسب خریداری می‌کنند.

مدیرعامل شرکت قطعات گلدیران نوین در خصوص هدف از حضور در نمایشگاه هامکس ۱۴۰۳ گفت: هدف ما این است که خودمان را بیشتر به بازار مصرف نزدیک کنیم و توانمندی‌های شرکت را به بازدیدکنندگان و مصرف‌کنندگان معرفی کنیم.

با توجه به فاصله قیمتی در زمان‌ها و مکان‌های مختلف، که اختلاف بسیاری هم دارد و بحث دلال‌ها و واسطه‌گری مطرح هست، امیدواریم بتوانیم این روند را به سمتی ببریم که دست واسطه‌گران را کوتاه کنیم و محصول به صورت مستقیم به دست مصرف‌کننده واقعی برسد.

نوشته برنامه آتی شرکت قطعات گلدیران نوین ساخت موتور جاروبرقی است اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.

به گزارش گویای خبر در ابتدای این نشست مهندس پاک‌بین، معاون بهره‌برداری شرکت فولاد خوزستان ضمن خیر مقدم به اصحاب رسانه و تسلیت حادثه غم‌بار کرمان، راهبرد اصلی شرکت فولاد خوزستان را بومی‌سازی عنوان کرد و گفت: حمایت از تولیدکنندگان و سازندگان داخلی در حال حاضر یک ضرورت برای صنعت فولاد کشور است و ما قطعا برای این که بتوانیم صنعت‌مان را سرپا نگه داریم و در این بستر حرکت کنیم و به مسیر خودمان ادامه دهیم نیاز داریم که احتیاجات‌مان را از داخل تأمین کنیم.

وی در این خصوص ادامه داد: این رویکرد به داخل را باید در مقابل تحریم‎‌های ظالمانه‌ای که به ناروا به کشور ما تحمیل شده است، داشته باشیم و این امر به ما کمک می‌کند که این تهدیدها را به فرصت تبدیل کنیم.

مهندس پاک‌بین ضمن اشاره به موضوع تحریم‌ها که موجب شد صنعت ما بتواند روی پا خود بیایستد گفت: در صنعت فولاد کشور، فولاد خوزستان جزو اولین‌ها در این ارتباط بوده است که توانست دین خود را به خوبی ادا نماید.

معاون بهره‌برداری فولاد خوزستان با اشاره به هدف این شرکت در زمینه بومی‌سازی گفت: در این راستا پروژه‌های مشترک با شرکت‌های دانش بنیان داشته‌ایم و در این خصوص از تجربه دانشگاه‌ها و نخبگان استفاده کرده‌ایم.

وی در ادامه به نقش پررنگ فولاد خوزستان در راه‌اندازی و بومی‌سازی اولین کارخانه تولید آهن اسفنجی در کشور اشاره کرد و گفت: در سال 1379 توسط کارشناسان ایرانی توانستیم این تکنولوژی را که در اختیار کشور آمریکا بود، در داخل بومی‌سازی نمایم.

مهندس پاک‌بین در ادامه افزود: ما در کنار بومی‌سازی توانستیم اشتغال‌زایی مستقیم و غیرمستقیم در کشور ایجاد کنیم و استمرار صنایع تولیدی‌مان را از طریق این زیرسازی‌ها تضمین کنیم و همچنین از خروج ارز از کشور جلوگیری نمایم و بخش قابل توجهی از ارزهایی که در تأمین نیازهایمان از کشور خارج می‌شد، در داخل مرزهای خودمان نگه داریم و همچنین بتوانیم با کشورهای خارجی وارد رقابت شویم و حتی به صادرات هم بپردازیم که برای ما ارزآوری خیلی خوبی داشته است.

وی در ادامه گفت: سیاست‌های فولاد خوزستان 4 محور اساسی دارد:

1- مدیریت متمرکز تأمین و خرید مواد اولیه شامل تجهیزات راهبردی در صنعت فولاد

2- توانمندسازی و حمایت از شرکت‌های سازنده داخلی

3- ارتباط مستمر با شرکت‌های سازنده داخلی و دانش بنیان و تعریف پروژه‌های مشترک

4- توسعه همکاری با مراکز علمی و دانش بنیان که شرکت فولاد سال‌هاست که با این مراکز همکاری نزدیک دارد.

معاون بهره‌برداری فولاد خوزستان با اشاره به بومی‌سازی 25 هزار قطعه در فولاد خوزستان گفت: مهم‌ترین دستاورد بومی‌سازی، سرمایه عظیم نیروی انسانی و دانش و مهارت فنی آنها بوده است که در این صنعت، توسعه پیدا کرده است.

وی همچنین به آمار بومی‌سازی از از سال 1400 تاکنون اشاره کرد و گفت: ما در این باز زمانی حدود 6704 کالا را بومی‌سازی کرده‌ایم. همچنین در سال 1400 توانستیم 822 کالا را بومی‌سازی و در سال 1401 نیز 734 کالا اعم از قطعه و تجهیزات مواد اولیه صنعت فولاد و در سال 1402 تاکنون، 400 کالا را برای اولین بار بومی‌سازی نمایم.

وی در پایان در خصوص صرفه‌جویی ارزی ناشی از بومی‌سازی گفت: در سال جاری تاکنون حدود 22 میلیون یورو توانستیم صرفه‎‌جویی ارزی داشته باشیم که این رقم در سال گذشته  20 میلیون یورو بوده است و تعداد سفارش کالاها به شرکت‌های دانش بنیان در 9 ماهه نخست امسال 174 مورد و در سال گذشته 235 مورد و در سال 1400 نیز 169 مورد کالا بوده است.

نوشته بومی‌سازی 25 هزار قطعه مرتبط با صنعت فولاد در شرکت فولاد خوزستان اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.

گویای خبر – در ابتدای این نشست حسین تنهایی، نائب رئیس شرکت صنایع گلدیران ضمن خیر مقدم به اصحاب رسانه به افزایش ضریب کیفیت و تنوع محصولات گلدیران اشاره و گفت: پیشنهاد ما این است که خبرنگاران از نزدیک از کارخانه تولید صنایع سیرجان و کاسپین دیدن کنند. وی در ادامه افزود: با برنامه‌ریزی درست این شرکت در برخی از اقلام به 70 درصد عمق تولید داخلی رسیده‌ایم و مشکلات تحریم‌ها موجب شده است که ما عمق تولیدات خود را افزایش دهیم و این امر باعث آینده‌‎نگری در شرکت می‌شود.

وی همچنین به موضوع صادرات محصولات به کشورهای همسایه و کشورهای اروپایی در آینده اشاره کرد و گفت: در مجموعه گروه توسعه گلدیران یکی از کارهای مهم، بحث بیمه لوازم خانگی است که تاکنون هیچ شرکت تولیدی در این زمینه ورود نکرده که این موضوع موجب آرامش خاطر به مردم و خریداران محصولات گلدیران می‌شود.

نائب رئیس شرکت صنایع گلدیران در ادامه با تاکید بر موضوع خدمات پس از فروش گفت: در حال حاضر 1000 شعبه خدمات پس از فروش در سراسر کشور داریم که 1600 نفر در این بخش فعالیت می‌کنند و همگی آموزش‌های لازم را دیده‌اند که رضایت مشتریان را فراهم نمایند.

وی در پایان از شرکای خارجی به منظور تامین قطعات تشکر کرد و افزود: خوشبختانه گلدیران نسبت به سال‌های گذشته رشد کیفی و عمق تولید خوبی داشته است.

در ادامه نشست خبری خانم میترا مهاجری، مدیر بازاریابی شرکت صنایع گلدیران گفت: شرکت گروه توسعه گلدیران به عنوان قلب گروه گلدیران معرفی شده که در واقع مدیریت گروه گلدیران و نظارت بر سایر شرکت‌های تحت نظر این گروه را بر عهده دارد.

مدیر بازاریابی شرکت صنایع گلدیران در ادامه افزود: در بین تمامی شرکت‌های زیر مجموعه گروه توسعه گلدیران، شرکت صنایع گلدیران، یکی از بزرگ‎‌ترین شرکت‌های این گروه است که تامین محصولات حوزه لوازم خانگی و صوتی – تصویری در این شرکت انجام می‌شود.

کامشاد فتحی، مدیر کسب و کار شرکت صنایع گلدیران در ادامه این نشست ضمن تشکر از همراهی اصحاب رسانه گفت: بدون شک یکی از موفقیت‌هایی که باعث شده، امروز نام گلدیران و نام جی پلاس ذهنیت خوبی را در بین مشتریان ما داشته باشد، تلاش و رسالتی است که تک تک عزیزان در رسانه‌های مختلف انجام می‌دهند و امیدواریم که این مسیر را با هم با موفقیت ادامه دهیم.

وی محصولات جی پلاس را به عنوان خانواده بزرگ گلدیران معرفی و افزود: امروز به عنوان بزرگ‌ترین زیرمجموعه گروه توسعه گلدیران با افتخار اعلام می‌کنیم که بیشترین تنوع محصولی جی پلاس با محصول تلویزیون را در میان رقبا داریم. این محصولات در 10 سایز مختلف از 32 تا 98 اینچ به عنوان کالای استراتژیک به بازار عرضه کرده‌ایم.

مدیر کسب و کار شرکت صنایع گلدیران در ادامه به ویژگی­‌ها و قابلیت‌های محصولات تلویزیون جی پلاس اشاره کرد و گفت: بزرگ‌ترین تلویزیون جی پلاس 98 اینچ با شروع زمستان کمپین آن شروع می‌شود که نشان‌دهنده پیشرو بودن برند جی‌ پلاس است. این محصول تکنولوژی QLED را دارد و تصاویر با کیفیت بالا و زاویه دید و طیف گسترده رنگ‎‌ها را داراست.

وی افزود: جی پلاس در حال حاضر تلویزیون در ابعاد 65 و 75 اینچ با قابلیت QLED+MINILED را به عنوان آخرین دستاورد به بازار عرضه کرده است. همچنین به عنوان کالای مکمل تلویزیون، محصول بلندگوهای خطی و اسپیکرها را در 5 مدل محصولی مختلف که نمونه 800 واتی آن در سالن به نمایش درآمده را تولید کرده‌ایم.

کامشاد فتحی در ادامه به معرفی گروه محصول یخچال فریرز و سایدبای‌ساید پرداخت و از ویژگی‌های مهم این محصولات را دارا بودن کمپرسورهای هوشمند اینورتر دانست و گفت: این کمپرسورها علاوه بر صرفه‌جویی در مصرف انرژی باعث افزایش عمر موتور می‌شود.

وی به تولید ماشین لباسشویی، ظرفشویی و ماکروویو و همچنین تولید جاروی شارژی جی پلاس با موتور BLDC با قدرت 420 وات و باطری قدرتمند 9/25 واتی که مجهز به فیلتر HEPA  با سنسور مادون قرمز و اضافه شدن مخزن آب و قابلیت تمیز کردن سرامیک می‌باشد، اشاره کرد.

مدیر کسب و کار شرکت صنایع گلدیران در پایان گفت: در حال حاضر این شرکت 56 محصول در 93 مدل مختلف در خط تولید دارد که در سال 2024 هجده مدل دیگر به محصولات جی پلاس اضافه خواهد شد و در مجموع با 111 مدل در سال 2024 درخدمت مشتریمان خواهیم بود.

در ادامه، مدیران شرکت صنایع گلدیران (مجید زاهدی، مدیر فروش؛ امیر درویش مقامی، عضو هیأت‌مدیره؛ کامشاد فتحی، مدیر کسب و کار و خانم میترا مهاجری، مدیر بازاریابی) به سوالات خبرنگارن پاسخ دادند.

نوشته آخرین دستاوردهای محصولات شرکت صنایع گلدیران رونمایی شد اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.

گویای خبر – به سر زدن و اطلاع از احوال همدیگر، صله رحم هم گفته می‌شود. راه‌های مختلفی برای اجرای این رفتار اجتماعی و صله رحم وجود دارد که رایج‌ترین آنها، میهمانی دادن و دعوت کردن از دوستان و آشنایان است.

در عصر حاضر که عصر غلبه مادی‌گری بر جهان است، این سنت قدیمی انسانی چنان محدود شده که در بعضی از جوامع غربی تقریباً برچیده شده است و هنگامی که بعضی از آنها به کشورهای اسلامی می‌آیند و گستردگی میهمان‌داری و میهمان‌نوازی را که هنوز در خانواده‌های اصیل این مرز و بوم، به صورت گرم و مملو از عواطف برقرار است، می‌بینند، شگفت‌زده می‌شوند که چگونه ممکن است افرادی بهترین وسایل موجود خانه و با ارزش‌ترین غذاهای خود را برای پذیرایی میهمان‌هایی که گاهی با آنها ارتباط کمی دارند و شاید تنها در یک سفر کوتاه آشنا شده‌اند، بگذارند!

رعایت دو اصل مهم در آداب میهمانی توصیه شده است: نخست، مراعات راحتی و آسایش میزبان و دیگر، احترام شایسته میهمان. میهمان باید هیچ توقعی نداشته باشد (تا جایی که عزت او حفظ شود) و میزبان نیز در حد توان خویش از هیچ کاری کوتاهی نکند (تا جایی که به سختی نیفتد).

میهمانی و میزبانی دارای آداب و شرایط خاصی است که رعایت آنها می‌تواند در رسیدن به وضعیت ایده‌آل از جهت فرهنگی مؤثر باشد. به برخی از مهم‌ترین راهکارها در این زمینه اشاره می‌شود:

– امروزه و در عصر ارتباطات و با این همه وسایل ارتباطی، سرزده به میهمانی رفتن، توجیهی ندارد و ممکن است موجب کدورت و ناراحتی شود و زمینه‌ساز پیدایش و تقویت رودربایستی در روابط شود. لازم است قبل از رفتن به میهمانی، با میزبان هماهنگی کنیم و از او بخواهیم وقت مناسب را تعیین کند.

– اگر برای اولین بار به منزل کسی می‌رویم، با توجه به شرایط میزبان و در حد توان خود، هدیه‌ای به عنوان کادو همراه داشته باشیم. هدیه دادن، نوعی ابراز علاقه به دیگران است که موجب بهبود و توسعه روابط اجتماعی می‌شود. لازم نیست هدیه از جهت کمی و کیفی، باارزش و گران‌قیمت باشد.

– مراقب باشیم در پذیرایی، شرایط خاص میزبان را درک کنیم و حسن‌ظن داشته باشیم و انتظارات و توقع بیش از حد را کنار بگذاریم.

– میهمانی باید مجالی برای رفع خستگی و بذله‌گویی و احوال‌پرسی صمیمانه و آگاه شدن از اوضاع یکدیگر در کنار صرف غذای ساده و گوارا باشد تا نتیجه آن، آرامش باطنی برای میزبان و میهمان باشد. پس بهتر است بسیار مراقبت کنیم پای بحث‌های جنجالی بیهوده و موضوعات اختلاف برانگیز را به میان نکشیم و میهمانی را به میدان جنگ و جدل تبدیل نکنیم.

– همان‌گونه که میزبان باید احترام و اکرام میهمان را مدنظر قرار دهد، میهمان نیز باید حرمت صاحبخانه را که وی را در حریم خانه‌اش راه داده و به خدمت و پذیرایی او پرداخته است، حفظ کند. بنابراین مراقب باشیم تحت هر شرایطی، احترام میزبان را نگه داریم و از محکوم کردن او و به کرسی نشاندن حرف خویش بپرهیزیم.

– در میهمانی بسیار پیش می‌آید که بافت فرهنگی و اقتصادی افرادی که حضور دارند، متفاوت باشد و ممکن است برخی گفتار مبنی بر تعریف از خود و خودنمایی‌ها باعث زمینه‌سازی برای چشم و هم‌چشمی و فخرفروشی شود. پس مراقب باشیم از ثروت و علم و مدرک و هنر و دیگر افتخارات خویش تعریف نکنیم و از شغل و مقام پردرآمد خود صحبت نکنیم.

– مراقبت از زبان به ویژه در میهمانی‌ها که معمولاً از هر دری سخنی به میان می‌آید و مجلس با صحبت‌های متنوع گرم می‌شود، بسیار مهم است. باید مواظب باشیم از گله‌گزاری و غیبت و دیگر چالش‌های گفتاری در میهمانی بپرهیزیم و با حرف‌های خنده‌دار، پشت سر میهمانان، میزبان، دوستان و نزدیکان بدگویی نکنیم.

– حاصل فرآیند میهمانی رفتن، باید زیاد شدن صفا و صمیمیت و خاطرات خوش و خیال‌انگیز باشد تا باعث ادامه دوستی‌ها و روابط بعدی باشد. انزوا و در گوشه‌ای نشستن و ساکت ماندن و تنها مشغول خوردن شدن، عادت ناپسندی است که دور از شأن و شخصیت افراد است و حتی در مواردی، ناراحتی و کدورت میزبان یا سایر میهمانان را در پی خواهد داشت.

– مشغولیت فردی یا همگانی به شبکه‌های مجازی، از آفات خطرناک میهمانی در عصر حاضر است. پس بهتر است قبل از ورود به میهمانی، گوشی همراه خود را خاموش یا بی‌صدا کنیم و به هیچ وجه از میزبان تقاضای رمز عبور برای اینترنت نکنیم.

– اگر عادت غذایی یا آداب و رسوم خاصی داریم که ممکن است میزبان قادر به برآورده کردن آن نباشد، لازم است هرگز چنین عادتی را بر میزبان تحمیل نکنیم، زیرا ممکن است باعث دردسر و سختی یا شرمندگی او شود.

– شایسته است در خوردن غذا، آن قدر احساس راحتی نکنیم که گویی در خانه خودمان هستیم و پیوسته زمام آداب و حفظ شخصیت خود را در دست داشته باشیم و تحت هر شرایطی، از پرخوری بپرهیزیم.

– هرگز روی سخن خود را با یک نفر از حاضران (مثلاً دوست صمیمی یا کسی که فضلی دارد) نکنیم، طوری که گویی میزبان یا شخص دیگری در مجلس حضور ندارد.

– ممکن است در منزل خودمان به کودک خود، آزادی‌هایی بدهیم و آن را لازمه رشد و سلامت روانی و جسمی او بدانیم. اما گاهی همین روحیه و طرز فکر را به میهمانی‌ها هم می‌کشانیم و در جایی که میزبان رودربایستی دارد، آزادی کودک ما موجب دردسر برای میزبان می‌شود. بسیار مناسب است در میهمانی‌ها، کودکان خود را کنترل کنیم تا باعث زحمت برای میزبان نشوند.

– در زمان و مکان نشستن در منزل میزبان، میهمان تابع میزبان است. پس اگر به ما تعارف کردند که جای خاصی بنشینید، حتماً رعایت کنیم.

– باید مراقب رفتار خود با کسی که ما را با اعتماد به حریم خانواده‌اش راه داده است، باشیم و هیچ‌گاه سعی نکنیم کودک یا دیگر اعضای خانواده میزبان را تنبیه یا تربیت کنیم.

– طرز دست دادن مانند راه رفتن و حرف زدن، نشان‌دهنده اخلاق و شخصیت افراد است و می‌توان از این طریق به میزان اعتماد به نفس، بی‌تفاوتی، خونگرمی و تکبر فرد پی برد. خوب است هنگام دست دادن با افراد، حواس‌مان به مخاطب باشد و با دیگران صحبت نکنیم. هم چنین هنگام دست دادن نباید با کسی که با او دست می‌دهیم، فاصله زیادی داشته باشیم و دست خود را بیش از اندازه دراز کنیم. ادب حکم می‌کند که پا پیش بگذاریم و به فرد مورد نظر نزدیک شویم.

– موضوع لباس در میهمانی هم باید از جهت تمیزی و نظافت و معطر بودن مد نظر قرار گیرد و هم باید نوع و شکل آن متناسب با یک انسان فرهیخته باشد. باید همیشه مواظب وضع ظاهری و نظم لباس‌هایمان باشیم، زیرا این اصل مهم همیشه از جانب اطرافیان به شدت مورد توجه خواهد بود. بنابراین بسیار شایسته است از پوشیدن لباس‌های شخصی مانند پیژامه و شلوارک خودداری کنیم.

– میزبان خوب بودن، یک مهارت است؛ مهارتی که با صبر و حوصله می‌توان آن را به بهترین شکل ممکن اجرا کرد. میزبان می‌تواند با به کارگیری مهارت‌های ارتباطی، لذت بخش‌ترین لحظات را برای میهمان‌هایش فراهم کند.

– میزبان خوب باید میهمان‌ها را به موقع دعوت کند. در عصر حاضر، به دلیل زندگی ماشینی، افراد با مشغله‌های گوناگونی روبه رو هستند و نمی‌توانند دعوت یکی دو روز مانده به میهمانی را بپذیرند.

– ممکن است میهمان ریزبین باشد و نتواند در محیطی که نظافتش درست نیست، راحت باشد. حتی اگر با میهمان‌ها خودمانی هستیم، روز قبل از میهمانی، نظافت خانه را فراموش نکنیم.

– میهمان باید توسط میزبان مورد استقبال قرار گیرد و تا جایی که می‌تواند باید همراه میهمان باشد. ما وظیفه داریم به محض ورود میهمان، به استقبال آنها برویم. حتی لازم است لباس‌های میهمان را گرفته و به جای مناسبی انتقال دهیم. طوری رفتار کنیم که میهمان احساس کند در خانه خودش است.

– وقتی میهمان به خانه کسی می‌رود، باید احساس آرامش داشته باشد و بداند که میزبان از آمدن او خوشحال است. پس همواره و از ابتدا تا پایان میهمانی نشان دهیم که میهمان را دوست داریم و از آمدنش خوشحال و از رفتنش ناراحتیم.

– میهمان به طور طبیعی در خانه دیگران احساس غربت می‌کند و این موجب جلوگیری از باز شدن سر صحبت می‌شود. گفت‌وگو، راحت‌ترین و شایع‌ترین راه برقراری ارتباط است. بنابراین میزبان باید آغازکننده گفت‌وگو و جویای احوال باشد و هرگز اجازه ندهد سکوت طولانی برقرار شود که سردی رابطه را در پی دارد.

– گرم شدن و گرم ماندن مجلس میهمانی، در گرو موضوع سخنانی است که مطرح می‌شود. پس میزبان باید بسیار مراقبت داشته باشد که چه موضوعی برای گفت‌وگو انتخاب می‌شود. از مطرح کردن موضوعاتی که بر سر آنها اختلاف نظر وجود دارد، مباحث جنجالی و بیهوده سیاسی، بدگویی از دیگران، مسایل و اختلافات خانوادگی و آن‌چه زمینه سخنان نادرست عرفی و اخلاقی می‌شود، باید به شدت پرهیز شود. هم چنین میزبان نباید سفره دل خود را پیرامون درد و غم، بیماری و گرفتاری‌های روزمره خود برای میهمانان بگشاید.

– شایسته است در هنگام پذیرایی، از قیمت میوه‌ها و خوراکی‌ها جلوی میهمان صحبت نکنیم؛ هر چند منظور خاص و سوء نداشته باشیم.

– میهمان به خودی خود از این که مزاحمتی برای میزبان ایجاد کرده است، احساس شرمندگی دارد و ممکن است ناراحتی میزبان را به حضور خود نسبت دهد. پس لازم است اگر در حضور میهمان، به هر دلیلی ناراحت یا عصبانی شدیم، خود را کنترل کنیم و به روی او نیاوریم.

– لازم است به ویژه در محیط‌های آپارتمانی، از ایجاد سر و صدا بپرهیزیم و دویدن و بالا و پایین پریدن بچه‌ها را کنترل کنیم.

– یک سفره غذایی در میهمانی، سفره‌ای است که در نهایت سادگی و به دور از تجمل‌گرایی باشد. شایسته نیست میزبان، اول برای خودش غذا بکشد. سر سفره به همه میهمانان به یک چشم نگاه کنیم و هرگز به یک نفر توجه خاص نداشته باشیم؛ هر چند برایمان بسیار عزیز باشد و اصلاً بهانه پذیرایی، وجود و حضور او باشد! از تعارفات تصنعی و افراطی بپرهیزیم و هنگام غذا خوردن، اجازه دهیم میهمان راحت باشد و از هر غذایی که دوست دارد، استفاده کند. شایسته است پس از صرف غذا، برای میهمان، خلال دندان بیاوریم.

– هنگامی که میهمانی به پایان رسید، اگر میهمان‌ها آمادگی خود را برای خروج از منزل شما اعلام کردند، ضرورت دارد آنها را تا درب منزل همراهی کنیم و تا قبل از حرکت آنها، درب را نبندیم. خوب است هنگام خروج میهمان‌ها از آپارتمان، با صدای آرام با آنها خداحافظی کنیم.

نوشته فرهنگ عمومی و آداب میهمانی و میزبانی اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.

گویای خبر – یکی از نکات مهم و حایز اهمیت در بحث کسب و کار، فقط به دست آوردن مال و پول نیست، بلکه از جمله امور مهم، پرهیز بندگان خدا از بیکاری و گذران عمر به بطالت و کسالت است. صرف مشغول بودن به کار و تلاش کردن، از امور مطلوب و دارای اهمیت است؛ زیرا نفس انسان اگر مشغول به کار صحیح و خیر نباشد، انسان را به انجام کارهای ناصحیح و شر می‌کشاند.

کار و تلاش انسان‌ها، مایه آبادی شهرها و روستاها و حافظ عزت و شرف انسان و از عوامل مؤثر در سعادت و خوشبختی اوست؛ به شرطی که انگیزه کار و به دست آوردن مال، تأمین معاش خود و خانواده و بستگان یا بالا بردن سطح زندگی آنان باشد. ولی اگر مقصود از کار و تلاش، ثروت اندوزی و جمع مال برای فخرفروشی و برتری‌جویی باشد، نه تنها چنین کار و مالی مقدس نیست، بلکه صاحب چنین کاری هم مورد نکوهش واقع می‌شود.

هدف انسان‌ها از کسب و کار، با هر عنوانی و به هر شکلی که باشد، خود «پول» به عنوان سکه یا تکه کاغذ یا پر شدن مجازی و الکترونیکی حسابِ بانکی نیست. قطعاً انسان از تلاش در جهت کسب مال، به دنبال هدف مهمی در زندگی خویش است و آن «رفاه و آرامش» است و اگر به دنبال پول هم هست، در حقیقت به این جهت است که پول را ابزار و پلی برای رسیدن به رفاه و آرامش می‌داند.

با تأمل و دقت در همین مسأله و این که باید بین پول و رفاه و آرامش، تفاوت قایل شد؛ راز مهمی در سبک زندگی انسان آشکار می‌شود و آن این که «پول همیشه و به طور یک قضیه عقلی و منطقی، آرامش آفرین نیست.» بلکه در بسیاری موارد، پول و ثروت نه تنها آرامش به همراه ندارد، بلکه موجب آشفتگی و پریشانی می‌شود.

کسب و کار و تلاش به طور طبیعی باعث رسیدن انسان به پول می‌شود، اما انسان چون معمولاً بین پول و آرامش تفاوتی نمی‌بیند و بلکه پول را عین آرامش مشاهده می‌کند، برای رسیدن به پول و ثروت از هر راه، حتی راه‌های خلاف و غیرقانونی و غیرشرعی اقدام می‌کند. اما از تلاش برای آماده ساختن زمینه‌های آرامش غفلت می‌کند. به همین دلیل، در بسیاری موارد، پول دارد، اما آرامش ندارد!

آرامش واقعی و حقیقی، نه زاییده و نتیجه ثروت، که تنها و تنها دست خداست و تنها از ناحیه او افاضه می‌شود. هر آرامش دیگری که تصور شود، خیالی و توهمی است و در واقعیت و حقیقت و روح زندگی انسان تأثیر مثبت نخواهد داشت.

* گاهی مشاهده می‌شود برخی افراد به بهانه این که سال‌ها در رشته خاصی زحمت تحصیل کشیده و با زحمات طاقت‌فرسا مدرک آن را به دست آورده‌اند و اکنون موقعیت شغلی مناسب با آن مدرک را پیدا نکرده‌اند، تن به بیکاری داده و به هیچ وجه حاضر به مشغولیت و کسب و کار در موقعیت دیگری نیستند و چون از انجام کاری که برایشان فراهم است (هر چند مناسب شأن اجتماعی آنان نیست) خجالت می‌کشند، هم سر بار خانواده و جامعه خویش شده‌اند و هم خانواده خود را دچار زحمت و تحمل تنگدستی در زندگی نموده‌اند.

* کار کردن خوب است و امید به خدا داشتن، خوب‌تر و انسان باید هر کاری می‌کند، خیر را از خدا بخواهد و در تجارت و کسب و کار باید این یک اصل باشد و گمان نکند که کارش موجب می‌شود تا او به خیر دست یابد، بلکه این خیر از سوی خداوند می‌رسد. آنچه کاسب از مردم می‌ستاند، پول است. اما روزی فقط در دست خداست. این نکته از کلیدی ترین آداب تجارت و کسب و کار است.

* رأفت و محبت باید سرلوحه یک کاسب باشد و بدین وسیله با جلب رضایت خدا، به کسب و کار خویش رونق دهد. تندی و نامهربانی موجب تنفر و دوری مشتریان و بی‌رونق شدن کسب و کار می‌شود. امروزه از این مورد، به مشتری مداری یاد می‌کنند.

* کاسب از صبح تا شب با انواع اخلاق مشتریان رو به رو می‌شود و هر کسی اخلاق خاص خود را دارد. بنابراین باید خوش اخلاق و مردم دار باشد و خوش‌رویی و خوش خلقی با مشتریان را شعار همیشگی خویش قرار دهد.

* فروشنده باید با خریداران، با عدل و انصاف و مساوات رفتار نماید. انصاف فروشنده، سود پایدار او را در پی دارد و مشتریان را در بلندمدت جذب او می‌کند. فروشنده نباید از شرایط خاص بازار یا مشتری، مثل ایام شلوغ یا ناآگاهی مشتری سوء استفاده کند.

* از مهم‌ترین آداب خرید و فروش، مراعات انصاف است. به این معنا که در معامله به گونه‌ای عمل شود که هم خریدار و هم فروشنده، از معامله سود ببرند و این گونه نباشد که سود یکی بسیار بیشتر از دیگری باشد؛ چرا که واژه انصاف از نصف گرفته شده است. هم چنین از انصاف است که به سود کم راضی باشند و بر قیمت اضافه نکنند. بنابراین گران کردن قیمت کالا به دو برابر قیمت خرید، دور از انصاف است. البته شکی نیست که در انجام معامله، بهای حمل و نقل و امور دیگر متعارف برآورد شده و روی کالا کشیده می‌شود.

* معامله نسیه، یکی از اقسام رایج در معاملات است که گریزی از آن در برخی موارد نیست. اگر کسی به شما بدهکار شد و زمان ادای بدهی فرا رسید، ولی بدهکار در شرایطی نبود که توانایی ادای دین را داشته باشد، به او مهلت دهید و مثلاً بلافاصله چک او را برگشت نزده و به اجرا نگذارید. این از مهم‌ترین اصول اخلاقی کسب و کار است.

* چنان چه خریدار، در معامله‌ای پشیمان شد و عذر موجهی برای پس دادن کالای خریداری شده داشت، فروشنده باید معامله را فسخ کند. درج این عبارت که «جنس فروخته شده، پس گرفته نمی‌شود» به دور از آداب تجارت و کسب و کار است و موجب زدودن برکت از مال و دارایی و آن معامله می‌شود.

* کالا را نباید به گونه‌ای زینت داد که عیب آن پوشیده شود. فروشنده باید عیب کالا را بیان کند تا خریدار در انتخاب کالا مختار باشد.

* بهتر است انسان در معامله با دیگران، روزی دهنده را فقط خدا بداند و اگر توانایی پرداخت پول یا تحویل جنس را ندارد، به قصد جلب مشتری یا… وعده بیهوده ندهد.

* شایسته است در خرید و فروش، سختگیری نشود و آسان گرفته شود؛ به ویژه در خریدهایی که به عنوان قرض‌الحسنه است، چون ایجاد چنین تسهیلاتی موجب برکت و وفور نعمت می‌شود.

* امانتداری، سرمایه اصلی کاسب و تاجر است. او می‌داند که خداوند بر کارهایش علم و آگاهی دارد و مراقب اوست؛ با این باور و ذهنیت، از او در آشکار و پنهان می‌ترسد.

* معامله و کسب و کار، از جمله مواردی است که ریسک بالایی دارد و به همین جهت، توکل فراوان می‌طلبد. شجاعت در کنار تدبیر و عقل‌گرایی، اصول کسب و کار را تشکیل می‌دهد.

* شایسته است که فروشنده و خریدار، مال دیگری را کمتر بگیرد و مال خود را زیادتر بدهد. از همین رو، تجارت کردن در موردی که شخص بتواند به وسیله تجارت، به نیازمندان نفعی برساند، امری نیکو شمرده شده است.

* در تجارت و کسب و کار باید اندازه پول و جنس، معین و معلوم باشد؛ در غیر این صورت و در حالت مجهول بودن مورد معامله، به تجارت خلل وارد می‌شود.

* کاسب و تاجر باید همه چیز را در حد اعتدال رعایت کنند. بی‌خوابی در تجارت و شب تا صبح بیدار ماندن برای خرید و فروش، جایز و روا نیست و به دور از آداب تجارت است.

* تاجر و کاسب باید از گرفتن سود از خریداران خودداری کنند. ولی می‌توانند به هنگام احساس نیاز، به اندازه مخارج روزانه خود و خانواده‌شان سود دریافت کنند. اگر فروشنده به کسی وعده احسان و ارفاق داده است، شایسته است از او سود دریافت نکند یا به حداقل سود اکتفا کند یا چنین قولی را به خریدار ندهد.

* از آداب تجارت است که تاجر در ورود به بازار برای شروع تجارت، نسبت به دیگران سبقت و پیشی نگیرد و سعی کند پس از تأمین مخارج روزانه خود، زودتر از سایر تجار به کسب خود خاتمه داده و بازار را ترک نماید. انسان نباید همه وقت خود را به تجارت اختصاص دهد. اکنون برخی از تجار و مردم، بیشتر وقت خود را به جای تفریح و استراحت، در بازار می‌گذرانند.

* انسان در طلب رزق و روزی باید میانه رو باشد، نه تنبلی و سهل‌انگاری کند و نه حرص بورزد. حرص و آزمندی، انسان را گرفتار جمع آوری مال و بهره‌جویی‌های مادی می‌کند. بر تاجر و کاسب لازم است که قناعت پیشه کند و حرص جمع‌آوری مال، او را از انصاف دور نکند.

* از جمله آداب تجارت و کسب و کار این است که از معامله با اشخاص پست و کسانی که بدی در حق آنان تأثیری نداشته، خودداری کرد.

* تاجر و کاسب نباید در وزن و پیمانه بی‌تفاوت باشد، به نحوی که از لحاظ زیاده و نقصانی منتهی به حرام شود.

* امروزه عده‌ای از فروشندگان، با استفاده از ابزارهای فریبنده، کالای نامرغوب یا معمولی خود را مرغوب و برتر نشان می‌دهند و موجبات فریب خریدار را فراهم می‌آورند. معامله و کسب و کار بر پایه دروغ و پنهان کاری و ضرر به دیگران، باطل و حرام است.

* کسب مال حرام، تنها به دزدی، خوردن مال یتیم، ربا، کم‌فروشی و گران‌فروشی اطلاق نمی‌شود. اگر کسی در محیط کار خود، با توجه به حقوقی که دریافت می‌کند، فعالیت نداشته باشد، در جهت کسب مال حرام قدم برداشته است. کم‌فروشی مختص کسبه بازار نیست، بلکه در همه مشاغل، کم‌فروشی قابل تصور است؛ از کارمند اداری گرفته تا مهندس یک پروژه و معلم و مدرس و هر کسی که با ارباب رجوع سر و کار دارد.

* احتکار و انبار کردن مواد غذایی مورد نیاز و ضرورت مردم، برای گران شدن و بالا رفتن قیمت آن، حرام است. بازاری، واسطه‌ای است تا کالا به شکل ارزان در اختیار خریدار قرار گیرد و کمک می‌کند تا تولیدکننده با خیالی آرام و آسوده تولید کند و خدمات بازاری آن را به دست مصرف‌کننده برساند. مصرف‌کننده نیز با خیالی آسوده از بازاری می‌خرد و می‌داند که او انصاف و عدالت را در جنس و قیمت مراعات کرده است. اما کسی که در مقام واسطه‌گری و خدمات‌رسانی، احتکار می‌کند یا بیش از اندازه بر مزد خدمات یا سود خود می‌افزاید که حتی از درآمدهای تولیدکننده بیشتر است، بدون آن که هزینه آن چنانی را متحمل شده باشد، چنین کسی از دایره عدالت و انصاف بیرون بوده است.

* برخی از فروشندگان، برای جلب نظر مشتری، دروغ می‌گویند و حتی برای فروختن یک کالا، از گفتن سوگند دروغ نیز ابایی ندارند. مثلاً می‌گویند: تمام شهر را بگردید، ارزان‌تر از اینجا پیدا نمی‌کنید! یا سوگند می‌خورند: در این جنس، سودی برای ما لحاظ نشده است یا اصلاً به قیمت خرید فروخته می‌شود.

* چانه زدن هر چند در حد اعتدال، مناسب و مطلوب است؛ اما مشاهده می‌شود که افراد در این مسأله، آفاتی را در معامله به وجود می‌آورند، مانند ایجاد کدورت و مشاجره یا حتی زمینه‌سازی برای دروغ و سوگند خوردن.

مأخذ: مجموعه فرهنگ عمومی و آداب شهروندی، علی شیرازی و همکاران، ناشر: عابداندیش، قم، جلد سیزدهم، چاپ اول، 1395.

نوشته فرهنگ عمومی و آداب کسب و کار اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.

گویای خبر – جایگاه میهمان و میهمان‌نوازی در بین ایرانیان بسیار رفیع است. ایرانی‌­ها همواره معروف به میهمان‌نوازی بوده‌­اند و این جزو هنجارهای ماست که گردشگران خارجی از زمان صفویه در سفرنامه‌‌های خود به آن اشاره نموده‌­اند. میهمان‌­پذیری و میهمان‌­دوستی، از مواردی است که در پیشینه دینی و اخلاقی ما زبانزد همه بوده است. میهمان‌­پذیری و رفتار مناسب با گردشگران، جزو سرمایه‌‌‌‌های اجتماعی است و توجه به این داشته فرهنگی بسیار ضروری است.

با اوضاع کنونیِ صنعت گردشگری، هم یک افق امیدوارکننده داریم و هم تکالیف و وظایف سنگینی بر عهده‌ ما قرار دارد. از موضوعاتی که برای توسعه صنعت گردشگری باید به آن‌ها توجه کرد، فرهنگ، مبانی و زیرساخت‌‌های مورد نیاز است. ما دارایی‌های ملی و اسلامی بسیار مهمی داریم که باید از آن‌‌ها برای توسعه صنعت گردشگری بهره‌برداری کنیم. این دارایی‌‌های فرهنگی باید در یک نهاد، با ساختاری دایمی، به رویکردی متوازن، جامع و ملی در کشور تبدیل شود. گردشگری، یکی از مهم‌‌ترین وجوه تحقق اقتصاد مقاومتی است؛ چرا که اشتغال و تحرکی که در این بخش می‌‌توان ایجاد کرد با هیچ بخش دیگری قابل‌ مقایسه نیست. میهمان‌‌نوازی، عنصر بسیار مهم و تعیین‌‌کننده‌ای در صنعت گردشگری است و فرهنگ میهمان‌نوازی باید در برخورد با گردشگران رعایت شود. گردشگر به آرامش نیاز دارد و ما باید با رفتار مناسب، این آرامش را برای گردشگران فراهم کنیم. این ظرفیت در ما ایرانیان وجود دارد که شاخص‌‌ها و معیارهای میهمان‌نوازی را به‌ عنوان یک برند به دنیا معرفی کنیم.

توسعه گردشگری ایران با فهم درست از فرهنگ میهمان‌­نوازی ما میسر است. توسعه گردشگری در ایران لزوماً سرمایه‌گذاری عظیم نمی‌طلبد، بلکه توجه و فهم جدید و اعتماد می‌­خواهد. برای توفیق در گردشگری باید این کالبد و فیزیک ظاهری را به معانی عمیق گذشته نزدیک کنیم و عمق تنوع فرهنگی کشور را دریابیم.

میهمان‌­نوازی، نقطه پیوند دین و سنت ایرانی است و در شاهنامه، داستان‌­های مختلفی در مورد بخشندگی و میهمان‌نوازی ایرانی‌­ها به چشم می­خورد. ارزش گذاشتن برای میهمان در جغرافیای پهناور ایران همیشه بوده و اگر گفت‌­وگوی تمدن­‌ها را مطرح کردیم، این مسأله ریشه تاریخی در ایران دارد.

فرهنگ ایرانی همواره به میهمان‌‌نوازی و سیاح‌‌دوستی مشهور است. این سنت دیرین فرهنگی در تمام جنبه‌‌ها و سطوح مختلف حیات فرهنگی و اجتماعی ایرانیان ریشه دارد و به‌ حق باید آن را بخشی از میراث‌ فرهنگی این سرزمین و جزوی از میراث جهانی دانست. معماری خانه‌‌های ایرانی، از چادرهای عشایر ترکمن تا مجلل‌ترین خانه‌‌ها در کاشان، از معماری خانه‌‌های بلوچی تا معماری سنتی خوزستان، همواره بهترین بخش خانه به پذیرایی از میهمان اختصاص یافته است. در اصول معماری بناهای دولتی و عام‌‌المنفعه نیز پذیرایی، میهمان‌‌نوازی و میهمان‌پذیری مورد توجه خاص بوده است. باغ‌‌های ایرانی همواره پذیرای میهمان‌ها، تجّار و سیّاحان کشورهای دیگر بوده‌اند و کمتر سفرنامه‌‌ای می‌‌توان یافت که در آن شرحی از میهمان‌‌دوستی و پذیرایی ایرانیان نیامده باشد. در حوزه تجارت و ارتباطات بازرگانی نیز ایران همواره سرزمین امن کاروان‌‌های تجاری و بازرگانان بوده و در تمام مسیرها و شاهراه‌‌های ارتباطی، با کاروانسرا به پذیرایی از تجّار رفته است. از سوی دیگر، در جای‌ جای فرهنگ عامه و ادبیات شفاهی اقوام و فرهنگ‌های مختلف ایران، اهمیت مسأله رسیدگی و احترام به میهمان به ‌چشم می‌‌خورد. در دنیای امروز، هیچ پدیده‌‌ای مانند گردشگری معرف سیمای فرهنگی یک کشور نیست. در واقع گردشگری، علاوه ‌بر نقش اقتصادی منحصر‌ به‌ فردی که در ایجاد اشتغال، توسعه پایدار و درآمدزایی دارد، بهترین زمینه برای گفت‌‌و‌گو و آشنایی ملت‌‌ها و فرهنگ‌های گوناگون با یکدیگر است. فرهنگ‌ها در بستر گردشگری با یکدیگر آشنا می‌‌شوند و به‌ دور از جنجال‌‌ها و تنش‌‌های سیاسی دولت‌‌ها، به زبان انسانی مشترک می‌‌رسند. فرهنگ ایرانی هم از این قاعده مستثنا نیست و تجربه گردشگری ایران به ‌خوبی نشان داده که برخورد محترمانه و میهمان ‌دوستانه مردم ایران تا چه حد توانسته است تصویر واقعی کشور را به سایر فرهنگ‌‌ها و ملت‌‌ها معرفی کند. امروزه صنعت گردشگری و میهمان‌‌پذیری، به یک صنعت پُررونق برای کشورهایی تبدیل شده که دارای جاذبه‌‌های سیاحتی هستند. بهره گرفتن بیشتر از این صنعت، امری بسیار ضروری می‌‌نماید.

یکی از اصلی‌‌ترین و مهم‌‌ترین راه‌‌ها برای تقویت بنیه اقتصادی کشور، توسعه و ایجاد اشتغال برای قشر جوان، توجه به صنعت گردشگری است. میهمان‌‌پذیری و میهمان‌‌داری، تکریم در راه ‌مانده‌ای که سرزده می‌‌رسد و احترام به میهمان، خیلی پیش‌تر از آن­ که در قالب صنعتی پرسود و درآمدزا مورد توجه دنیا قرار گیرد، در فرهنگ ایرانی و اسلامی ما جایگاهی ویژه و خاص داشته و برای قدمت آن هرگز نمی‌‌توان تاریخی مشخص ارایه داد.

میهمان‌‌نوازی، یکى از برترین مکارم اخلاقى است که در آن، میهمان، نه ‌تنها روزىِ خود را می‌آورد و از روزىِ انسان نمی‌کاهد، که حتی بر آن می‌افزاید. به ‌لحاظ سیاسی هم صنعت میهمان‌داری و میهمان‌‌پذیری می‌تواند اثرگذار باشد. با هر بار مسافرت گردشگران خارجی، انتقال فرهنگی صورت می‌گیرد و تمام تبلیغات منفی علیه کشورمان خنثی می‌‌شود. درواقع میهمان‌‌نوازی می‌‌تواند به ‌عنوان یک میانجی فرهنگی سالم و جاذب به ‌نوعی به رفع این تبلیغات مدد برساند.

امروز به ‌جرأت می‌‌توان گفت که گفتمان گردشگری، گفتمان ملی دولت بوده و خواهد بود. امروزه فضای گردشگری کشور بیش از هر زمان دیگری پذیرای سرمایه‌‌های انسانی و اقتصادی در حوزه‌های مختلف است.

نوشته فرهنگ میهمان‌نوازی عامل توسعه گردشگری اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.

گویای خبر – کاهش ازدواج، افزایش طلاق و در نتیجه زاد و ولد دارای آثار اقتصادی و اجتماعی کلان برای یک جامعه در کوتاه ­مدت و بلند مدت خواهد بود. به عنوان مثال، پدیده پیری جمعیّت که با مشکلاتی نظیر ورشکستگی صندوق‌های بازنشستگی، کاهش نیروی کار جوان و کاهش رشد اقتصادی همراه است و امروزه بسیاری از کشورهای صنعتی با آن روبه رو هستند، ناشی از کاهش ازدواج، افزایش طلاق و کاهش زاد و ولد در این جوامع در دهه­‌های گذشته بوده است. هر چند آن‌ها توانسته‌­اند این معضل را تا حدودی با افزایش مهاجرت به کشورهایشان جبران کنند که البته این امر نیز برای آن‌ها خالی از هزینه نبوده است. بنابراین توجه به مقوله خانواده، ازدواج، طلاق و زاد و ولد از اهمیّت به‌سزایی برای جوامع برخوردار است.

ثبات و قوام خانواده با هشت محور اصلی

1- بی‌رغبتی جوانان به امر ازدواج

به نظر می‌رسد بسیاری از جوانان در آستانه ازدواج (35-20 ساله) رغبت کافی برای ازدواج و تشکیل خانواده ندارند. در مورد ماهیّت علل این بی‌­رغبتی، موارد زیر قابل ذکر است:

* تفکیک عوامل مؤثر بر بی‌رغبتی به عوامل بلندمدت (ساختاری) و کوتاه‌­مدت برای سیاست‌گذاری دقیق‌­تر

* بررسی عوامل بی‌­رغبتی جوانان به ازدواج در هر دو سطح ملی و استانی (برخی عوامل ممکن است در برخی از استان‌­ها مهم‌تر و در برخی دیگر کم اهمیت‌تر باشد)

* بررسی مسأله از ابعاد مختلف دینی، روان‌شناختی، اجتماعی، حقوقی و اقتصادی

در مورد علل بی‌رغبتی جوانان به ازدواج نیز موارد زیر مطرح است:

– نا آگاهی و برداشت‌های نادرست

– آداب و رسوم غلط

– مشکلات اخلاقی

– مشکلات اقتصادی

– مسایل حقوقی مربوط به ازدواج

– پیدا نکردن شخص مورد نظر برای ازدواج

راهکارهای کلان زیر برای افزایش رغبت جوانان به ازدواج پیشنهاد شده است:

– تشکیل سازمان و نهادی برای ساماندهی امر ازدواج جوانان

– فرهنگ‌سازی شامل آموزش‌های مستمر رسمی و غیررسمی (در این راستا می‌­توان از ظرفیت‌­های فضای مجازی نیز استفاده کرد)

– ارایه مشاوره به جوانان به منظور تغییر نگرش آن‌ها به ازدواج و تشکیل خانواده

– کمک از خیّرین برای حل مشکلات اقتصادی مربوط به ازدواج، مانند جهیزیه

– اعطای وام‌های ازدواج، ایجاد تسهیلات توسط دستگاه‌­ها و سازمان‌­ها برای کارمندان و فرزندان مجرد آن‌ها، مانند در اختیار گذاشتن سالن‌­های پذیرایی و تهیه هدیه ازدواج برای آن‌ها

– ایجاد و گسترش شیوه‌های صحیح همسریابی (نظیر تجربه مؤسسه تبیان)

– اصلاح قوانین مربوط به سربازی برای افراد متاهل، مانند کسر خدمت سربازی در صورت ازدواج

– تجدید نظر و اصلاح قوانین مربوط به ازدواج و طلاق برای کاستن از پیچیدگی‌­های موجود در آن

– ارایه تسهیلات خرید یا رهن مسکن به افراد تازه ازدواج کرده

2- همسریابی و روش‌های نوین در یافتن همسر مناسب

یکی از بخش­‌های جذاب در تحلیل اقتصادی رفتار افراد در بازار ازدواج در رشته علمی «اقتصاد خانواده» مربوط به فرآیند «همسان‌گزینی» توسط افراد است. همسان‌گزینی که در واقع جست‌و‌جو برای یافتن موردی مناسب و همسان برای ازدواج است، هزینه­‌هایی را بر افراد تحمیل می­‌کند. در ایران، به طور مثال، افراد ممکن است در اماکن عمومی مانند دانشگاه با یکدیگر آشنا شوند یا در بیشتر موارد دوستان، خانواده و آشنایان اقدام به معرفی افراد مستعد ازدواج به یکدیگر نمایند. هزینه مربوط به آشنایی و همسان‌گزینی، متأثر از آداب فرهنگی جامعه مورد نظر در این زمینه است. با پیشرفت‌های تکنولوژیک و ورود اینترنت به عرصه زندگی، پای سایت‌های همسریابی نیز به فرآیند همسان‌گزینی باز شده و افراد بسیاری در اقصا نقاط جهان به دنبال همسان خود از این طریق هستند. در ادامه فرآیند شناخت، هزینه­‌های دیگری نیز برای افراد درگیر در فرآیند شناخت و حتی خانواده‌­های آن‌ها وجود خواهد داشت. از جمله مهم‌ترین این هزینه‌­ها، هزینه فرصت حضور در فرآیند آشنایی و شناخت است. در واقع هزینه آشنایی و شناخت با کسی برای ازدواج، به معنای از دست دادن فرصت شناخت افراد دیگر است. با توجه به بی‌بازگشت بودن زمان، این هزینه فرصت برخلاف سایر هزینه‌­های مادی فرآیند شناخت و آشنایی قابل جبران نیستند. از این رو کمک به دختران و پسران در فرآیند همسان‌گزینی از این منظر بسیار حایز اهمیت است. هر چه فرآیند آشنایی و شناخت طولانی‌­تر باشد، این هزینه‌­ها نیز بیشتر خواهند بود. به عنوان مثال، پسر یا دختری را در نظر بگیرید که 2 سال از سال‌­های جوانی خود را صرف شناخت و آشنایی با کسی کرده است که در نهایت به این نتیجه رسیده است که مورد مناسبی برای وی نبوده است. هزینه واقعی این فرآیند شناخت، از دست دادن فرصت آشنایی و شناخت با افراد دیگری بوده که ممکن بود منجر به ازدواج و تشکیل خانواده شود. البته این امر بدان معنا نیست که فرآیند مهم شناخت سرسری گرفته شود، بلکه افراد باید سعی کنند در کوتاه‌ترین زمان ممکن شناخت و اطلاعات کافی را برای تصمیم‌­گیری به دست آورند. بهینه‌کردن فرآیند آشنایی و شناخت در صورت امکان می‌تواند یکی از مهم‌ترین هزینه­‌های ازدواج را برای جوانان کاهش دهد. در این راستا، پیشنهادهای زیر توسط کارشناسان این حوزه، ارایه شده است:

* ساماندهی و نظارت بر فرآیند همسریابی نوین که از ظرفیت‌های فضای مجازی در این فرآیند بهره برده است. در این راستا می­‌توان از تجربیات مؤسسه تبیان و مؤسسه فرهنگی امین استفاده کرد. از جمله نکات قوت و مثبت تجربیات این دو مؤسسه، درگیر کردن بزرگ‌ترها و خانواده‌­ها در فرآیند معرفی و آشنایی است.

* گسترش طرح مؤسسه تبیان در سطح ملی

* یافتن الگوهای موفق روش‌­های نوین همسریابی در دستگاه‌­های دولتی و سازمان‌­های مردم نهاد

* لزوم پررنگ کردن نقش مساجد و معتمدان محلی در فرآیند همسریابی نوین

3- آموزش‌­ها و مشاوره‌های قبل از ازدواج

شواهد و یافته‌­های علمی حاکی از آن است که انتخاب مناسب، احتمال طلاق را به میزان معناداری کاهش می‌دهد. در واقع یکی از گام‌های اساسی در داشتن خانواده‌­ای باثبات، انجام انتخاب درست است. در این راستا آموزش و مشاوره­‌های قبل از ازدواج بسیار حایز اهمیت بوده و می‌توان آن را نوعی پیشگیری از وقوع طلاق و انحلال خانواده در آینده تلقی نمود. در مورد این مرحله، مسایل و مشکلات زیر توسط کارشناسان در جلسات هم‌اندیشی مطرح شده است:

* عدم توجه کافی به بحث ازدواج در آموزش‌­های رسمی آموزش و پرورش و وزارت علوم و بهداشت

* عدم برنامه مدون و متولی مشخص در زمینه آموزش‌های جنسی

* نبود متولی مشخص برای صدور مجوز برای مؤسساتی که فعالیت‌­های آموزشی و مشاوره‌ای ارایه می‌­کنند.

* نبود پایش کافی بر فعالیت‌­های مؤسسات موجود

4- آموزش‌­های زوجین در قبل و سال­‌های نخست ازدواج

شواهد و یافته‌­های علمی در کشورهای مختلف حاکی از آن است که وقوع طلاق در 5 سال ابتدایی ازدواج و تشکیل خانواده از احتمال بیشتری برخوردار است. بنابراین نیاز زوجین به آموزش و مشاوره در این دوره زمانی، یک ضرورت اجتناب‌ناپذیر برای کاهش احتمال طلاق و انحلال خانواده است. چه بسا میزان قابل‌ توجهی از ازدواج‌­ها را که ممکن است به طلاق منجر شود، بتوان با مشاوره و آموزش در سال‌های ابتدایی ازدواج، نجات داد. در این راستا و به منظور ساماندهی آموزش‌­های مربوط به تحکیم خانواده در سال‌­های نخست ازدواج، پیشنهادها و موارد زیر توسط کارشناسان در نشست­ها مطرح شده است:

* تعیین ساختار، محتوای آموزشی و متولی آن

* ارایه آموز‌ش‌‌های الزامی فراگیر و کوتاه مدت

* ارایه آموزش‌‌های ضروری در 5 سال اول زندگی مشترک، توسط دستگاه‌های دولتی برای گروه‌‌های هدف (نظیر برگزاری دوره‌‌های آموزشی توسط وزارتخانه‌‌ها و دستگاه‌‌های دولتی برای کارمندان شاغل و فرزندان متأهل آن‌ها)

* صدور مجوز، نظارت و هدایت مسایل آموزشی برای مؤسسه‌­های فعال در این حوزه، در راستای آموزش به متقاضیانی که در زمره کارکنان دولت قرار ندارند.

* اولویت قرار دادن مبانی دینی، فرهنگی و بومی در محتوای آموزشی این دوره‌ها

* ایجاد میل و رغبت در افراد به منظور حضور داوطلبانه در دوره‌­های آموزشی

* بهره‌­مندی از زمان کوتاه قبل از عقد به منظور شرکت در دوره‌های آموزشی

* ترغیب و ایجاد بسترهای مناسب برای ورود بخش خصوصی و پرداخت هزینه‌­های آموزش توسط زوجین

* برگزاری غرفه‌­های جنبی با موضوع خانواده در جشنواره‌­های مختلف موسیقی، کتاب، فیلم و…

* ارزیابی مستمر برنامه‌های آموزش و مشاوره پیش از ازدواج برای تغییر محتوا یا مجری در صورت ناکارآمد بودن این برنامه‌­ها

5- مشاوره و مداخله به‌موقع در هنگام بروز مشکل در خانواده

در صورت داشتن انتخابی مناسب برای ازدواج در کنار داشتن آموزش‌های لازم برای برخورد با چالش­‌های احتمالی در خانواده، می‌­توان تا حد زیادی امیدوار بود که خانواده‌­ها به اندازه کافی برای حل بحران‌های پیش‌رو توانمند باشند. با وجود این، در مواردی ممکن است حتی خانواده‌­هایی که به نظر می‌­رسد از توانایی کافی برای حل بحران‌های ناگهانی برخوردار هستند، نتوانند برخورد مناسبی با بحران‌­های ناگهانی داشته باشند. در اینجا، مشاوره و مداخله به موقع اهمیت پیدا می‌­کند.

6- خلأ­های قانونی و مشکلات حقوقی در زمینه ازدواج و طلاق

قوانین مربوط به ازدواج و طلاق، روابط بین زوجین را تنظیم می‌کنند. عدم توجه کافی به تنظیم این قوانین ممکن است نتایج ناخواسته و پیامدهای نامطلوب به همراه داشته باشد. در کنار قوانینی که به طور مستقیم به طلاق و ازدواج مرتبط هستند، قوانین دیگری نیز وجود دارند که ممکن است تأثیراتی بر تصمیم افراد برای ازدواج و طلاق داشته باشند که در ادامه به برخی از آن‌ها اشاره خواهد شد.

از معدود موارد اشاره شده در این زمینه، الزامی کردن مشاوره پیش از طلاق است که در واقع به طور مستقیم به بند قانونی نپرداخته است و صرفاً در تلاش است با ارایه مشاوره‌­های لازم بر تصمیم افراد بر طلاق تأثیر گذارد.

در کنار قوانینی که به طور مستقیم بر رفتار افراد در ازدواج و طلاق تأثیرگذار است، قوانین حمایتی دیگری را نیز می­‌توان یافت که اگر چه به نظر در جهت حمایت از خانواده است، اما در نهایت ممکن است به فروپاشی خانواده یا عدم تشکیل خانواده همراه باشد. به عنوان مثال، طبق بند 2 ماده 111 قانون مدیریت خدمات کشوری (فصل سیزدهم- تأمین اجتماعی) که در سال  1386 ابلاغ شد، فرزندان اناث، مشروط بر آن که ورثه قانونی باشند، در صورت نداشتن شغل یا شوهر می­‌توانند به صورت مادام العمر از کمک هزینه اولاد، بیمه یا مستمری والدین خود استفاده کنند. دختران مشمولی که در سن کار و ازدواج قرار دارند، می‌­دانند که یافتن شغل یا ازدواج، آن‌ها را از مستمری محروم خواهد کرد و بنابراین در تلاش‌­هایشان برای یافتن شغل یا ازدواج تجدید نظر خواهند کرد و در صورت تمایل به داشتن شغل یا شوهر به بازارهای غیررسمی رو خواهند آورد. دختران مشمولی که شغل یا شوهر دارند نیز در تصمیم خود برای رها کردن شغل یا جدایی از همسرشان دغدغه کمتری خواهند داشت. در واقع با کاهش هزینه‌­های طلاق و بیکاری، احتمال طلاق و بیکاری برای این گروه افزایش خواهد یافت. می‌توان دختران مشمولی را نیز تصور کرد که از شوهرانشان به طور صوری جدا شده تا از این امتیاز استفاده کنند. بنابراین به نظر می‌­رسد که مکانیسم انگیزشی ایجاد شده با این بند قانونی در جهتی خواهد بود که هزینه‌های اقتصادی و اجتماعی به صورت کاهش ازدواج، کاهش مشارکت در بازار کار، افزایش طلاق و افزایش بازارهای غیررسمی کار و ازدواج را به همراه خواهد داشت. عدم توجه کافی قانونگذار به مکانیسم انگیزشی ایجاد شده توسط این قانون، پیامدهای اقتصادی و اجتماعی نامطلوب به همراه داشته است که اصلاح این قانون را اجتناب‌ناپذیر می‌­کند.

7- مدیریت جریان پس از طلاق

زندگی پس از طلاق با آسیب‌­های مختلف اقتصادی و اجتماعی می‌­تواند همراه باشد که در صورت نبود آموزش‌های لازم ممکن است این افراد را با بحران‌­های جدی روبه رو سازد. در این زمینه، پیشنهادهای کوتاه و کلی زیر مطرح است:

* ارایه آموزش‌های لازم به افراد مطلقه برای ورود مجدد به بازار ازدواج

* توانمندسازی زنان سرپرست خانوار به منظور جلوگیری از آسیب‌­های احتمالی اقتصادی و اجتماعی

8- به چالش کشیدن آداب و رسوم نادرست در امر ازدواج

هر چند در این زمینه به نظر می‌­رسد که مشکلات فراوانی در کشور وجود دارد و وجود انواع و اقسام آداب و رسوم، موجبات کاهش رغبت جوانان به ازدواج را فراهم آورده است، واکاوی این مسأله و ارایه راه‌حل­ می­تواند بخشی از مشکلات این حوزه را کاهش دهد.

نوشته خانواده‌گرایی و فرهنگ عمومی اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.

گویای خبر – امروزه در کشورمان، روز به روز بر تعداد آپارتمان‌نشین‌ها افزوده می‌شود و متأسفانه آموزش‌های لازم برای زندگی جمعی به مردم ارایه نمی‌شود. بنابراین در بسیاری از موارد، شاهد وقوع مشکلات فراوان در مجتمع‌های مسکونی هستیم که یکی از مهم‌ترین آن‌ها، بی‌تفاوتی افراد در مشارکت نمودن و پذیرش مسؤولیت در زندگی جمعی در آپارتمان‌هاست.

بی‌تفاوتی افراد در محیط‌های زندگی جمعی سبب می‌شود که قوانین و مقررات و نظم و انضباط در آپارتمان به مروز از بین رفته و لذا بهترین محیط برای زندگی افرادی می‌شود که به دنبال محیط‌های در هم ریخته هستند؛ نظیر معتادان، سارقان و افراد دارای مشکلات اخلاقی. زیرا این افراد با خیال راحت و بدون مزاحمت می‌توانند در این مکان‌ها زندگی کنند و شرایط را برای دیگر ساکنان آپارتمان، عذاب‌آور و ناایمن نمایند. برعکس، در مجتمع‌های مسکونی که قوانین و نظم و انضباط و نظارت جمعی شدید حاکم است، این گونه افراد به هیچ وجه ساکن نشده و از این مکان‌ها به شدت دوری می‌جویند، چون می‌دانند در آینده با مشکلات مهم رو به رو می‌شوند.

نکته مهم، تأثیرگذاری محیط‌های پاکیزه و تمیز و با مقررات، بر رشد شخصیتی کودکان و نوجوانان است. در محیط‌های نازیبا و پرتنش، کودکان و نوجوانان علاوه بر بدبین شدن نسبت به جامعه، یاد می‌گیرند چگونه از مسؤولیت‌ها فرار کنند. لذا شخصیت آن‌ها به گونه‌ای تربیت می‌شود که هیچ گاه در زندگی و محیط‌های شغلی به موفقیت‌های قابل توجه دست نمی‌یابند و در کارهای گروهی شکست می‌خورند. بنابراین ما مجبور به مشارکت در محیط زندگی خویش هستیم؛ در غیر این صورت، امیدی به خوب زندگی کردن و حاکم شدن امنیت و آرامش نخواهد بود.

طراحی فضا و مدیریت فضا، برای مدیریت رفتاری است که داخل آن فضا اتفاق می‌افتد؛ یعنی رفتارهای داخل یک فضا را می‌توان با نوع طراحی، مدیریت کرد. از این رو، معماران در گذشته، در خلق آثار هنری خود از منبع طبیعت، فرهنگ و مذهب الهام می‌گرفتند و از این سه رکن در طراحی و معماری ساختمان‌ها بسیار بهره می‎‌بردند. انگیزه اصلی معماران سنتی ایرانی، بیان و انعکاس مفاهیم فرهنگی و باورهای دینی مردم از یک سو و تحت تأثیر قرار دادن رفتارهای مردم توسط این عناصر از سوی دیگر بوده است. بر همین اساس، مسایل و مشکلات فرهنگی و اجتماعی مجتمع‌های آپارتمانی را می‌توان به قرار زیر دسته‌بندی کرد:

1- تنوع فرهنگی: ساکنان آپارتمان‌ها عمدتاً از مهاجران روستاها و شهرهای کوچک تر هستند که با فرهنگ‌های متفاوت در این مجموعه‌ها ساکن می‌شوند.

2- تضاد فرهنگی: به جهت وجود خرده فرهنگ‌ها و آداب و رسوم متفاوت خانواده‌ها و از آن جا که در مجموعه‌های آپارتمانی، افراد ارتباط نزدیک‌تر و بیشتری با هم دارند، تضادهای فرهنگی بروز بیشتری دارد.

3- ضعف در روابط صحیح اجتماعی: از یک سو، تنوع و تضاد فرهنگی و از سوی دیگر، تراکم جمعیتی و نداشتن روابط منسجم اجتماعی سبب شده است که روابط ضروری اجتماعی شکل سازمان‌یافته و منظم به خود نگیرد. فضا و زیربنای محدود واحدهای مسکونی سبب بروز تراکم جمعیتی در مجتمع‌های مسکونی شده است.

4- کمبود فضای فرهنگی، آموزشی و تفریحی: در سال‌های اخیر، معماری معاصر ایران در بستری شکل گرفته که از جریان‌های مدرنیته، صنعتی شدن و جهانی شدن به طور مداوم تأثیر پذیرفته است و سبک زندگی مردم و به دنبال آن، کالبد و محیط زیست را تغییر داده است. آن چه تولید می‌شود، ساختمان‌سازی است، نه معماری؛ رشد شهری است، نه شهرسازی. مراد از معماری و شهرسازی، خلق آگاهانه و اندیشمندانه فضا برای زندگی فرد و جامعه است.

بنا بر آمار موجود، قریب به 70 درصد جمعیت کشور در آپارتمان‌ها سکونت دارند. لذا برای تنظیم روابط آپارتمان‌نشینی میان شهروندان، قانون تملک آپارتمان‌ها نقش مهمی در ساماندهی و نظام‌مند نمودن روابط آنان ایفا می‌کند. اما واقعیت این است که کاهش مشکلات آپارتمان‌نشینی، به چیزی بیش از وجود قانون نیاز دارد و آن نهادینه شدن فرهنگ و اخلاق آپارتمان‌نشینی در کشور است و تحقق این امر مستلزم کار فرهنگی از طریق مبادی مختلف از جمله رسانه‌ها است که می‌بایست الزامات آپارتمان‌نشینی و هم چنین قوانین حاکم بر زندگی اجتماعی در آپارتمان‌نشینی را برای مردم بازگو نمایند و آنان را با حقوق یکدیگر آشنا و آگاه سازند.

مهم‌ترین و تأثیرگذارترین اقدام در نهادینه‌سازی سبک زندگی ایرانی- اسلامی در فرهنگ آپارتمان‌نشینی، آموزش و فرهنگ‌سازی است. متولیان امر در این خصوص با دو گروه اصلی مواجه‌اند؛ اولین گروه، عموم مردمی هستند که در آپارتمان‌ها زندگی می‌کنند و دومین گروه، دانشجویان و مهندسان و جامعه متخصصان کشور هستند.

* پرمخاطب‌ترین و اصلی‌ترین متولی در این حوزه، رسانه ملی است که می‌تواند تأثیرگذاری زیادی داشته باشد. این رسانه می‌تواند برای گروه‌های مختلف سنی، ساخت برنامه‌های پویانمایی، دعوت از کارشناسان و پژوهشگران به منظور تبیین ابعاد زندگی ایرانی- اسلامی، دعوت از کارشناسان حوزه ساخت و ساز و تهیه فیلم با موضوع فرهنگ آپارتمان‌نشینی را در دستور کار خود قرار دهد.

* بهترین مکان برای آموزش سبک زندگی ایرانی- اسلامی به پدران و مادران آینده، مدارس است. مدرسه، زیباترین تجلی گاه نظام تعلیم و تربیت است و اگر بخواهیم به سبک زیبایی از زندگی دست یابیم، باید در این نهاد پایه‌هایش بنا نهاده شود. بسیاری از دانش آموزان، بیش از خانواده و والدین، از معلمان خود الگوبرداری می‌کنند که این امر، مسؤولیت وزارت آموزش و پرورش را به مراتب حساس‌تر می‌کند. نظام آموزشی و دلسوزان حوزه تعلیم و تربیت، باید به آموزش سبک زندگی ایرانی- اسلامی در مدارس، توجه کرده و شاخص‌های سبک زندگی را شناسایی نمایند و از کودکی در افراد نهادینه سازند.

* صنعت ساختمان، یکی از صنایع مهم در حوزه ساخت و ساز در کشور است که باید نظم، استحکام و زیبایی را در آن به عرصه ظهور رساند و مهندسان در این زمینه، میراث‌دار سرمایه‌هایی عظیم هستند. آموزش و تربیت معماران و مهندسان حرفه‌ای در کنار تجدیدنظر در برخی قوانین، از مهم‌ترین وظایف وزارت راه و شهرسازی است.

* دانشگاه، مهم‌ترین و اساسی‌ترین مکانی است که قادر است روحیه خلاقیت، ابتکار، خودباوری و اعتماد به نفس را در نسل‌های جوان شکوفا سازد و مسؤول اصلی پرورش دانشجویان معماری است. دانشگاه‌ها، مکانی آموزشی و پژوهشی هستند که در آن‌ها، سازندگان فردای جامعه به کسب مهارت می‌پردازند. زمانی دانشگاه‌ها می‌توانند در ایجاد معماری ایرانی- اسلامی نقش داشته باشند که ارکان اصلی هر دانشگاه: آموزش‌‍دهنده (استاد)، آموزش گیرنده (دانشجو) و آن چه آموزش داده می‌شود (محتوای آموزش) هم سو و متناسب با نیازها و ارزش‌های فرهنگی جامعه شکل گرفته باشند. وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و دانشگاه‌ها باید به اصلاح برنامه‌های آموزشی و تغییر و تحول در محتوای آموزش و تطابق آن با نیازها و ماهیت فرهنگی و اجتماعی جامعه‌مان بپردازند و برای تربیت نیروی حرفه‌ای در راستای به کارگیری در دو حوزه دانشگاهی و اجرایی نیز برنامه ویژه‌ای تهیه نمایند.

* شهرداری‌ها نیز باید وظایف خود را در دو حوزه مهم متمرکز نمایند؛ 1- طراحی، نظارت بر اجرای پروژه‌های ساختمانی بر اساس معماری ایرانی- اسلامی، 2- آموزش فرهنگ آپارتمان‌نشینی و سبک زندگی ایرانی- اسلامی به خانواده‌ها، با همکاری سایر دستگاه‌های متولی این امر.

در همین راستا، روز سوم اردیبهشت‌ماه، همزمان با روز بزرگداشت شیخ بهایی، با عنوان «روز معماری» در تقویم رسمی کشور نام‌گذاری شده است.

 مأخذ: مجموعه فرهنگ عمومی و آداب شهروندی، علی شیرازی و همکاران، ناشر: عابداندیش، قم، جلد نهم، چاپ اول، 1395.

نوشته فرهنگ عمومی و آداب آپارتمان‌نشینی اولین بار در گویای خبر. پدیدار شد.